สอนลูกเรื่องเกษตรกร

สอนลูกเรื่องเกษตรกร

การสอนลูกเรื่องเกษตรกร (Teaching Children about Farmers ) หมายถึงการจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับผู้ที่ทำงานเพาะปลูกพืชต่างๆ รวมทั้งการเลี้ยงสัตว์ การประมงและการทำป่าไม้ เช่น ชาวนา ชาวสวน ชาวไร่ ชาวประมงและผู้ที่เลี้ยงสัตว์เพื่อค้าขาย ทั้งนี้เพราะในสังคมหนึ่งๆจะมีบุคคลทำงานเพื่อเลี้ยงชีพตนเองและครอบครัวแตกต่างกันตามความชอบหรือความถนัด ทำให้สังคมอยู่อย่างเกื้อกูลกัน เราเรียกการทำงานลักษณะเช่นนี้ว่า “อาชีพ” อาชีพเกษตรกรเป็นอาชีพหนึ่งในหลายๆอาชีพที่คนในสังคมไทยทำมาช้านาน ลักษณะการทำงานของเกษตรกรคือเพาะปลูกพืช ข้าว ถั่ว งา ผัก ผลไม้ ไม้ยืนต้น เลี้ยงสัตว์ ทำการประมง เราจะเรียกคนเหล่านั้นตามงานที่ทำว่า ชาวนา ชาวสวน ชาวไร่ ชาวประมง และผู้ที่เลี้ยงสัตว์เพื่อค้าขาย บุคคลเหล่านี้จึงเป็นบุคคลในชุมชนที่เด็กควรรู้จัก และสร้างความเข้าใจลักษณะงานที่เป็นพื้นฐานเรื่องการอยู่ร่วมกันและอาชีพในสังคม

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่36

หลักสูตรสร้างสัมพันธภาพ

ขั้นตอนที่ 2 - สะท้อนกลับ (Reflect)

การสะท้อนกลับ (Refection) เป็นกระบวนการความสงสัย (Wonder) ของพ่อแม่ ครู และผู้ดูแลอื่นๆ ในเรื่องความสนใจ การสำรวจ และวัฒนธรรมที่โดดเด่น (Unique) ของเด็กเล็ก เป็นการสังเกตเพื่อให้รู้จักตัวเขาได้ดีขึ้น ในการสะท้อนกลับ ผู้ดูแลตั้งคำถามดังต่อไปนี้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่35

หลักสูตรสร้างสัมพันธภาพ

หลักสูตรสำหรับทารกและวัยเตาะแตะ ได้รวมทุกสิ่งทุกอย่างที่เด็กเล็กจะประสบ (จากมุมมองของเด็กเล็กเอง) จากเวลาที่เข้าสู่โปรแกรมจนถึงเวลากลับบ้าน ทุกๆ ประสบการณ์จะสร้างความประทับใจ (Impression) ในวิธีที่เด็กเล็กมอง (View) ตนเอง มองผู้อื่น และมองโลกภายนอก ผู้ดูแลเด็กเล็กวางแผนหลักสูตรที่จะ (1) สร้างสัมพันธภาพ (Relationship) กับเด็กเล็ก และ (2) สนองตอบต่อความจำเป็น ความสนใจ ระดับพัฒนาการ และจุดมุ่งหมาย (Goal) ของพ่อแม่ที่คาดหวังจากลูกน้อย

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ความสนใจในการอ่านและการเขียนของเด็กปฐมวัย

ความสนใจในการอ่านและการเขียนของเด็กปฐมวัย

ความสนใจในการอ่านและการเขียนของเด็กปฐมวัย (Reading and Writing Interest of Young Children) หมายถึง กิริยาท่าทางหรือการกระทำที่แสดงออกถึงความสนใจ ความต้องการ กระตือรือร้นที่จะอ่านและเขียนด้วยความเต็มใจ โดยไม่ได้ถูกบังคับหรือทำตามคำสั่ง พฤติกรรมที่แสดงออกถึงความสนใจในการอ่านเขียน เช่น การหยิบหนังสือต่างๆมาเปิดดูรูปภาพ ข้อความและทำท่าอ่าน หยิบจับอุปกรณ์ดินสอ ปากกา สี กระดาษ มาขีดเขียนหรือวาดภาพ ขอให้ครูหรือเพื่อนช่วยเล่าเรื่องหรือเล่านิทานให้ฟัง หรือขอให้เพื่อนช่วยวาดภาพให้ดู พูดเล่าเรื่องตามหนังสือ ป้ายสัญลักษณ์ ข้อความตามลำพัง เป็นต้น

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

พฤติกรรมความสุข

พฤติกรรมความสุข

พฤติกรรมความสุข (Happiness Behavior) หมายถึง การแสดงออกที่สะท้อนถึงความสุขของเด็กปฐมวัย ขณะดำเนินกิจกรรมการเรียนการสอน ซึ่งสังเกตได้จากพฤติกรรมและการใช้ถ้อยคำของเด็กที่การปฏิบัติตนที่สะท้อนให้เห็นว่าเด็กมีความสุข เช่น ยิ้มแย้มแจ่มใส กระตือรือร้น อยากร่วมกิจกรรม มีอารมณ์ขัน ปฏิบัติตามข้อตกลงด้วยความเต็มใจ มีสมาธิ ทำงานร่วมกับผู้อื่น สนทนาโต้ตอบแลกเปลี่ยนความคิดเห็นด้วยความพอใจ เป็นต้น พฤติกรรมความสุขเกิดจากการที่เด็กได้รับการยอมรับว่าเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีหัวใจและสมอง ได้รับโอกาสในการเรียนรู้จากสิ่งที่ตนเองสนใจและถนัด ตามความแตกต่างของแต่ละคน ซึ่งจะทำให้เด็กเรียนรู้อย่างมีความสุข สนุกสนาน เมื่อเด็กมีความสุขแล้วจะทำให้เด็กสนใจอยากเรียนรู้อย่างต่อเนื่องและส่งผลต่อความสำเร็จในการเรียนและพัฒนาการด้านต่างๆ

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่34

หลักสูตรที่เหมาะตามวัยเด็กเล็ก

ในการส่งเสริมพัฒนาการและปฏิสัมพันธ์ทางสังคม (Social interaction) ผู้ดูแลเด็กเล็ก พึง . . .

  • ใช้ภาษาที่ให้เกียรติ (Respectful) อาทิ “กรุณา” “ขอบคุณ” และ “ขอโทษ”
  • เล่นเกมหรือจัดกิจกรรมที่รวมกลุ่มเด็กเล็ก อาทิ การเล่นของเล่น (Toy) ร่วมกัน
  • สนับสนุนให้เด็กเล็กช่วยกันในกิจกรรม อาทิ การเล่นบล็อค (Block) เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ในเรื่องความร่วมมือ (Cooperation) ซึ่งทำให้เด็กเล็กมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ท้าทาย (Challenging) [ความสามารถ]
อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่33

หลักสูตรที่เหมาะตามวัยเด็กเล็ก

หลักสูตร (Curriculum) สำหรับทารกและวัยเตาะแตะ ประกอบด้วยกิจกรรมและประสบการณ์ ที่จัดให้เด็กเล็กในองค์รวม (Whole child) ทางร่างกาย อารมณ์ สังคม ภาษา และการรับรู้ (Cognitive) ในทุกมิติของหลักสูตรเด็กเล็ก ควรตั้งอยู่บนพื้นฐานของความสัมพันธ์การสนองตอบ (Responsive relationship) ต่อความจำเป็นและความสนใจของเด็กเล็กแต่ละคน

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่32

กิจกรรมที่เหมาะตามวัยเด็กเล็ก2

ผู้ดูแลเด็กเล็กพึงปฏิบัติตามแนวทางแนะนำของสมาคมวิชาการกุมารเวชแห่งสหรัฐอเมริกา (American Academy of Pediatrics : AAP) ที่ว่า ทารกและวัยเตาะแตะมีพัฒนาการตามวัย ที่ต้องการกิจกรรมทางร่างกายที่กระฉับกระเฉง และโอกาสสำรวจไปทั่ว ดังนั้น โปรแกรมที่มีคุณภาพต้องสามารถรองรับ (Accommodate) ความต้องการนี้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องผลิตภัณฑ์จากสัตว์

สอนลูกเรื่องผลิตภัณฑ์จากสัตว์

การสอนลูกเรื่องผลิตภัณฑ์จากสัตว์ (Teaching Children about Animal Products) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งที่ทำมาจากสัตว์ โดยการแปรรูปด้วยวิธีการต่างๆ ตัวอย่างเช่น แฮม (ham) เบคอน (bacon) กุนเชียง ลูกชิ้นหมู ผ้าขนแกะ (woolens, wool) ผ้าไหม งาช้าง เขาสัตว์ เซรุ่ม ปุ๋ย ขนม น้ำผึ้ง เป็นต้น บทประพันธ์ “กฤษณาสอนน้อง” ของสมเด็จกรมพระยาปรมานุชิตชิโนรส กล่าวไว้อย่างไพเราะว่า

พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง

โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี

นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์

สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา

จากบทประพันธ์ดังกล่าวสะท้อนให้เห็นความสำคัญของสัตว์และส่วนต่างๆของสัตว์ที่นำมาใช้ประโยชน์ แม้สัตว์จะตายไปแล้ว แต่กระดูกและงายังคงมีค่า ซึ่งในความเป็นจริงคนเรามีความผูกพันกับสัตว์หลายมิติ สัตว์เป็นเพื่อนเล่นของคนทำให้เราเพลิดเพลิน เป็นยามเฝ้าบ้านคอยป้องกันภัยที่จะเกิดขึ้น เป็นแรงงานช่วยผ่อนแรงของคน และส่วนต่างๆของสัตว์ก็ยังนำมาแปรรูปใช้เป็นปัจจัยสี่ในการดำรงชีวิต สัตว์จึงมีคุณค่าต่อคนเรายิ่งนัก หลักสูตรจึงกำหนดบทเรียนให้เด็กควรเรียนรู้เรื่องสิ่งต่างๆที่ได้จากสัตว์

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องเครื่องเขียน

สอนลูกเรื่องเครื่องเขียน

สอนลูกเรื่องเครื่องเขียน (Teaching Children about Stationery) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งของที่ใช้ประกอบกันหรือเป็นพวกเดียวกัน สำหรับใช้ในการขีดเขียนเป็นตัวหนังสือ ตัวเลข เส้น หรือรูปต่างๆ ได้แก่ ปากกา ดินสอ ดินสอสี ไม้บรรทัด ยางลบ เป็นต้น คนทุกคนจะมีความรู้สึกนึกคิด ประสบการณ์ เรื่องราวในชีวิตของตนเอง และต้องการถ่ายทอดหรือสื่อสารสิ่งเหล่านี้ให้ผู้อื่นได้รับรู้จึงได้ใช้วิธีการเขียน จากการค้นคว้าเรื่องราวทางประวัติ ศาสตร์ก็อาศัยร่องรอยการขีดเขียนในที่ต่างๆมาเป็นหลักฐานของการศึกษาได้เป็นอย่างดี จึงมีข้อสังเกตว่า การเขียนที่บันทึกไว้นั้น มีเครื่องเขียนเป็นเครื่องมือสำคัญจึงจะขีดเขียนให้เป็นตัวหนังสือ ตัวเลข หรือขีดให้เป็นเส้นหรือรูปวาดต่างๆได้ เครื่องเขียนจึงเป็นเครื่องใช้ที่จำเป็นสำหรับคนเราตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน โดยมีการพัฒนาเครื่องเขียนเรื่อยมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคนเราตระหนักถึงความสำคัญของการศึกษาเล่าเรียน การขีดเขียนจึงเป็นเรื่องหนึ่งในกระบวนการเรียนรู้ ดังนั้นการฝึกหัดให้เด็กเขียนหนังสือ วาดรูป เขียนตัวเลข จึงถูกกำหนดไว้เป็นกิจกรรมสำหรับผู้เรียน โดยมีเครื่องเขียนเป็นเครื่อง มือที่จำเป็นด้วย เครื่องเขียนจึงเป็นสิ่งของใกล้ตัวที่เด็กปฐมวัยควรรู้จักจากการจัดกิจกรรมการเรียนรู้สำหรับเด็ก

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่31

กิจกรรมที่เหมาะตามวัยเด็กเล็ก (1)

ทีมงานนักวิจัย ณ มหาวิทยาลัยโรเชสเตอร์ (University of Rochester) ได้วินิจฉัย (Discern) ว่า ผู้ดูแลทารก คงต้องพิถีพิถันในการเลือกข้อมูลจากสภาพแวดล้อม เพื่อให้ความใส่ใจ (Attention) ต่อการเรียนรู้ของเด็กเล็ก ให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ทีมงานดังกล่าวพบว่า ทารกจะหันเหจาก (หรือเพิกเฉยต่อ) กิจกรรมกระตุ้น (Stimulus) ที่ซับซ้อน (Complex) เกินไป หรือกิจกรรมที่ไม่สามารถเร้า (Stimulating) ความสนใจได้เพียงพอ

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่30

ผลการวิจัยเด็กเล็ก

การหลับไม่ตื่นในเด็กทารก หรือโรคตายเฉียบพลันในเด็กทารก (Sudden Infant Death Syndrome : SIDS) หมายถึง การหยุดหายใจของเด็กทารกที่ไม่สามารถจะกลับมาหายใจเองได้อีกครั้ง มักเกิดขึ้นตอนกลางคืนช่วงที่เด็กนอนหลับอยู่ สมาคมวิชาการกุมารเวชแห่งสหรัฐอเมริกา (American Academy of Pediatrics : AAP) ได้แนะนำพ่อแม่และผู้ดูแลเด็กเล็ก ในปี พ.ศ. 2554 ในความพยายามลดอัตราและป้องกัน SIDS ว่า ให้รวมสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยในการนอนของเด็กเล็ก ดังต่อไปนี้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่29

การสร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม

การดูแลทารกและวัยเตาะแตะ ควรเต็มไปด้วยความรัก และสนองตอบต่อความต้องการของเขา สภาพแวดล้อมที่ให้การสนับสนุน (Supportive) ทำให้ทารกพัฒนา “ความไว้วางใจขั้นพื้นฐาน” (Basic trust) และวัยเตาะแตะพัฒนา “การพึ่งพาตนเอง” (Autonomy) ทั้ง 2 แนวความคิด (Concept) นี้ พัฒนาโดยนักจิตวิทยา เอริค เอริคสัน (Erik Erikson)

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่28

การสร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม

ผลการวิจัยครั้งแล้วครั้งเล่า แสดงว่า ทารกและวัยเตาะแตะที่ได้รับการเลี้ยงดู (Rear) ดูแล (Care) และพร่ำสอนในสภาพแวดล้อมที่เชื้อเชิญ (Inviting) สะดวกสบาย (Comfortable) ปลอดภัย (Safe) สนับสนุน (Supportive) ท้ายทาย (Challenging) และให้เกียรติ (Respectful) จะมีแนวโน้มของร่างกายที่แข็งแรงกว่า จิตใจที่มีความสุขกว่า และประสบความสำเร็จมากกว่า เด็กที่มิได้อยู่ในบรรยกาศดังกล่าว

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่27

วิธีส่งเสริมพัฒนาการภาษา

การจัดให้มีบริบทที่อุดมด้วยภาษา จะส่งเสริมการอ่านออก-เขียนได้ (Literacy) ของเด็กเล็กอย่างมีประสิทธิภาพ โดยวิธีดังนี้

  • ปฏิบัติต่อเด็กเล็กฐานะพันธมิตร (Partner) ในกระบวนการสื่อสาร – โดยให้เขามีส่วนร่วมในการสนทนา ยิ้มแย้มแจ่มใส ขับกล่อมตามจังหวะ (Nursery rhymes) และสบตา (Eye contact) พฤติกรรมเด็กเล็กเป็นสิ่งช่วยริเริ่มการสนทนาได้ดี อาทิ การยิ้ม การส่งเสียงคู (Coo) และการเปล่งเสียง (Vocalize)
  • ดำเนินการสนทนา - โดยพูดกับเด็กเล็กอย่างชัดเจน นับเป็น “ตัวต่อ” (Building block) สำคัญของพัฒนาการภาษา
  • อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่26

พัฒนาการภาษา3

การศึกษาวิจัยเมื่อไม่นานมานี้ แสดงว่า แม่และผู้ดูแลอื่นๆ พูดกับทารกและวัยเตาะแตะ ในลักษณะที่แตกต่างจากผู้ใหญ่พูดกับผู้ใหญ่ วิธีการปรับ (Adapt) การพูดในชีวิตประจำวันให้เข้ากับเด็กเล็ก เรียกว่า “แม่เอื้อน” (Motherese) ซึ่งมีลักษณะเฉพาะ (Characteristics) ดังต่อไปนี้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องผลิตภัณฑ์จากพืช

สอนลูกเรื่องผลิตภัณฑ์จากพืช

สอนลูกเรื่องผลิตภัณฑ์จากพืช (Teaching Children about Plant Products) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งที่ทำมาจากพืช โดยการแปรรูปด้วยวิธีการต่างๆ เช่น ถั่วอบ ข้าวพอง น้ำตาล กะทิ แป้ง น้ำมัน น้ำมันหอม เชือก กระดาษ แผ่นไม้เล่นตัดต่อ (jigsaw) ไม้บล็อก (block) ผ้าฝ้าย เป็นต้น พืชเป็นสิ่งมีชีวิตและคนเราได้ใช้ประโยชน์จากพืชเพื่อดำรงชีวิต ในอดีตคนเรานำพืชมาใช้โดยตรง ต่อมาเมื่อความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเจริญก้าวหน้า คนเราจึงได้นำความรู้มาทำพืชให้เป็นสิ่งใหม่เรียกว่า “ผลิตภัณฑ์จากพืช” เพื่อใช้เป็นปัจจัยสี่และอื่นๆ โดย

  • ปัจจัยแรก ใช้เป็นอาหาร ด้วยการนำมาแปลงสภาพให้คงคุณค่าแม้จะเก็บเกี่ยวมานานแล้ว
  • ปัจจัยที่สอง ใช้เป็นที่อยู่ของครอบครัวและอาจใช้เป็นสถานที่ในการทำงานประกอบอาชีพด้วย
  • ปัจจัยที่สาม ใช้เป็นเครื่องนุ่งห่มเพื่อป้องกันสภาพอากาศและอันตรายอื่นๆ ตลอดจนแสดงถึงวัฒนธรรมประเพณี บ่งบอกถึงความก้าวหน้าของผู้ผลิตและผู้สวมใส่ ปัจจุบันสังคมได้ให้ความสำคัญกับเครื่องนุ่งห่ม เพื่อใช้บ่งบอกสถานที่ทำงาน โรงเรียนหรือเป็นการทำกิจกรรมเฉพาะ เช่นการว่ายน้ำ การแพทย์ การป้องกันอัคคีภัย ฯ
  • และปัจจัยที่สี่คือยารักษาโรค แต่เดิมคนใช้พืชเป็นยารักษาโรคเรียกว่า “สมุนไพร” ถึงแม้ต่อมาการแพทย์เจริญก้าวหน้าและมีการค้นคว้าผลิตยาจากเคมีสังเคราะห์ แต่ก็ยังมีการใช้สารตั้งต้นจากสมุนไพร
    • ดังนั้น ผลิตภัณฑ์จากพืชจึงเป็นสิ่งต่างๆที่อยู่รอบตัวเด็ก สมควรที่จะเรียนรู้ ทั้งชนิด ลักษณะและประโยชน์อย่างเหมาะสม สิ่งสำคัญคือพวกเขาจะได้รู้คุณค่าของพืชด้วย

      อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องเชื้อเพลิง

สอนลูกเรื่องเชื้อเพลิง

สอนลูกเรื่องเชื้อเพลิง (Teaching Children about Fuel) การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับ วัสดุที่นำ ไปเผาไหม้หรือแปรเปลี่ยนเพื่อนำมาซึ่งพลังงาน เช่น น้ำมัน แก๊ส แก๊สหุงต้ม ซึ่งคนเราค้นพบการใช้เชื้อเพลิงมานานมากแล้ว เชื้อเพลิงเป็นประโยชน์ที่ช่วยทำให้อาหารสุก นำมาใช้เพื่อพิงไฟให้ตนเองและสัตว์เลี้ยง การค้นพบเชื้อเพลิงทำให้คน เรามีความสุขสบายมากขึ้น แต่เอย่างไรก็ตามเชื้อเพลิงก็ได้พัฒนามาตลอดเพราะเป็นสิ่งจำเป็นที่ต้องใช้คู่กับเครื่องใช้ที่อำนวยความสะดวกของคนเรา ได้แก่ เครื่องหุงต้ม เครื่องใช้ในโรงงานอุตสาหกรรม และยานพาหนะเพื่อการคมนาคมขน ส่ง เป็นต้น เชื้อเพลิงจึงเป็นสิ่งของที่อยู่ใกล้ตัวเด็ก มีให้เห็นทั้งในบ้านและในชุมชน แต่เนื่องจากเชื้อเพลิงเป็นวัสดุใดๆที่นำ ไปเผาไหม้หรือแปรเปลี่ยนเพื่อนำมาซึ่งพลังงาน เชื้อเพลิงจึงมีทั้งคุณและโทษที่เราต้องเรียนรู้เพื่อใช้ให้ถูกวิธีและระมัดระวังการเผาไหม้มิให้เกิดอันตราย เชื้อเพลิงธรรมชาติที่มีอยู่ในโลกนี้เป็นสิ่งที่เกิดจากการสะสมของซากพืชซากสัตว์มานานนับล้านปี เมื่อนำมาใช้ก็จะหมดไป จึงเป็นเรื่องที่ฝึกให้คนเรารู้คุณค่าของเชื้อเพลิง และต้องใช้อย่างประหยัด ตลอดจนให้รู้ปัญหาเรื่องภาวะโลกร้อนเพราะเกิดจากการใช้เชื้อเพลิงเหล่านี้ และแก้ปัญหาด้วยการช่วยรักษาสิ่งแวดล้อม ดังนั้นการจัดบท เรียนให้แก่เด็กจึงต้องคำนึงถึงความสัมพันธ์ของเนื้อเรื่องของเชื้อเพลิงกับเรื่องอุบัติเหตุที่เกิดจากการเผาไหม้ของเชื้อเพลิงและการใช้เชื้อเพลิงที่เหมาะสมเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมโลก

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่25

พัฒนาการภาษา3

ขอบเขตของการใช้ “วลีเดี่ยว” (Holophrase) เพื่อการอ้างอิง (Referential) หรือแสดงออก (Expressive) ขึ้นอยู่กับพ่อแม่และครูปฐมวัย ตัวอย่างเช่น การใช้ภาษาของเด็กเล็กในช่วงต้น มักสะท้อนถึงวิถีการพูด (Verbal style) ไปตามครรลองของแม่ และการสรุปบทเรียน มักจะลงเอยว่า “พ่อแม่พูดกับลูกอย่างไร ก็จะมีอิทธิพลต่อวิถึการพูดย่างนั้น”

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ทารกและวัยเตาะแตะ-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่24

พัฒนาการภาษา2

มีคำถามที่น่าสนใจมากมายเกี่ยวกับพัฒนการภาษาของเด็กเล็ก ทารกวิวัฒนาจากการร้องครั้งแรกไปเป็นคำพูดแรกใน 1 ปีต่อมาได้อย่าง? วัยเตาะแตะวิวัฒนาจากคำพูดแรกไปเป็นหลายร้อยคำในอีก 1 ปีต่อมาได้อย่างไร? พัฒนาการทางภาษาเกิดขึ้นได้อย่างไร? พลัง (Force) และกระบวนการ (Process) อะไรที่กระตุ้นให้เด็กเล็กพยายามทำในสิ่งที่โดดเด่น (Unique endeavor) ดังกล่าว?

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน