สอนลูกเรื่องแรงงานสัตว์

สอนลูกเรื่องแรงงานสัตว์

การสอนลูกเรื่องแรงงานสัตว์(Teaching children about animal labor) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยว กับแรงที่เกิดขึ้นจากกล้ามเนื้อของสัตว์ เป็นพลังงานชนิดหนึ่งที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่ หยุด และเกิดการเปลี่ยนแปลงรูปร่างวัตถุบางอย่างได้ ซึ่งเป็นได้ทั้งแรงดึงคือแรงที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่เข้าหาตัวเรา และแรงผลักคือแรงที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่ออกจากตัวเรา ทั้งนี้ เนื่องจากสัตว์เลี้ยงหลายประเภทมีร่างกายใหญ่โตและแข็งแรง มีพลังงานที่สามารถทำงานได้อย่างดี เมื่อคน เราสังเกตและทดลองนำมาเลี้ยงและฝึกหัดให้ทำงานที่เป็นประโยชน์ต่อมนุษย์ เช่น ลากของ บรรทุกของ หรือบรรทุกคนให้เคลื่อนย้ายไปในที่ต่างๆแทนแรงงานของคนที่ต้องทำสิ่งเหล่านั้นเอง แรงงานสัตว์จึงเป็นพลังงานที่น่าสนใจให้เด็กได้เรียนรู้ เนื่องจากสัตว์เลี้ยงที่ใช้แรงงานจะเป็นเรื่องใกล้ตัวเด็ก และเป็นพลังงานที่ไม่ทำให้มลภาวะสิ่งแวดล้อมเป็นอันตราย เช่นคนใช้ ช้าง ม้า วัว ควาย อูฐ ลา ฬ่อ เป็นพาหนะ ซึ่งสัตว์เหล่านั้นเพียงแต่กินอาหาร ส่วนใหญ่คือหญ้ากับน้ำเท่านั้น ก็จะเป็นเกิดเป็นพลังงานที่ร่างกายสามารถทำงานได้ คือบรรทุกคนและสิ่งของ โดยไม่มีควันเสียที่เกิดจากการเผาผลาญของเชื้อเพลิงปล่อยออกมาทำลายให้สิ่งแวดล้อมให้เกิดความเสียหาย การจัดกิจกรรมเรียนรู้เรื่องแรงงานสัตว์ให้แก่เด็กปฐมวัยจะเป็นการปลูกฝังให้เด็กรู้จักคุณค่าของสัตว์ที่ใช้แรงงานในแง่ที่เป็นประโยชน์ต่อสิ่งแวดล้อมอีกด้วย นอกเหนือจากข้อความรู้เชิงวิทยาศาสตร์เรื่องแรงงานสัตว์ที่เป็นพลังงานอย่างหนึ่งแล้วด้วย

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องทางลาดเอียง

สอนลูกเรื่องทางลาดเอียง

การสอนลูกเรื่องทางลาดเอียง (Teaching children about ramp) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับกล ไกง่ายๆชนิดหนึ่งที่ช่วยให้เรายกของขึ้นจากแรงดึงดูดของแรงโน้มถ่วง ทั้งนี้เพราะการเคลื่อนย้ายของหนักๆเป็นสิ่งที่ทำยาก บางครั้งสิ่งของเหล่านั้นอาจจะตกหล่นและเสียหาย หรือบางทีผู้ขนของอาจจะเกิดอุบัติเหตุหกล้ม มีบาดแผลทำให้เกิดบาด เจ็บขึ้นได้ การค้นคิดให้การทำงานสะดวกเป็นสิ่งที่คนเราคิดและประดิษฐ์เครื่องผ่อนแรงเพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว จึงเกิดการทำทางลาดเอียงขึ้นในที่ต่างๆเช่น ที่ทางเดินเท้า ที่ร้านค้า ที่ไปรษณีย์ เป็นต้น เด็กหลายคนมีประสบการณ์เห็นพ่อแม่เข็นรถนั่งของน้องไปด้วยในที่ร้านค้าเหล่านั้น การนำรถเข็นของเข็นลงทางลาดเอียงทำให้เราสะดวกสบาย หรือทำอย่างไรจะนำรถ เข็นน้องลงจากห้าง ร้านค้า ริมถนนทางเดินได้ เป็นประสบการณ์ที่เด็กเห็นทางลาดเอียงจากชีวิตประจำวัน ดังนั้นการนำเรื่องทางลาดเอียงมาจัดกิจกรรมสร้างเสริมประสบการณ์ให้แก่เด็กปฐมวัยจึงเป็นเรื่องจำเป็น เพื่อพัฒนาความรู้ ความเข้าใจและความคิดของเด็กในเรื่องการใช้ทางลาดเอียงซึ่งเป็นกลไกง่ายๆ

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องลูกกลิ้ง

สอนลูกเรื่องลูกกลิ้ง

การสอนลูกเรื่องลูกกลิ้ง(Teaching Children about Roller) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยว กับเหล็กหรือวัสดุอื่นที่มีลักษณะเป็นรูปทรงกระบอก มีขนาดและน้ำหนักต่างๆกันไป ตั้งแต่ 4"-7" ใช้ลากให้กลิ้งทับดินหรือหินให้ราบ หรือเรียกสิ่งที่กลิ้งไปได้เพื่อประโยชน์ในการต่างๆ หน้าที่ของลูกกลิ้ง คือ เป็นตัวช่วยพยุงหรือรองรับสาย พานให้คงรูป และเคลื่อนที่ไปในแนวเส้นตรงได้โดยสะดวก โดยที่วัสดุบนสายพานไม่ร่วงหล่น

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กเล่นอวัยวะเพศ

เด็กเล่นอวัยวะเพศ

เด็กเล่นอวัยวะเพศ (Children touch their genitals) หมายถึง เด็กที่มีพฤติกรรมทางเพศ (Sexual Behavior) ซึ่งเป็น ไปตามธรรมชาติในแต่ละช่วงของวัยเด็ก อย่างไรก็ตาม การที่เด็กชอบเล่นอวัยวะเพศนั้น ผู้เป็นพ่อแม่ส่วนใหญ่มักคิดว่า นี่เป็นเรื่องผิดปกติ และสรุปเองว่าเด็กมีอาการหมกมุ่นทางเพศ หลายคนจึงเลือกที่จะตัดไฟแต่ต้นลมโดยการตำหนิหรือดุด่าเด็กอย่างรุนแรง ซึ่งมีแต่ส่งผลเสีย ทำให้เด็กเข้าใจว่าเรื่องเพศเป็นสิ่งน่ารังเกียจ และเด็กรู้สึกหวาด กลัวเรื่องเพศเมื่อพวกเขาเข้าสู่วัยผู้ใหญ่

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กติดสมาร์ทโฟน

เด็กติดสมาร์ทโฟน

เด็กติดสมาร์ทโฟน (Children’s Smartphone Addiction) หมายถึง เด็กที่ใช้เวลาเล่นสมาร์ทโฟนหรือแท็บเล็ตวันละหลายชั่ว โมงติดต่อกัน ส่งผลให้กิจวัตรบางอย่างได้รับผลกระทบ เป็นต้นว่า เด็กปฏิเสธที่จะทำการบ้าน ถ้าพวกเขาไม่ได้เล่นเกมส์ หรือดูคลิปในยูทูปบนแท็บเล็ตเป็นการแลกเปลี่ยน หรือเล่นสมาร์ทโฟนอยู่บนเตียงจนเผลอหลับไป เป็นต้น พฤติกรรมเช่น นี้สร้างความหนักใจให้กับพ่อแม่ ทั้งนี้ มีผู้ปกครองหลายครอบครัวยอมควักเงินซื้ออุปกรณ์ไฮเทคจำพวกสมาร์ทโฟน หรือแท็บเล็ตเพื่อต่อยอดการเรียนรู้ของลูก แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลายเป็นตรงกันข้าม เด็กหลายคนติดสมาร์ทโฟนกันงอมแงม จนกระ ทบกับการเรียนและพัฒนาการทางด้านร่างกายและจิตใจของเด็กอีกด้วย

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กติดเกม

ปัญหาการติดเกมคอมพิวเตอร์ เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นเมื่อคอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ตเข้ามามีบทบาทแพร่หลายในสังคมมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนโทรศัพท์มือถือ พฤติกรรมการติดเกมของเด็กคล้ายกับพฤติกรรมของผู้ป่วยติดสารเสพติด และผู้ป่วยติดการพนัน คือ มีความพึงพอใจเมื่อได้รับชัยชนะในการเล่นเกม และต้องการเอาชนะเพิ่มขึ้นอีกจึงรู้สึกพึงพอใจเท่าเดิม และมักใช้เวลาในการเล่นเกมนานจนกว่าจะบรรลุเป้าหมายที่ต้องการ มีความคิดหมกมุ่นกับเกมคอมพิวเตอร์อย่างมาก และมีความต้องการเล่นเกมตลอดเวลา

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เล่านิทาน

การเล่านิทานให้ลูกฟัง เป็นการเล่าเรื่องหรือถ่ายทอดเรื่องราวของนิทานที่พ่อแม่ ผู้ใหญ่ หรือครูเล่าให้เด็กฟัง อาจจะเป็นเรื่องราวที่เล่าสืบต่อกันมา เรื่องที่แต่งขึ้นใหม่ โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้เด็กมีความสนุกสนาน และสอดแทรกแนวคิด คุณธรรม ที่สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต ให้เด็กเข้าใจ ด้วยน้ำเสียง ท่าทาง สื่อและวัสดุอุปกรณ์ที่ทำให้การเล่านิทานนั้นน่าสนใจและสนุกสนานมากขึ้น

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องสุขลักษณะ

สุขลักษณะ หมายถึงลักษณะที่ถูกต้องตามหลักปฏิบัติซึ่งมีองค์ประกอบของสุขภาพดี คือ ความสะอาด ความมีระเบียบวินัย และความปลอดภัยเพื่อให้ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ ซึ่งการมีสุขภาพดีเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา แต่จะเกิดขึ้นได้ก็เนื่องมาจากการปฏิบัติตนถูกสุขลักษณะตั้งแต่วัยเด็กที่เกิดจากฝึกฝนของครอบครัว

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องขนมไทย

สอนลูกเรื่องขนมไทย

ขนมไทย หมายถึง ขนมหวานของไทยที่มีมาแต่ดั้งเดิมและสืบเนื่องมาจนปัจจุบัน แสดงความเป็นเอกลักษณ์ด้านวัฒนธรรมของไทยที่มีความละเอียดอ่อน ประณีต สวยงาม ทั้งรูป รส กลิ่น จากวัตถุดิบและ กรรมวิธี ขนมไทยเป็นอาหารที่คุณค่าทางโภชนาการและมีเอกลักษณ์คือ มีรสหวานมัน มีกลิ่นหอม มีสีสัน และรูปลักษณ์ที่สวยงาม ซึ่งส่วนประกอบของอาหารปรุงจากวัตถุดิบคือ พืชเป็นส่วนมาก เช่น ข้าว น้ำตาลจากมะพร้าวหรืออ้อย สีจากส่วนประกอบของพืช เช่น สีดอกอัญชัน สีเขียวของใบเตย ขนมบางชนิดทำจากไข่เป็ดจะมีสีเหลืองทองของไข่ พ่อแม่และครูควรฝึกให้เด็กรับประทานขนมไทย เพื่อเด็กจะได้ลิ้มลองรสชาติอาหารไทยที่อร่อยและปลอดภัยเพราะส่วนผสมขนมไทยมาจากวัตถุดิบที่เป็นธรรมชาติ ได้สัมผัสความหอมหวานของกลิ่น ความงดงามของสี และ รูปลักษณ์ ตลอดจนได้รู้จักกรรมวิธีทำขนมไทยที่ประณีตบรรจง ดังนั้น การจัดกิจกรรมการเรียนรู้จากขนมไทยให้แก่เด็กปฐมวัยจึงน่าสนใจยิ่งนัก

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

โครงงาน

การสอนแบบโครงการเป็นการจัดการเรียนการสอนที่ส่งเสริมให้ผู้เรียนแสวงหาคำตอบจากการเรียนเรื่องใดเรื่องหนึ่งที่เด็กสนใจจะเรียนรู้อย่างลุ่มลึกด้วยกระบวนการแก้ปัญหา

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เคลื่อนไหวประกอบเพลง

การเคลื่อนไหวประกอบเพลง (Music & movement) หมายถึง การเคลื่อนไหวส่วนต่างๆของร่างกายด้วยการแสดงท่าทางให้สอดคล้องและเข้ากับจังหวะ ทำนอง และเสียงเพลง การเคลื่อนไหวประกอบเพลงเป็นกิจกรรมการเคลื่อนไหวประเภทหนึ่งที่จัดอยู่ในช่วงกิจกรรมการเคลื่อนไหวและจังหวะ ซึ่งเป็นกิจกรรมที่กำหนดไว้ในตารางกิจกรรมประจำวันสำหรับเด็กปฐม วัย การเคลื่อนไหวประกอบเพลง มุ่งส่งเสริมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับจังหวะ ทำนอง และเสียงเพลง จากการใช้ร่าง กายเป็นสื่อในการแสดงออกทางอารมณ์ และความคิดสร้างสรรค์ในการแสดงท่าทางต่างๆให้สอดคล้องจังหวะ ท่วงทำนอง และเนื้อหาของเพลง โดยครูอาจจัดให้เด็กเคลื่อนไหวประกอบเพลงทั้งเป็นรายบุคคลหรือรายกลุ่มก็ได้ ทั้งนี้เพื่อให้เด็กได้ รับการพัฒนาทั้งทางด้านร่างกาย อารมณ์ จิตใจ สังคมและสติปัญญาไปพร้อมๆกัน

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

ปัญหาการนอน

ปัญหาการนอน

ปัญหาการนอน (Sleep Problems) ซึ่งมีอาการหลับยากในเวลากลางคืน หลับไม่ลึก ตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วไม่สามารถหลับต่อได้ นอนไม่เต็มอิ่มเนื่องจากหลับๆ ตื่นๆ ล้วนเป็นอาการของโรคนอนไม่หลับ (Insomnia) ซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้ในคนทุกเพศ ทุกวัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนชรา และมักตามมาด้วยการสูญเสียสมรรถภาพในการทำงาน นอกจากนี้ยังส่งผลให้เกิดปัญหาในการจำ (Memory Problems) ภาวะซึมเศร้า (Depression) อารมณ์ฉุนเฉียวง่าย (Irritability) อีกทั้งยังเป็นปัจจัยเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจและอุบัติเหตุบนท้องถนน

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

การเรียนรู้โดยการลงมือทำ

การลงมือทำหมายถึง ผู้เรียนได้กระทำสิ่งต่างๆด้วยตนเอง ผ่านการปฏิบัติการจริงคือ ผู้เรียนได้ฝึกในสภาพสิ่งแวดล้อมจริง ได้ฝึกคิดและลงมือทำสิ่งต่างๆด้วยตนเอง ทั้งนี้ การสนับสนุนให้เด็กได้พัฒนาคุณลักษณะที่พึงประสงค์ตามวัยและได้ผลตามความคาดหวังของสังคมนั้น การจัดประสบการณ์จะให้ความสำคัญกับบทบาทการเรียนรู้ของเด็ก จึงได้มีการศึกษาแนว คิดที่จะนำไปสู่การปฏิบัติได้ การใช้แนวคิดที่เน้นให้ผู้เรียนเป็นผู้ลงมือกระทำหรือการปฏิบัติในสภาพจริง จึงเป็นที่สนใจและนำมาใช้ ดังที่ประเทศไทยได้กำหนดพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพุทธศักราช 2542 เน้นให้มีแนวการจัดการศึกษาที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ซึ่งกล่าวถึงการส่งเสริมให้ผู้เรียนได้ปฏิบัติหรือลงมือกระทำ

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องพุทธศาสนา

สอนลูกเรื่องพุทธศาสนา

พุทธศาสนา (Buddhism) เป็นศาสนาแห่งการพัฒนาตน เป็นศาสนาแห่งการฝึกตน หรือเรียกว่า ศาสนาแห่งการ ศึกษา คำว่า พัฒนา หมายถึง เจริญ หรือ ทำให้เจริญ การพัฒนาตนในที่นี้จึงหมายถึง การพัฒนาคุณสมบัติที่มีอยู่ภายในตัวบุค คลให้เจริญงอกงามยิ่งขึ้น ในทางพุทธศาสนามีความเชื่อพื้นฐานว่า มนุษย์เป็นสัตว์ที่ฝึกได้ มีศักยภาพในตัวที่จะพัฒนาได้ และ คนจะประเสริฐด้วยการพัฒนาตน เพราะการพัฒนาตนหรือการฝึกฝนตน ก็เพื่อให้เกิดกุศลธรรม มีศีล มีสมาธิ มีปัญญา หรือที่เรียกว่า ไตรสิกขา ผู้ที่พัฒนาตนแล้ว จึงจะเป็นผู้มีจิตตั้งมั่น รู้จักข่มใจ ไม่ยอมตามกิเลสหรือสิ่งยั่วยุ แต่จะรู้จักปรับปรุงตัวเอง ฝึกฝนพัฒนาให้คุณความดีของตนเจริญยิ่งๆขึ้นไป จึงถือว่าบุคคลนั้นเป็นผู้ประเสริฐสูงสุดในทางพุทธศาสนา

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

การแย่งของเล่น

การแย่งของเล่น

การแย่งของเล่น (Fighting over Toys Issues) หมายถึง การที่เด็กอยากเล่นของเล่นชิ้นเดียวกัน แต่ขาดทักษะในการเล่นร่วมกันกับผู้อื่น หรือทักษะในการแบ่งปัน จึงเกิดการยื้อแย่งเพื่อให้ได้ของเล่นชิ้นนั้นมาครอบครอง ทั้งนี้เพราะ เด็กกับของเล่นเป็นของคู่กัน การแบ่งของเล่นและการแย่งของเล่นเองก็เป็นของคู่กัน ดังนั้น เด็กที่แย่งของเล่นกันจึงไม่จัดว่าเป็นเด็กที่มีความผิดปกติแต่อย่างใด เว้นเสียแต่ว่าพฤติกรรมการแย่งของเล่นดังกล่าวเกินกว่าระดับที่พ่อแม่จะหยุดยั้งได้ และพฤติกรรมที่เหมาะสมไม่สามารถได้รับการปลูกฝังแทนที่ได้ เพราะฉะนั้นจึงเป็นเรื่องสมควรอย่างยิ่งที่ปัญหาการแย่งของเล่นต้องได้รับการแก้ไขตั้งแต่เด็กเริ่มเรียนรู้การเล่นร่วมกับผู้อื่น เพื่อเปลี่ยนจากการแย่งกัน ซึ่งมักนำไปสู่การทะเลาะเบาะแว้ง ให้กลายเป็น “การแบ่งปัน” ซึ่งเป็นคุณสมบัติสำคัญที่จะเป็นประโยชน์ต่อเด็กไปได้ตลอดชีวิต เพราะเด็กทุกคนจำเป็นต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์ เพื่อให้เข้าใจโลกใบนี้และเพื่อเติบโต เด็กต้องเรียนรู้สิ่งของต่างๆ รอบตัว รวมถึงผู้คนรอบข้าง เพื่อพัฒนาทักษะต่างๆ ทั้งด้านร่างกาย อารมณ์ สังคม สติปัญญา และจริยธรรม ซึ่งบทเรียนเหล่านั้น เด็กสามารถได้รับจากการเล่น “ของเล่น” และการเล่นของเล่นร่วมกับเพื่อนๆ

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องแรงแม่เหล็ก

สอนลูกเรื่องแรงแม่เหล็ก

การสอนลูกเรื่องแรงแม่เหล็ก (Teaching Children about Magnetic Force) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้ เกี่ยวกับวัตถุ ที่สามารถดูดเหล็กหรือวัตถุประเภทโลหะเข้าหาตัวเองได้เพราะมีแรง แต่คนเราไม่เห็นแรงที่ดูดนั้น ซึ่งแรงธรรมชาติที่เกิดจากแท่งแม่เหล็ก สามารถดูดวัตถุที่มีคุณสมบัติคล้ายแม่เหล็ก เช่น วัตถุจำพวกโลหะ เหล็ก นิกเกิล และไม่ดูดวัตถุที่คุณสมบัติตรงข้ามกับแม่เหล็ก เช่น ไม้ แก้ว พลาสติก

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกให้มีชีวิตที่ดีงาม

สอนลูกให้มีชีวิตที่ดีงาม

สอนลูกให้มีชีวิตที่ดีงาม (Teaching Children about Living a Good Life) หมายถึง การปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมเพื่อให้เกิดความสุขที่แท้จริง ทั้งนี้ มนุษย์ทุกคนต้องการชีวิตที่ดีงามและมีความสุขที่แท้จริง และต่างก็ดำเนินชีวิต เพียรพยายามทำทุกสิ่งอย่างเพื่อหาสิ่งนี้ โดยไม่รู้ไม่เข้าใจว่า ชีวิตที่ดีงามและความสุขที่แท้จริงนั้นคืออะไร ซึ่งในทางพระพุทธศาสนาบอกถึงหลักการสร้างชีวิตที่ดีและมีความสุขที่แท้จริง คือ การเข้าถึงธรรม นั่นคือ การที่เรา มีศีล เป็นเครื่องควบคุม มีทานสนับสนุน มีสมาธิ เป็นแกนนำในการพัฒนา และมีปัญญา เป็นตัวชี้ขาดที่จะนำเข้าถึงจุดหมาย

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องแรงของคน

สอนลูกเรื่องแรงของคน

การสอนลูกเรื่องแรงของคน (Teaching Children about Human Force) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยว กับสิ่งที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่ หยุด และเกิดการเปลี่ยนแปลงรูปร่างวัตถุบางอย่างได้ ซึ่งเกิดขึ้นจากกล้ามเนื้อของคนเรา เป็นพลังงานชนิดหนึ่ง เรียกว่า แรง ซึ่งเป็นได้ทั้ง

  • แรงดึง ที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่เข้าหาตัวเรา
  • และแรงผลัก ที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่ออกจากตัวเรา
  • ส่วนแรงกดหรือบีบ หมายถึง การออกแรงผลักลงไปในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง การกดอาจจะทำให้วัตถุนั้นเคลื่อนที่ บุบ หรือแบนได้
  • และการหมุน หมายถึง การใช้แรงผลักและแรงดึงไปพร้อมกัน
อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องแรงโน้มถ่วง

สอนลูกเรื่องแรงโน้มถ่วง

การสอนลูกเรื่องแรงโน้มถ่วง (Teaching Children about Gravity) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับแรงที่โลกกระทำต่อวัตถุทุกชิ้น ดึงวัตถุในทิศทางเข้าสู่ศูนย์กลางของโลก ทำให้วัตถุยึดติดกับพื้นโลก มิให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่บนผิวโลกหรือบรรยากาศของโลกหลุดลอยไปในอากาศได้ ทั้งนี้ เด็กปฐมวัยมีนิสัยสงสัยใคร่รู้เป็นโดยธรรมชาติ การที่เด็กมองเห็นสิ่งต่างๆรอบตัว และเกิดเรื่องราวให้ชวนคิด ชวนให้สงสัยมีมากมาย รวมทั้งคำถามว่า “อะไรที่ทำให้เรายืนอยู่บนพื้นโลกได้โดยไม่ปลิวหายไปในอากาศ” และ “มีใครบ้างที่อยู่ใต้พื้นโลก เขาหล่นหายไปหรือไม่” คำถามของเด็กมีคำ ตอบ แต่หากผู้ใหญ่บอกเล่าเพียงให้เด็กทราบว่า ที่เป็นเช่นนี้เพราะโลกมีแรงโน้มถ่วง การบอกเช่นนั้นไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย เพราะเด็กบอกไม่เห็นแรงโน้มถ่วง แต่หากเด็กได้มีโอกาสตรวจสอบเรื่องนี้จากกิจกรรมง่ายๆ ที่ครูหรือพ่อแม่จัดให้เด็กได้กระทำ จนเกิดเป็นความเข้าใจในเหตุและเห็นผลสอดคล้องกัน จะเป็นการส่งเสริมความคิด ทัศนคติที่ดีและเกิดทักษะที่จำเป็นในการแสวงหาความรู้ต่อๆไปอีกให้แก่เด็ก การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ให้เด็กเรื่องแรงโน้มถ่วงจึงเป็นเรื่องหนึ่งที่เด็กปฐมวัยควรเรียนรู้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องเสียง

สอนลูกเรื่องเสียง

การสอนลูกเรื่องเสียง (Teaching Children about Sound) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับคลื่นที่เกิดจากการสั่นสะเทือนของวัตถุ เมื่อวัตถุสั่นสะเทือนทำให้เกิดการขยายตัวของคลื่นเสียง และถูกส่ง ผ่านตัวกลางคืออากาศไปยังหู เสียงผ่าน ก๊าซ ของเหลว และของแข็งได้ เสียงจะมีระดับเสียงหลายระดับที่แตกต่างกัน ได้แก่ เสียงสูง กลาง ต่ำ ดัง เบา ทั้งนี้ เสียงจะเกี่ยวข้องกับอวัยวะของตัวเรา คือ หู ซึ่งเป็นประสาทสัมผัสสำคัญส่วนหนึ่งของมนุษย์ ใช้ฟังเพื่อการสื่อสาร คนเรารับรู้เสียงได้ตั้งแต่อยู่ในครรภ์ของมารดา เมื่อได้รับการกระตุ้นจากเสียง เพลง เสียงพ่อแม่พูดคุยด้วย นักวิจัยเกี่ยวกับสมองกล่าวว่า ทารกจะพัฒนาระบบการได้ยิน และระบบสมองที่เกี่ยวกับการได้ยิน (Tonotopic map) และเมื่อเด็กคลอดจากครรภ์ของมารดาแล้ว การได้ยินจะช่วยพัฒนาการทางภาษาที่มีความ สำคัญของการอยู่เป็นสังคมของคนเรา สิ่งสำคัญรอบๆตัวเรามีเสียงที่เกิดจากธรรมชาติ และเสียงที่มนุษย์กระทำให้เกิด ขึ้น เสียงเหล่านั้นเป็นเรื่องที่เด็กควรรู้จัก เพื่อเป็นประโยชน์ต่อการรู้จักสิ่งต่างๆรอบตัว ดังนั้น การเรียนรู้เรื่องเสียงจึงเป็นสาระการเรียนรู้เรื่องหนึ่งที่หลักสูตรการศึกษาปฐมวัยพุทธศักราช 2546 ได้กำหนดไว้ ในสาระการเรียนรู้เรื่องราวเกี่ยวกับตัวเด็ก : อวัยวะของเรา คือ หู ทำให้เราได้ยินเสียงต่างๆ และปาก เป็นแหล่งกำเนิดสียง เพราะมีอวัยวะที่ทำให้เกิดเสียงได้แก่ ฟัน ริมฝีปาก ลิ้น เพดาน ฯลฯ เด็กจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมรอบตัวว่า เหตุที่เกิดเสียง เสียงมาจากสรรพสิ่งต่างๆ และมีแตกต่างกัน เช่น คนแต่ละวัยจะเปล่งเสียงไม่เหมือนกัน หรือเพศหญิงชายก็มีเสียงแตกต่างกัน และเด็กจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งต่างๆในชีวิตประจำวัน ได้แก่ เครื่องมือสื่อสารที่ใช้เสียง คือ วิทยุ โทร ทัศน์ โทรศัพท์บ้าน และโทรศัพท์ไร้สาย หรือสิ่งประดิษฐ์อื่นๆ ครูจึงควรจัดประสบการณ์การเรียนรู้เด็ก ในขณะเดียว กัน เสียงเป็นสื่อกลางที่คนเราใช้สื่อสารในชีวิตประจำวัน เสียงของคนและสัตว์บ่งบอกอารมณ์และความรู้สึกได้ การใช้เสียงจึงเป็นเรื่องของสิ่งที่มีชีวิตเรียนรู้ที่จะใช้อยู่ร่วมกันในสังคม เรื่องเสียงจึงเป็นเรื่องใกล้ตัวเด็ก ที่พ่อแม่และครูควรจัดประสบการณ์ให้แก่เด็กปฐมวัย

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน