ครูปฐมวัย-พันธุ์ใหม่มืออาชีพ-ตอนที่129

โปรแกรมเด็กปฐมวัยในอเมริกา

โปรแกรม “แรกแย้ม” (Early Head Start) เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2538 โดยได้รับการออกแบบเพื่อ (1) ส่งเสริมผลลัพธ์ (Outcome) ของสุขภาพที่แข็งแรง (Healthy) ของหญิงตั้งครรภ์ (2) เพิ่มพูนพัฒนาการของเด็กเล็ก จากแรกเกิดถึง 3 ขวบ และ (3) ส่งเสริมการดำเนินงานของครอบครัวเข้มแข็ง (Healthy family functioning)

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ถามอย่างไรให้ลูกคิดเป็น

ถามอย่างไรให้ลูกคิดเป็น

การถามลูกให้คิดเป็น (Teaching Children about Critical Thinking) หมายถึงการจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้พัฒนาสติ ปัญญาและการคิดของเด็ก เนื่องจากการได้รับการฝึกฝนในด้านการคิด การใช้คำถามเพื่อให้เด็กได้คิดหาคำตอบถือเป็นการฝึกฝนการทำงานของสมอง คำถามที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาการคิดให้กับเด็กคือ

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องสิ่งของที่เป็นอันตราย

สอนลูกเรื่องสิ่งของที่เป็นอันตราย

การสอนลูกเรื่องสิ่งของที่เป็นอันตราย (Teaching Children about Dangerous Things) หมายถึงการจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งที่เป็นอันตรายต่อเด็กจำนวน 5 ชนิด ได้แก่ ของมีคม ยาและเวชภัณฑ์ สารเคมีและเชื้อเพลิง เครื่องใช้ ไฟฟ้า อาหารและเครื่องดื่มต่างๆ ที่เด็กใช้หรือบริโภคเข้าไปแล้วทำให้ได้รับบาดเจ็บทางร่างกายและเกิดอาการเจ็บป่วยได้ ทั้งนี้เพราะสวัสดิภาพและความปลอดภัย (Safety) มีความสำคัญเป็นลำดับแรกของการจัดการศึกษาปฐมวัย การจัดประสบ การณ์ให้เด็กมีความรู้ความเข้าใจ มีทักษะและเจตคติที่ดีต่อการรักษาความปลอดภัยมีความสำคัญอย่างยิ่ง โดยเฉพาะการสอนให้เด็กเรียนรู้สิ่งของที่เป็นอันตรายจะช่วยให้เด็กสามารถป้องกันตนเองให้มีความปลอดภัย และช่วยลดความกังวลแก่ครูและผู้ปกครองในเรื่องสวัสดิภาพของเด็กลงได้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ครูปฐมวัย-พันธุ์ใหม่มืออาชีพ-ตอนที่128

โปรแกรมเด็กปฐมวัยในอเมริกา

โปรแกรม “แรกเริ่ม” (Head Start) เป็นบริการที่ได้รับการสนับสนุนจากงบประมาณของรัฐบาลกลาง ซึ่งต้องปฏิบัติตามมาตรฐานของผลงาน (Performance) และมาตรฐานการเรียนรู้ โดยเน้นหนักการให้การศึกษาแบบองค์รวมในเด็ก (Whole child) และการมีส่วนร่วมของครอบครัวและชุมชนในการให้บริการดังกล่าว

นักวิจัยได้รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมของพ่อแม่ในโปรแกรม “แรกเริ่ม” ผลการวิจัยพบสิ่งที่น่าสนใจดังนี้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

อัตลักษณ์ทางเพศในเด็กผู้ชาย

อัตลักษณ์ทางเพศในเด็กผู้ชาย

อัตลักษณ์ทางเพศในเด็กผู้ชาย (Gender Identity in boys) หมายถึง สำนึกและการรับรู้เพศสภาพที่เกิดขึ้นต่อตนเองตามลักษณะทางกายภาพความเป็นชาย (Physical Appearance) ที่มีมาตั้งแต่กำเนิด โดยปกติแล้วเด็กทั่วไปจะเริ่มแสดงออกตามเพศสภาพของตนเองให้เห็นนับตั้งแต่อายุ 8 – 10 เดือน หลังจากนั้นพ่อแม่จะเป็นผู้ช่วยเติมเต็มอัตลักษณ์เพื่อบ่งชี้บท บาททางเพศ (Indication of gender role)ให้เด่นชัดยิ่งขึ้น กล่าวคือ เมื่อเด็กเกิดมาเป็นเพศชาย พ่อแม่ก็จะเลี้ยงดูและส่งเสริมพฤติกรรมแสดงออกแบบผู้ชาย เช่นเดียวกัน เมื่อเด็กเกิดมาเป็นเพศหญิง พ่อแม่ก็จะเลี้ยงดูและส่งเสริมพฤติกรรมแสดงออกที่อ่อนโยนแบบผู้หญิง โดยการเลี้ยงดูเหล่านี้อาจมีตัวแบบมาจากพ่อและแม่หรือคนใกล้ตัว หรือบุคคลที่พ่อแม่อยากให้เป็นแบบอย่างที่ดีแก่ลูก บทบาททางเพศในวัยเด็กส่วนใหญ่มักถูกกำหนดตามความพึงพอใจของผู้ปกครอง (Parental Preference and Satisfaction) เช่น พ่อสนับสนุนให้ลูกชายเตะฟุตบอลหรือเล่นกอล์ฟ เพราะเห็นว่าเป็นกีฬาที่แสดงออกถึงความทะมัด ทะแมงและเป็นกีฬาที่พ่อชอบ แม่มักชอบให้ลูกสาวเป็นลูกมือช่วยทำครัว เพราะเห็นว่าเป็นงานถนัดของเพศหญิงและอยากปลูกฝังให้ลูกสาวโตไปเป็นแม่ศรีเรือนที่ดี ทว่าหากลูกเริ่มมีพฤติกรรมต่อต้านกิจกรรมที่พ่อแม่ส่งเสริม และเริ่มแสดงพฤติ กรรมที่บ่งบอกถึงความพอใจในเพศสภาพแบบตรงกันข้าม เช่น ลูกชายไม่ชอบเตะบอลแต่ชอบงานเย็บปักถักร้อย ซึ่งตามมุมมองของคนส่วนใหญ่ งานเย็บปักถักร้อยนั้นเป็นงานถนัดของผู้หญิง หรือลูกชายชอบสังเกตพฤติกรรมของแม่เวลาแต่ง หน้าและเล่นเครื่องสำอาง เป็นต้น แน่นอนว่าพฤติกรรมที่เริ่มแสดงออกถึงความเบี่ยงเบนทางเพศเหล่านั้นล้วนสร้างปัญหาความหนักอกหนักใจให้แก่ผู้ปกครองเป็นแน่ อย่างไรก็ตามเด็กที่มีพฤติกรรมการแสดงออกทางเพศที่เบี่ยงเบนมักเป็น “เด็กผู้ชาย” เนื่องจากสังคมหรือผู้คนส่วนใหญ่มักจับตามองเด็กชายที่แสดงออกคล้ายเด็กผู้หญิงมากกว่าเด็กผู้หญิงที่ห้าวหรือแสดงออกคล้ายเด็กผู้ชาย ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วเด็กทั้งสองเพศมีการรับรู้และมีการแสดงออกทางเพศที่เบี่ยงเบนเหมือนกัน แต่ทว่าสังคมได้ขีดเส้นใต้คำว่า “ตุ๊ด” และ “กระเทย” ไว้ชัดเจนกว่า

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ครูปฐมวัย-พันธุ์ใหม่มืออาชีพ-ตอนที่127

โปรแกรมเด็กปฐมวัยในอเมริกา

เด็กที่จะมีสิทธิเข้าโปรแกรม “แรกเริ่ม” (Head Start) ต้องผ่านเกณฑ์การคัดเลือก ในเรื่องอายุ (3 - 5 ขวบ) และรายได้ของครอบครัวต่ำกว่าระดับความยากจน (Poverty line) ที่กระทรวงบริการสุขภาพและมนุษย์ (Department of Health and Human Services) สหรัฐอเมริกาเป็นผู้กำหนดในแต่ละปี แต่ 10% ของเด็กที่เข้าโปรแกรมนี้ สงวนไว้ให้เด็กด้อยความสามารถ (Disabilities)

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ครูปฐมวัย-พันธุ์ใหม่มืออาชีพ-ตอนที่126

โปรแกรมเด็กปฐมวัยในอเมริกา

กรอบการทำงาน (Framework) ของโปรแกรม “แรกเริ่ม” (Head Start) เป็นพื้นฐาน (Foundation) ของวิธีการเตรียมความพร้อมสำหรับโรงเรียน (School readiness) โดยคณะกรรมการกำหนดจุดมุ่งหมายของการศึกษาแห่งชาติ (National Education Goals Panel) ได้ระบุไว้ 5 ข้อ พร้อมรายละเอียดมาตรการต่างๆ ดังนี้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องแรงงานสัตว์

สอนลูกเรื่องแรงงานสัตว์

การสอนลูกเรื่องแรงงานสัตว์(Teaching children about animal labor) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยว กับแรงที่เกิดขึ้นจากกล้ามเนื้อของสัตว์ เป็นพลังงานชนิดหนึ่งที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่ หยุด และเกิดการเปลี่ยนแปลงรูปร่างวัตถุบางอย่างได้ ซึ่งเป็นได้ทั้งแรงดึงคือแรงที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่เข้าหาตัวเรา และแรงผลักคือแรงที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่ออกจากตัวเรา ทั้งนี้ เนื่องจากสัตว์เลี้ยงหลายประเภทมีร่างกายใหญ่โตและแข็งแรง มีพลังงานที่สามารถทำงานได้อย่างดี เมื่อคน เราสังเกตและทดลองนำมาเลี้ยงและฝึกหัดให้ทำงานที่เป็นประโยชน์ต่อมนุษย์ เช่น ลากของ บรรทุกของ หรือบรรทุกคนให้เคลื่อนย้ายไปในที่ต่างๆแทนแรงงานของคนที่ต้องทำสิ่งเหล่านั้นเอง แรงงานสัตว์จึงเป็นพลังงานที่น่าสนใจให้เด็กได้เรียนรู้ เนื่องจากสัตว์เลี้ยงที่ใช้แรงงานจะเป็นเรื่องใกล้ตัวเด็ก และเป็นพลังงานที่ไม่ทำให้มลภาวะสิ่งแวดล้อมเป็นอันตราย เช่นคนใช้ ช้าง ม้า วัว ควาย อูฐ ลา ฬ่อ เป็นพาหนะ ซึ่งสัตว์เหล่านั้นเพียงแต่กินอาหาร ส่วนใหญ่คือหญ้ากับน้ำเท่านั้น ก็จะเป็นเกิดเป็นพลังงานที่ร่างกายสามารถทำงานได้ คือบรรทุกคนและสิ่งของ โดยไม่มีควันเสียที่เกิดจากการเผาผลาญของเชื้อเพลิงปล่อยออกมาทำลายให้สิ่งแวดล้อมให้เกิดความเสียหาย การจัดกิจกรรมเรียนรู้เรื่องแรงงานสัตว์ให้แก่เด็กปฐมวัยจะเป็นการปลูกฝังให้เด็กรู้จักคุณค่าของสัตว์ที่ใช้แรงงานในแง่ที่เป็นประโยชน์ต่อสิ่งแวดล้อมอีกด้วย นอกเหนือจากข้อความรู้เชิงวิทยาศาสตร์เรื่องแรงงานสัตว์ที่เป็นพลังงานอย่างหนึ่งแล้วด้วย

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องทางลาดเอียง

สอนลูกเรื่องทางลาดเอียง

การสอนลูกเรื่องทางลาดเอียง (Teaching children about ramp) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับกล ไกง่ายๆชนิดหนึ่งที่ช่วยให้เรายกของขึ้นจากแรงดึงดูดของแรงโน้มถ่วง ทั้งนี้เพราะการเคลื่อนย้ายของหนักๆเป็นสิ่งที่ทำยาก บางครั้งสิ่งของเหล่านั้นอาจจะตกหล่นและเสียหาย หรือบางทีผู้ขนของอาจจะเกิดอุบัติเหตุหกล้ม มีบาดแผลทำให้เกิดบาด เจ็บขึ้นได้ การค้นคิดให้การทำงานสะดวกเป็นสิ่งที่คนเราคิดและประดิษฐ์เครื่องผ่อนแรงเพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว จึงเกิดการทำทางลาดเอียงขึ้นในที่ต่างๆเช่น ที่ทางเดินเท้า ที่ร้านค้า ที่ไปรษณีย์ เป็นต้น เด็กหลายคนมีประสบการณ์เห็นพ่อแม่เข็นรถนั่งของน้องไปด้วยในที่ร้านค้าเหล่านั้น การนำรถเข็นของเข็นลงทางลาดเอียงทำให้เราสะดวกสบาย หรือทำอย่างไรจะนำรถ เข็นน้องลงจากห้าง ร้านค้า ริมถนนทางเดินได้ เป็นประสบการณ์ที่เด็กเห็นทางลาดเอียงจากชีวิตประจำวัน ดังนั้นการนำเรื่องทางลาดเอียงมาจัดกิจกรรมสร้างเสริมประสบการณ์ให้แก่เด็กปฐมวัยจึงเป็นเรื่องจำเป็น เพื่อพัฒนาความรู้ ความเข้าใจและความคิดของเด็กในเรื่องการใช้ทางลาดเอียงซึ่งเป็นกลไกง่ายๆ

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องลูกกลิ้ง

สอนลูกเรื่องลูกกลิ้ง

การสอนลูกเรื่องลูกกลิ้ง(Teaching Children about Roller) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยว กับเหล็กหรือวัสดุอื่นที่มีลักษณะเป็นรูปทรงกระบอก มีขนาดและน้ำหนักต่างๆกันไป ตั้งแต่ 4"-7" ใช้ลากให้กลิ้งทับดินหรือหินให้ราบ หรือเรียกสิ่งที่กลิ้งไปได้เพื่อประโยชน์ในการต่างๆ หน้าที่ของลูกกลิ้ง คือ เป็นตัวช่วยพยุงหรือรองรับสาย พานให้คงรูป และเคลื่อนที่ไปในแนวเส้นตรงได้โดยสะดวก โดยที่วัสดุบนสายพานไม่ร่วงหล่น

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กเล่นอวัยวะเพศ

เด็กเล่นอวัยวะเพศ

เด็กเล่นอวัยวะเพศ (Children touch their genitals) หมายถึง เด็กที่มีพฤติกรรมทางเพศ (Sexual Behavior) ซึ่งเป็น ไปตามธรรมชาติในแต่ละช่วงของวัยเด็ก อย่างไรก็ตาม การที่เด็กชอบเล่นอวัยวะเพศนั้น ผู้เป็นพ่อแม่ส่วนใหญ่มักคิดว่า นี่เป็นเรื่องผิดปกติ และสรุปเองว่าเด็กมีอาการหมกมุ่นทางเพศ หลายคนจึงเลือกที่จะตัดไฟแต่ต้นลมโดยการตำหนิหรือดุด่าเด็กอย่างรุนแรง ซึ่งมีแต่ส่งผลเสีย ทำให้เด็กเข้าใจว่าเรื่องเพศเป็นสิ่งน่ารังเกียจ และเด็กรู้สึกหวาด กลัวเรื่องเพศเมื่อพวกเขาเข้าสู่วัยผู้ใหญ่

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เทคโนโลยีกับพัฒนาการ-ตอนที่2

เทคโนโลยีกับพัฒนาการ

Dr. Francis Wardle ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาแห่ง University of Phoenix/ Colorado กล่าวว่า การใช้เทคโนโลยีในชั้นเรียนนั้นไม่ควรมีวัตถุประสงค์เพียงให้เด็กรู้จักวิธีใช้ เนื่องจากเด็กๆ จะเรียนรู้การใช้คอมพิวเตอร์ได้เองเมื่อโตขึ้น เหมือนกับที่พวกเขาเรียนรู้ที่จะขับรถต่อไปในอนาคต การใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมในชั้นเรียนควรต้องมีวัตถุประสงค์ที่จะขยายขอบเขตของหลักสูตร เพิ่มคุณค่าของหลักสูตร และทำหลักสูตรให้เหมาะกับความต้องการของเด็กแต่ละคน ซึ่งวัตถุประสงค์ของหลักสูตรแต่ละหลักสูตรนั้นจะต่างกันไปตามอายุของเด็กและรูปแบบของโปรแกรม เช่น ถ้าวัตถุประสงค์ของหลักสูตรการอ่านเขียนของเด็กช่วงอายุหนึ่งคือการเขียนบันทึกประจำวัน ก็ควรใช้คอมพิวเตอร์มาสนับสนุนผ่านซอฟต์แวร์การเขียน และกล้องดิจิตอล เป็นต้น เช่นเดียวกับการเรียนการสอนเรื่องสัตว์ที่สูญพันธุ์แล้วและใกล้สูญพันธุ์ที่มีชีวิตชีวามากขึ้นเมื่อใช้ซอฟต์แวร์และเว็บไซต์ที่เหมาะสม

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ครูปฐมวัย-พันธุ์ใหม่มืออาชีพ-ตอนที่125

โปรแกรมเด็กปฐมวัยในอเมริกา

รัฐบาลกลาง (Federal) สหรัฐอเมริกา มีอิทธิพลอย่างมากในทุกมิติ ต่อการศึกษาปฐมวัย ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนรัฐ เอกชน หรืออิงศาสนา โดยมีโปรแกรม “แรกเริ่ม” (Head Start) สำหรับเด็กอายุระหว่าง 3 ถึง 5 ขวบ และโปรแกรม “แรกแย้ม” (Early Head Start) สำหรับเด็กอายุตั้งแต่แรกเกิดถึง 3 ขวบ เฉพาะครอบครัวที่มีฐานะยากจนเท่านั้น

ทั้งสองโปรแกรม เป็นโครงการพัฒนาการเด็กที่ค่อนข้างสมบูรณ์ (Comprehensive) ในการตอบสนองความต้องการของเด็ก ครอบครัว และโดยเฉพาะหญิงตั้งครรภ์ ที่ครอบคลุมถึงสุขภาพ โภชนาการ บริการทางสังคมและการศึกษา เพื่อให้เด็กได้บรรลุศักยภาพสูงสุด และประสบความสำเร็จทั้งในโรงเรียนและในการดำรงชีวิต

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กติดสมาร์ทโฟน

เด็กติดสมาร์ทโฟน

เด็กติดสมาร์ทโฟน (Children’s Smartphone Addiction) หมายถึง เด็กที่ใช้เวลาเล่นสมาร์ทโฟนหรือแท็บเล็ตวันละหลายชั่ว โมงติดต่อกัน ส่งผลให้กิจวัตรบางอย่างได้รับผลกระทบ เป็นต้นว่า เด็กปฏิเสธที่จะทำการบ้าน ถ้าพวกเขาไม่ได้เล่นเกมส์ หรือดูคลิปในยูทูปบนแท็บเล็ตเป็นการแลกเปลี่ยน หรือเล่นสมาร์ทโฟนอยู่บนเตียงจนเผลอหลับไป เป็นต้น พฤติกรรมเช่น นี้สร้างความหนักใจให้กับพ่อแม่ ทั้งนี้ มีผู้ปกครองหลายครอบครัวยอมควักเงินซื้ออุปกรณ์ไฮเทคจำพวกสมาร์ทโฟน หรือแท็บเล็ตเพื่อต่อยอดการเรียนรู้ของลูก แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลายเป็นตรงกันข้าม เด็กหลายคนติดสมาร์ทโฟนกันงอมแงม จนกระ ทบกับการเรียนและพัฒนาการทางด้านร่างกายและจิตใจของเด็กอีกด้วย

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ครูปฐมวัย-พันธุ์ใหม่มืออาชีพ-ตอนที่124

โครงงานในชั้นเรียนคละ2

โครงงาน (Project) เป็นสิ่งที่เหมาะสมต่อการนำไปปฏิบัติในชั้นเรียนคละ (Inclusive) ซึ่งครูปฐมวัยสามารถดำเนินการดังนี้

  1. คัดเลือกหัวข้อในความสนใจของเด็ก เป็นการสร้างโอกาสให้เด็กแสดงภาวะผู้นำและมีส่วนร่วม เด็กที่สนใจในวัสดุ จะเพิ่มการมีส่วนร่วมและการเรียนรู้ แล้วต่อยอดการสร้างความสนใจขึ้นไปอีก การใช้โครงข่ายการวางแผน (Planning web) เพื่อพิจารณามาตรฐาน จุดมุ่งหมายแผนการเรียนของเด็กแต่ละคน (Individual Education Plan : EDP) และการเชื่อมโยงความสนใจของเด็กอื่นๆ ในชั้นเรียน ขั้นตอน (Phase) การคัดเลือกหัวข้อ ต้องพิจารณาความสนใจและความจำป็นของเด็กแต่ละคน รวมทั้งเด็กที่ด้อยความสามารถ (Disabilities) ด้วย ในขณะที่คำนึงถึงความรู้สึกที่เป็นส่วนหนึ่งของชุมชน เพื่อการสำรวจที่ร่วมมือกัน (Collaborative)
  2. อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เทคโนโลยีกับพัฒนาการ-ตอนที่1

เทคโนโลยีกับพัฒนาการ

เมื่อไม่นานมานี้ ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาระดับนานาชาติ ศาสตราจารย์ Carla Rinaldi ซึ่งเป็นประธานกลุ่มเคลื่อนไหว Reggio Children ในอิตาลี ได้กล่าวเตือนว่า การบ้านที่มากเกินไปและการแข่งขันในชั้นเรียนกำลังทำลายเด็กๆในออสเตรเลียและอีกหลายประเทศ การแข่งขันสูงและปริมาณการบ้านอันมากมายนี้ทำให้เด็กๆพึ่งเทคโนโลยี โดยเฉพาะบรรดาแอพลิเคชันต่างๆมากเกินไป แทนที่จะใช้ปัญญาและจินตนาการของตนเอง และสนับสนุนให้ผู้ปกครองและครูให้เวลากับเด็กๆให้มากขึ้น

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กติดเกม

ปัญหาการติดเกมคอมพิวเตอร์ เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นเมื่อคอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ตเข้ามามีบทบาทแพร่หลายในสังคมมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนโทรศัพท์มือถือ พฤติกรรมการติดเกมของเด็กคล้ายกับพฤติกรรมของผู้ป่วยติดสารเสพติด และผู้ป่วยติดการพนัน คือ มีความพึงพอใจเมื่อได้รับชัยชนะในการเล่นเกม และต้องการเอาชนะเพิ่มขึ้นอีกจึงรู้สึกพึงพอใจเท่าเดิม และมักใช้เวลาในการเล่นเกมนานจนกว่าจะบรรลุเป้าหมายที่ต้องการ มีความคิดหมกมุ่นกับเกมคอมพิวเตอร์อย่างมาก และมีความต้องการเล่นเกมตลอดเวลา

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ครูปฐมวัย-พันธุ์ใหม่มืออาชีพ-ตอนที่123

รูปแบบการสอนในชั้นเรียนคละ

โครงงาน (Project) เป็นวิธีการของแท้แต่ดั้งเดิม (Authentic) ในการเรียนรู้จากการค้นหา (Discovery) โดยบูรณาการความคิด และแนวความคิด (Concept) ให้เข้ากับหลักสูตร แล้วนำไปปฏิบัติให้เป็นจริง ตัวอย่างเช่น เด็กใช้คณิตศาสตร์ในการ (1) แสดงสถิติ ในวรรณกรรม (Literature) ทุกประเภท ที่เกี่ยวกับโครงาน (2) วิจัยหัวข้อที่สนใจ และ (3) วัดผลงานการวิจัย

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เล่านิทาน

การเล่านิทานให้ลูกฟัง เป็นการเล่าเรื่องหรือถ่ายทอดเรื่องราวของนิทานที่พ่อแม่ ผู้ใหญ่ หรือครูเล่าให้เด็กฟัง อาจจะเป็นเรื่องราวที่เล่าสืบต่อกันมา เรื่องที่แต่งขึ้นใหม่ โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้เด็กมีความสนุกสนาน และสอดแทรกแนวคิด คุณธรรม ที่สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต ให้เด็กเข้าใจ ด้วยน้ำเสียง ท่าทาง สื่อและวัสดุอุปกรณ์ที่ทำให้การเล่านิทานนั้นน่าสนใจและสนุกสนานมากขึ้น

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องสุขลักษณะ

สุขลักษณะ หมายถึงลักษณะที่ถูกต้องตามหลักปฏิบัติซึ่งมีองค์ประกอบของสุขภาพดี คือ ความสะอาด ความมีระเบียบวินัย และความปลอดภัยเพื่อให้ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ ซึ่งการมีสุขภาพดีเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา แต่จะเกิดขึ้นได้ก็เนื่องมาจากการปฏิบัติตนถูกสุขลักษณะตั้งแต่วัยเด็กที่เกิดจากฝึกฝนของครอบครัว

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน