ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่42

การควบคุมตนเองในเด็กเล็ก

ต่อไปนี้เป็นยุทธวิธี (Strategy) ที่ช่วยพัฒนาการของเด็กเล็กในเรื่องการควบคุมตนเอง (Self-regulation)

  • สร้างความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับเด็กเล็ก ซึ่งจะช่วยให้เขาควบคุมอารมณ์และการกระทำ เนื่องจากเขาเรียนรู้ที่จะไว้วางใจผู้ดูแลที่จะเติมเต็มความต้องการของเขาได้ เขาจะพึ่งพาผู้ดูแลในเรื่องการดูแลที่สม่ำเสมอ และความใส่ใจตลอดเวลา ผลลัพธ์ก็คือเด็กเล็กจะค่อยๆ เรียนรู้ที่จะสงบลง และควบคุมตนเอง
  • อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่41

การดูแลเด็กเล็กในต่างวัฒนธรรม

ผู้ดูแลเด็กเล็ก เริ่มต้นสร้างความสัมพันธ์กับเด็กเล็ก โดยการสอนให้เด็กเล็กรู้จักควบคุมตนเอง (Self-regulation) กล่าวคือความสามารถของเด็กเล็กในการควบคุมการทำงานของร่างกาย (Bodily functioning) อารมณ์ (Emotion) การรักษาสมาธิ (Focus and attention) รวมทั้งความสามารถทางการรับรู้ (Cognitive) ทางกายภาพ (Physical) และทางสังคม (Social)

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องอาชีพบริการ

สอนลูกเรื่องอาชีพบริการ

สอนลูกเรื่องอาชีพบริการ (Teaching Children about Service) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับผู้ที่ให้บริการหรือการอำนวยความสะดวกแก่ลูกค้า ก่อให้เกิดความพึงพอใจแก่ผู้รับบริการ และผู้ให้บริการจะได้รับค่าตอบแทนจากผู้รับบริการ เช่น บริการท่องเที่ยว บริการในร้านอาหาร

อาชีพบริการเป็นอาชีพในกลุ่มทำงานอำนวยความสะดวก ผู้ทำอาชีพงานบริการมีหลากหลาย การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่โรงเรียนควบคู่ไปพร้อมกับการจัดประสบการณ์ที่บ้าน โดยพ่อแม่ผู้ปกครองจะช่วยสร้างประสบการณ์ชีวิตที่ดีให้แก่เด็กปฐมวัยและใช้เป็นพื้นฐานการเรียนในระดับสูงต่อไป

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

การเตรียมเด็กให้สงบ

การเตรียมเด็กให้สงบ

การเตรียมเด็กให้สงบ (Child Preparation Techniques) หรือการเก็บเด็ก หมายถึงวิธีการที่ทำให้เด็กสงบลงโดยการดึงความสนใจของเด็ก ขณะที่เด็กกำลังคุยหรือเล่นกันอย่างไม่เป็นระเบียบ ให้หันกลับมาสนใจในกิจกรรมที่ครูต้องการ โดยครูอาจใช้วิธีการท่องคำคล้องจอง การร้องเพลง การเชิดหุ่น การเล่านิทาน การแสดงท่าทางหรือใช้กิจกรรมต่างๆหลายอย่างประกอบกัน เพื่อทำให้เด็กสงบและมีสมาธิมากที่สุด

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่40

การดูแลเด็กเล็กในต่างวัฒนธรรม

สุขภาพจิต (Mental health) ของทารกและวัยเตาะแตะ ได้รับอิทธิพลจากพ่อแม่ ดังนั้น การร่วมมือ (Collaboration) กับพ่อแม่ ผ่านการสนองตอบความต้องการทางวัฒนธรรม เป็นปัจจัยสำคัญของความสำเร็จของผู้ดูแลเด็กเล็กมืออาชีพ ผู้ซึ่งต้องเข้าใจด้วยว่า เด็กเล็กมาจากสภาพแวดล้อมที่หลากหลาย (Diverse)

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่39

สุขภาพจิตของเด็กเล็ก

เราสามารถมองสุขภาพของเด็กเล็ก ว่าเป็นความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน (Interrelated set) ระหว่าง เด็ก พ่อแม่ โปรแกรมดูแลเด็กเล็ก และหน่วยงานอื่นๆ ในชุมชน (Community) คำถามที่สำคัญสำหรับผู้ดูแล (Care-giver) เด็กเล็กมืออาชีพ ก็คือจะดูแลสุขภาพเด็กเล็กให้ดีที่สุดอย่างไร? ต่อไปนี้เป็นแนวทาง (Guideline) สำหรับผู้ดูแลเด็กเล็ก

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

พฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในเด็กปฐมวัย

พฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในเด็กปฐมวัย

พฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในเด็กปฐมวัย (Improper Behavior in Young Children) หมายถึง การกระทำของเด็กที่เกิดจากความตั้งใจ โดยที่การกระทำนั้นไม่เหมาะสมกับสถานที่หรือไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ ได้แก่ พฤติกรรมก้าวร้าว พฤติกรรมที่ผิดศีลธรรม พฤติกรรมท้าทายอำนาจ พฤติกรรมรบกวนในชั้นเรียน พฤติกรรมไม่สนใจเรียน พ่อแม่และครูจึงควรวางแผนดำเนินการเกี่ยวกับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในเด็ก โดยการใช้เทคนิคจัดสภาพแวดล้อมที่ป้องกันไม่ให้เด็กเกิดพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่38

สุขภาพจิตของเด็กเล็ก

สุขภาพจิต (Mental health) ของเด็กเล็ก เป็นสภาวะ “สมรรถนะ” (Competence) ทางอารมณ์และสังคมของเด็กเล็ก ซึ่งเกิดขึ้นในบริบทของอิทธิพลซึ่งกันและกัน (Interplay) ระหว่างสภาพแวดล้อม (Nature) กับการเลี้ยงดู (Nurture)

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ลูกเดินละเมอ

ลูกเดินละเมอ

อาการลูกเดินละเมอ (Sleepwalking in Children) เป็นความผิดปกติของการหลับในกลุ่มอาการละเมอ (Parasomnia) เด็กที่มีอาการเดินละเมอจะลุกขึ้นในช่วงคลื่นสมองทำงานช้าลง (Slow wave sleep) กล่าวคือ เด็กยังมีการรับรู้ทางอารมณ์และความรู้สึก แต่การรับรู้เหล่านี้จะอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าปกติเมื่อเทียบกับช่วงเวลาที่เด็กตื่นอยู่ ซึ่งเด็กยังสามารถทำกิจกรรมได้เป็นปกติเกือบเทียบเท่ากับขณะที่ตื่นอยู่ เด็กที่เดินละเมอ (Sleepwalker) ในลักษณะทั่วไปอาจมีพฤติกรรมยามค่ำคืนในรูปแบบต่างๆ เช่น ลุกขึ้นนั่งบนเตียง เดินไปเข้าห้องน้ำ ขับถ่ายไปจนถึงทำความสะอาดร่างกาย เดินขึ้น-ลงบันได หยิบข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว เป็นต้น

เมื่อช่วงหลายปีที่ผ่านมา สำนักข่าวต่างประเทศได้รายงานว่า พบเด็กสาวเดินละเมอปีนขอบหน้าต่างหน้าและกระโดดลงมาจากความสูงราว 25 ฟุตจนถึงพื้นดิน เธอมีชื่อว่า มิเชล วอร์ด เมื่อฝ่าเท้าของมิเชลแตะพื้นดิน เธอก็เริ่มรู้สึกตัวและตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ หลังจากถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลมิเชลก็ตื่นขึ้นจากอาการเดินละเมอและไม่สามารถจดจำเรื่องราวต่างๆได้ ย้อนไปเมื่อปีคริสตศักราช 1987 นายเค็นเน็ต พาร์ค ชาวอเมริกันได้ก่ออาชญากรรมที่คาดไม่ถึงในระหว่างที่เขาละเมอ เค็นเน็ตละเมอเดินลุกออกจากที่นอน ขับรถไปไกลราว 10 ไมล์ เพื่อไปยังบ้านของพ่อแม่ภรรยาของเขา เขาได้ใช้มีดแทงแม่ภรรยาจนเสียชีวิต ณ ที่เกิดเหตุ หลังจากนั้นได้ขับรถพาตัวเองไปมอบตัวที่สถานีตำรวจและสารภาพว่าเขาได้ทำร้ายคน ผลการตรวจพิสูจน์ร่างกายโดยทีมนักจิตวิทยาพบว่า ในช่วงก่อนเกิดเหตุเขาประสบปัญหาอาการนอนไม่หลับ (Insomnia) ตกงานและติดหนี้พนัน ความเครียดที่สั่งสมทำให้ร่างกายของเขาตอบสนองด้วยวิธีการดังกล่าว และตำรวจไม่อาจเอาผิดนายเค็นเน็ตได้ เนื่องจากเขาได้รับการยืนยันจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญและการให้ปากคำของผู้ก่ออาชญากรรมเองว่า เขานั้นไม่สามารถจำเหตุการณ์อะไรในคืนนั้นได้เลย อย่างไรก็ตามอุบัติเหตุเหล่านี้เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของคดีแปลกๆที่ได้รวบรวมมา ซึ่งส่วนใหญ่มักเกิดในผู้ใหญ่ ผู้ที่เดินละเมอมักมีความเครียดสะสม หรือนอนในสภาพแวดล้อมที่ไม่ปลอดภัย ฉะนั้นอุทาหรณ์ดังกล่าวได้เตือนใจให้ผู้ปกครองตื่นตัวกับอาการลูกเดินละเมอ เพื่อไม่ให้เหตุการณ์เลวร้ายที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้นกับลูกและบุคคลรอบข้าง

การนอนละเมอจัดเป็นปัญหาการนอนอย่างหนึ่ง สามารถแก้ไขได้โดยอาศัยความร่วมมือของพ่อแม่ ผู้ปกครองและครู เพื่อช่วยปรับพฤติกรรมในชีวิตประจำวัน ที่อาจส่งผลถึงอารมณ์ก่อนเข้านอนของเจ้าตัวน้อยได้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่37

เด็กเล็กในโลกของคอมพิวเตอร์

ทุกวันนี้ เด็กเล็กทั่วโลกเริ่มเรียนรู้ภาษาขั้นพื้นฐาน และทักษะการรับรู้ ด้วย App (Application = ซอฟต์แวร์ประยุกต์) สำหรับ iPad (คอมพิวเตอร์พกพา) และ iPhone (โทรศัพท์อัจฉริยะ) เด็กเล็กเหล่านี้ สะท้อนถึงชั่วอายุคนเทคโนโลยี (Technological generation) อย่างแท้จริง

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องเกษตรกร

สอนลูกเรื่องเกษตรกร

การสอนลูกเรื่องเกษตรกร (Teaching Children about Farmers ) หมายถึงการจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับผู้ที่ทำงานเพาะปลูกพืชต่างๆ รวมทั้งการเลี้ยงสัตว์ การประมงและการทำป่าไม้ เช่น ชาวนา ชาวสวน ชาวไร่ ชาวประมงและผู้ที่เลี้ยงสัตว์เพื่อค้าขาย ทั้งนี้เพราะในสังคมหนึ่งๆจะมีบุคคลทำงานเพื่อเลี้ยงชีพตนเองและครอบครัวแตกต่างกันตามความชอบหรือความถนัด ทำให้สังคมอยู่อย่างเกื้อกูลกัน เราเรียกการทำงานลักษณะเช่นนี้ว่า “อาชีพ” อาชีพเกษตรกรเป็นอาชีพหนึ่งในหลายๆอาชีพที่คนในสังคมไทยทำมาช้านาน ลักษณะการทำงานของเกษตรกรคือเพาะปลูกพืช ข้าว ถั่ว งา ผัก ผลไม้ ไม้ยืนต้น เลี้ยงสัตว์ ทำการประมง เราจะเรียกคนเหล่านั้นตามงานที่ทำว่า ชาวนา ชาวสวน ชาวไร่ ชาวประมง และผู้ที่เลี้ยงสัตว์เพื่อค้าขาย บุคคลเหล่านี้จึงเป็นบุคคลในชุมชนที่เด็กควรรู้จัก และสร้างความเข้าใจลักษณะงานที่เป็นพื้นฐานเรื่องการอยู่ร่วมกันและอาชีพในสังคม

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่36

หลักสูตรสร้างสัมพันธภาพ

ขั้นตอนที่ 2 - สะท้อนกลับ (Reflect)

การสะท้อนกลับ (Refection) เป็นกระบวนการความสงสัย (Wonder) ของพ่อแม่ ครู และผู้ดูแลอื่นๆ ในเรื่องความสนใจ การสำรวจ และวัฒนธรรมที่โดดเด่น (Unique) ของเด็กเล็ก เป็นการสังเกตเพื่อให้รู้จักตัวเขาได้ดีขึ้น ในการสะท้อนกลับ ผู้ดูแลตั้งคำถามดังต่อไปนี้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่35

หลักสูตรสร้างสัมพันธภาพ

หลักสูตรสำหรับทารกและวัยเตาะแตะ ได้รวมทุกสิ่งทุกอย่างที่เด็กเล็กจะประสบ (จากมุมมองของเด็กเล็กเอง) จากเวลาที่เข้าสู่โปรแกรมจนถึงเวลากลับบ้าน ทุกๆ ประสบการณ์จะสร้างความประทับใจ (Impression) ในวิธีที่เด็กเล็กมอง (View) ตนเอง มองผู้อื่น และมองโลกภายนอก ผู้ดูแลเด็กเล็กวางแผนหลักสูตรที่จะ (1) สร้างสัมพันธภาพ (Relationship) กับเด็กเล็ก และ (2) สนองตอบต่อความจำเป็น ความสนใจ ระดับพัฒนาการ และจุดมุ่งหมาย (Goal) ของพ่อแม่ที่คาดหวังจากลูกน้อย

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ความสนใจในการอ่านและการเขียนของเด็กปฐมวัย

ความสนใจในการอ่านและการเขียนของเด็กปฐมวัย

ความสนใจในการอ่านและการเขียนของเด็กปฐมวัย (Reading and Writing Interest of Young Children) หมายถึง กิริยาท่าทางหรือการกระทำที่แสดงออกถึงความสนใจ ความต้องการ กระตือรือร้นที่จะอ่านและเขียนด้วยความเต็มใจ โดยไม่ได้ถูกบังคับหรือทำตามคำสั่ง พฤติกรรมที่แสดงออกถึงความสนใจในการอ่านเขียน เช่น การหยิบหนังสือต่างๆมาเปิดดูรูปภาพ ข้อความและทำท่าอ่าน หยิบจับอุปกรณ์ดินสอ ปากกา สี กระดาษ มาขีดเขียนหรือวาดภาพ ขอให้ครูหรือเพื่อนช่วยเล่าเรื่องหรือเล่านิทานให้ฟัง หรือขอให้เพื่อนช่วยวาดภาพให้ดู พูดเล่าเรื่องตามหนังสือ ป้ายสัญลักษณ์ ข้อความตามลำพัง เป็นต้น

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

พฤติกรรมความสุข

พฤติกรรมความสุข

พฤติกรรมความสุข (Happiness Behavior) หมายถึง การแสดงออกที่สะท้อนถึงความสุขของเด็กปฐมวัย ขณะดำเนินกิจกรรมการเรียนการสอน ซึ่งสังเกตได้จากพฤติกรรมและการใช้ถ้อยคำของเด็กที่การปฏิบัติตนที่สะท้อนให้เห็นว่าเด็กมีความสุข เช่น ยิ้มแย้มแจ่มใส กระตือรือร้น อยากร่วมกิจกรรม มีอารมณ์ขัน ปฏิบัติตามข้อตกลงด้วยความเต็มใจ มีสมาธิ ทำงานร่วมกับผู้อื่น สนทนาโต้ตอบแลกเปลี่ยนความคิดเห็นด้วยความพอใจ เป็นต้น พฤติกรรมความสุขเกิดจากการที่เด็กได้รับการยอมรับว่าเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีหัวใจและสมอง ได้รับโอกาสในการเรียนรู้จากสิ่งที่ตนเองสนใจและถนัด ตามความแตกต่างของแต่ละคน ซึ่งจะทำให้เด็กเรียนรู้อย่างมีความสุข สนุกสนาน เมื่อเด็กมีความสุขแล้วจะทำให้เด็กสนใจอยากเรียนรู้อย่างต่อเนื่องและส่งผลต่อความสำเร็จในการเรียนและพัฒนาการด้านต่างๆ

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่34

หลักสูตรที่เหมาะตามวัยเด็กเล็ก

ในการส่งเสริมพัฒนาการและปฏิสัมพันธ์ทางสังคม (Social interaction) ผู้ดูแลเด็กเล็ก พึง . . .

  • ใช้ภาษาที่ให้เกียรติ (Respectful) อาทิ “กรุณา” “ขอบคุณ” และ “ขอโทษ”
  • เล่นเกมหรือจัดกิจกรรมที่รวมกลุ่มเด็กเล็ก อาทิ การเล่นของเล่น (Toy) ร่วมกัน
  • สนับสนุนให้เด็กเล็กช่วยกันในกิจกรรม อาทิ การเล่นบล็อค (Block) เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ในเรื่องความร่วมมือ (Cooperation) ซึ่งทำให้เด็กเล็กมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ท้าทาย (Challenging) [ความสามารถ]
อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่33

หลักสูตรที่เหมาะตามวัยเด็กเล็ก

หลักสูตร (Curriculum) สำหรับทารกและวัยเตาะแตะ ประกอบด้วยกิจกรรมและประสบการณ์ ที่จัดให้เด็กเล็กในองค์รวม (Whole child) ทางร่างกาย อารมณ์ สังคม ภาษา และการรับรู้ (Cognitive) ในทุกมิติของหลักสูตรเด็กเล็ก ควรตั้งอยู่บนพื้นฐานของความสัมพันธ์การสนองตอบ (Responsive relationship) ต่อความจำเป็นและความสนใจของเด็กเล็กแต่ละคน

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่32

กิจกรรมที่เหมาะตามวัยเด็กเล็ก2

ผู้ดูแลเด็กเล็กพึงปฏิบัติตามแนวทางแนะนำของสมาคมวิชาการกุมารเวชแห่งสหรัฐอเมริกา (American Academy of Pediatrics : AAP) ที่ว่า ทารกและวัยเตาะแตะมีพัฒนาการตามวัย ที่ต้องการกิจกรรมทางร่างกายที่กระฉับกระเฉง และโอกาสสำรวจไปทั่ว ดังนั้น โปรแกรมที่มีคุณภาพต้องสามารถรองรับ (Accommodate) ความต้องการนี้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องผลิตภัณฑ์จากสัตว์

สอนลูกเรื่องผลิตภัณฑ์จากสัตว์

การสอนลูกเรื่องผลิตภัณฑ์จากสัตว์ (Teaching Children about Animal Products) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งที่ทำมาจากสัตว์ โดยการแปรรูปด้วยวิธีการต่างๆ ตัวอย่างเช่น แฮม (ham) เบคอน (bacon) กุนเชียง ลูกชิ้นหมู ผ้าขนแกะ (woolens, wool) ผ้าไหม งาช้าง เขาสัตว์ เซรุ่ม ปุ๋ย ขนม น้ำผึ้ง เป็นต้น บทประพันธ์ “กฤษณาสอนน้อง” ของสมเด็จกรมพระยาปรมานุชิตชิโนรส กล่าวไว้อย่างไพเราะว่า

พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง

โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี

นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์

สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา

จากบทประพันธ์ดังกล่าวสะท้อนให้เห็นความสำคัญของสัตว์และส่วนต่างๆของสัตว์ที่นำมาใช้ประโยชน์ แม้สัตว์จะตายไปแล้ว แต่กระดูกและงายังคงมีค่า ซึ่งในความเป็นจริงคนเรามีความผูกพันกับสัตว์หลายมิติ สัตว์เป็นเพื่อนเล่นของคนทำให้เราเพลิดเพลิน เป็นยามเฝ้าบ้านคอยป้องกันภัยที่จะเกิดขึ้น เป็นแรงงานช่วยผ่อนแรงของคน และส่วนต่างๆของสัตว์ก็ยังนำมาแปรรูปใช้เป็นปัจจัยสี่ในการดำรงชีวิต สัตว์จึงมีคุณค่าต่อคนเรายิ่งนัก หลักสูตรจึงกำหนดบทเรียนให้เด็กควรเรียนรู้เรื่องสิ่งต่างๆที่ได้จากสัตว์

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องเครื่องเขียน

สอนลูกเรื่องเครื่องเขียน

สอนลูกเรื่องเครื่องเขียน (Teaching Children about Stationery) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งของที่ใช้ประกอบกันหรือเป็นพวกเดียวกัน สำหรับใช้ในการขีดเขียนเป็นตัวหนังสือ ตัวเลข เส้น หรือรูปต่างๆ ได้แก่ ปากกา ดินสอ ดินสอสี ไม้บรรทัด ยางลบ เป็นต้น คนทุกคนจะมีความรู้สึกนึกคิด ประสบการณ์ เรื่องราวในชีวิตของตนเอง และต้องการถ่ายทอดหรือสื่อสารสิ่งเหล่านี้ให้ผู้อื่นได้รับรู้จึงได้ใช้วิธีการเขียน จากการค้นคว้าเรื่องราวทางประวัติ ศาสตร์ก็อาศัยร่องรอยการขีดเขียนในที่ต่างๆมาเป็นหลักฐานของการศึกษาได้เป็นอย่างดี จึงมีข้อสังเกตว่า การเขียนที่บันทึกไว้นั้น มีเครื่องเขียนเป็นเครื่องมือสำคัญจึงจะขีดเขียนให้เป็นตัวหนังสือ ตัวเลข หรือขีดให้เป็นเส้นหรือรูปวาดต่างๆได้ เครื่องเขียนจึงเป็นเครื่องใช้ที่จำเป็นสำหรับคนเราตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน โดยมีการพัฒนาเครื่องเขียนเรื่อยมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคนเราตระหนักถึงความสำคัญของการศึกษาเล่าเรียน การขีดเขียนจึงเป็นเรื่องหนึ่งในกระบวนการเรียนรู้ ดังนั้นการฝึกหัดให้เด็กเขียนหนังสือ วาดรูป เขียนตัวเลข จึงถูกกำหนดไว้เป็นกิจกรรมสำหรับผู้เรียน โดยมีเครื่องเขียนเป็นเครื่อง มือที่จำเป็นด้วย เครื่องเขียนจึงเป็นสิ่งของใกล้ตัวที่เด็กปฐมวัยควรรู้จักจากการจัดกิจกรรมการเรียนรู้สำหรับเด็ก

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน