เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่226

การจัดแจงเพื่อพฤติกรรมในเชิงบวก

ต่อไปนี้ เป็นแนวทาง (Guideline) ที่จะช่วยครูจัดแจง (Arrange) ชั้นเรียน เพื่อสนับสนุนให้เด็กแนะแนวพฤติกรรมของตนเอง . . .

  • ทำให้ชั้นเรียนเป็นสถานที่ให้ผลคุ้มค่า (Rewarding) สะดวกสบาย ปลอดภัย และมีเสน่ห์ดึงดูด
  • สร้างเป็นศูนย์การเรียนรู้ที่กำหนดชัดเจน (Well-defined) โดยที่เด็กสามารถเข้าถึงได้ง่าย และมีวัสดุที่เหมาะสมและมากมาย (Abundant) จัดให้เด็กมีแนวทาง (Guideline) ในการใช้ศูนย์การเรียนรู้และวัสดุ ตลอดจนทำให้รั้วกั้นอาณาบริเวณ (Boundary) ของศูนย์การเรียนรู้อยู่ต่ำกว่าระดับสายตา เพื่อครูและผู้อื่นจะได้มองเห็น
  • อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่225

สัตว์บริการกับเด็กด้อยความสามารถ

สัตว์บริการ (Service animal) อาทิ สุนัข และแมว สร้างโอกาสให้เด็กได้พัฒนาทักษะทางสังคม และอุปนิสัย (Character) ที่สัมพันธ์กับเมตตากรุณา (Kindness) และความเห็นใจผู้อื่น (Compassion); การทะนุถนอม (Nurturance); ความภักดีและความรับผิดชอบ; โดยเฉพาะการเป็นเจ้าของสัตว์เลี้ยง; และเพื่อพัฒนาทักษะทางร่างกายและการเคลื่อนไหว (Motor) ผ่านปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสัตว์

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่224

หุ่นยนต์กับเด็กด้อยความสามารถ

หนึ่งในความท้าทายที่ครูปฐมวัยต้องเผชิญ คือการบริหารและแนะแนวเด็กที่ด้อยความสามารถ (Disability) ตัวอย่างเช่น ลักษณะเฉพาะ (Characteristics) ของเด็กออทิสติก (Autism) และสมาธิสั้น (Attention deficit hyper-activity disorder : ADHD) ก็คือ เด็กมีปัญหาเรื่องจดจ่อ และพัฒนาความสัมพันธ์ทางสังคม

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่223

การควบคุมตนเองในเด็กปฐมวัย

เด็กๆ ประสบปัญหาการควบคุมตนเอง (Self-control) เช่นเดียวกับผู้ใหญ่ ผลการวิจัยแสดงว่าเด็กวัยก่อนเข้าเรียน (Pre-schooler) ที่เรียนรู้การชะลอการสนองตอบความต้องการ (Gratification) มีแนวโน้มที่จะประสบความสำเร็จในโรงเรียน หลีกเลี่ยงสารเสพติด (Substance abuse) และจะประสบความสำเร็จในชีวิตมากกว่าเด็กที่ไม่สามารถชะลอการสนองตอบความต้องการ

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่222

การแนะแนวพฤติกรรมเด็กเจ้าปัญหา

ต่อไปนี้ เป็นขั้นตอนของการแนะแนวพฤติกรรมที่มีผลร้าย (Destructive behavior) ให้กลายเป็นผลดี

  1. วางแผน – ก่อนเริ่มวันเปิดเทอม ฉันจะวางแผน ตัวอย่างเช่น กิจกรรมอะไรที่ฉันจะนำเสนอเด็ก? ช่วงไหนของวันที่ฉันจะใช้ศูนย์การเรียนรู้? ฉันจะแสดงให้เด็กเห็นหนทางที่ดีที่สุดในการใช้วัสดุอย่างไร? ฉันต้องการให้เขาเก็บข้าวของ (Belonging) ที่ไหน? ฉันจะอธิบายความคาดหวังในการรับมือกับความขัดแย้งได้อย่างไร? ฉันจะรับมือกับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมอย่างไร? และฉันจะพูดอะไรเกี่ยวกับระเบียบในชั้นเรียน?
  2. อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่221

การแนะแนวพฤติกรรมเด็กเจ้าปัญหา

เชอริล โดล (Cheryl Dole) ครูเด็กที่มีความสามารถพิเศษ (Gifted) โรงเรียนประถมศึกษาแคริบเบี้ยน (Caribbean Elementary School) ณ เมือง Miami รัฐฟลอริดา ได้เขียนเรื่องราวของวิธีการช่วยแนะแนวพฤติกรรมของเด็กเจ้าปัญหา (Hard-to-manage) เพื่อช่วยให้เด็กเหล่านี้ประสบความสำเร็จในโรงเรียน เธอเล่าว่า . . .

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่220

การเสริมแรงในเชิงบวก

ลำดับขั้น (Hierarchy) ความต้องการของมนุษย์ ของอับบราฮัม มาสโลว์ (Abraham Maslow) สามารถประยุกต์ใช้ในการแนะแนวพฤติกรรมของเด็กได้ดังต่อไปนี้

  • ความต้องการทางร่างกาย (Physical) – ความสามารถของเด็กในการแนะแนวพฤติกรรมของตน บางส่วนขึ้นอยู่กับความต้องการทางร่างกาย ว่าได้รับการสนองตอบอย่างไร?อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่219

การเสริมแรงในเชิงบวก

ชีวิตของเด็กใน 8 ขวบปีแรก เป็นช่วงของโอกาสมากมาย สำหรับการพัฒนาทักษะและพฤติกรรมที่จะทำให้เขามีชีวิตอยู่อย่างแข็งแรง (Healthy) ด้วยผลสัมฤทธิ์ (Productive) การทำให้เด็กสามารถแนะแนวพฤติกรรมของตนเอง และอยู่อย่างร่วมมือร่วมใจ (Cooperatively) กับผู้อื่น ทำให้เขาเป็นคนที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น และเป็นพลเมืองดี (Good citizen)

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่218

ขั้นตอนการแนะแนวพฤติกรรม

ขั้นตอนที่ 11 : เป็นการพัฒนาร่วมกับพ่อแม่ และครอบครัว – การให้พ่อแม่และครอบครัวมีส่วนร่วม เป็นหนทางวิเศษที่จะเข้าใจอย่างลึกซึ้ง (Valuable insights) เกี่ยวกับพฤติกรรมเด็ก ครูสามารถร่วมมือ (Collaborate) กับพ่อแม่ในการแนะแนวพฤติกรรมเด็ก ดังต่อไปนี้

  • แบ่งปัน (Share) ปรัชญา (Philosophy) ของการแนะแนวพฤติกรรมเด็กกับพ่อแม่ เว็บไซต์ของชั้นเรียนคือ จุดเริ่มต้นที่ดีในเรื่องนี้
  • ปันกฎเกณฑ์ของชั้นเรียนและความคาดหวังของครู
  • อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่217

ขั้นตอนการแนะแนวพฤติกรรม

ขั้นตอนที่ 9 : จำลองแบบอย่าง (Model) พฤติกรรมที่เหมาะสม – “การกระทำย่อมพูดดังกว่าวาจา” (Actions speak louder than words) เด็กเห็นและจำได้ว่าผู้อื่นกระทำอย่างไร แบบจำลองมีบทบาทสำคัญต่อการส่งเสริมเด็กในการแนะแนวพฤติกรรมของเขา

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่216

ขั้นตอนการแนะแนวพฤติกรรม

ในการส่งเสริมความคาดหวังที่เหมาะสม ครูพึงตั้งความคาดหวังไว้สูงไว้ก่อน เมื่อเด็กทราบถึงสิ่งที่คาดหวัง เขาจะบรรลุความคาดหวังได้ดีกว่า หากเราคาดหวังจากเด็กมาก เขาก็จะบรรลุความคาดหวังได้มาก [จนถึงจุดหนึ่ง] การกำหนดขีดจำกัด (Limit) เป็นสิ่งที่สัมพันธ์กับการสร้างความคาดหวัง และนิยามพฤติกรรมที่ยอมรับไม่ได้ การกำหนดขีดจำกัดไว้ชัดเจนเป็นสิ่งสำคัญด้วยเหตุผลต่อไปนี้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่215

ขั้นตอนการแนะแนวพฤติกรรม

ขั้นตอนที่ 7 : สร้างความคาดหวังที่เหมาะสม – ความคาดหวังกำหนดขอบเขต (Boundary) ของพฤติกรรมที่ต้องการ เป็นป้ายบอกทาง (Guidepost) ที่เด็กใช้ในการเรียนรู้ที่จะกำหนด (Direct) พฤติกรรมของตน เช่นเดียวกับผู้ใหญ่ เด็กจำเป็นต้องมีป้ายบอกทางในหนทางของชีวิต ดังตัวอย่างกฎเกณฑ์ในชั้นเรียน ต่อไปนี้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่214

ขั้นตอนการแนะแนวพฤติกรรม

ขั้นตอนที่ 6 : ให้อำนาจเด็ก (Empower) – การช่วยเด็กให้สร้างพฤติกรรมใหม่ เป็นการสร้างจิตสำนึกของความรับผิดชอบ (Sense of responsibility) และความเชื่อมั่นในตนเอง (Self-confidence) เมื่อเด็กได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบ เขาจะรับผิดชอบและพัฒนาความเชื่อมั่นในตนเอง เมื่อครูแนะนำเขาไปสู่ระดับถัดไปใน “เขตพัฒนาการใกล้ตัว” (Zone of proximal development)

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่213

ขั้นตอนการแนะแนวพฤติกรรม

ส่วนประกอบต่างๆ ของการสอน เด็กในองค์รวม ได้แก่

ขั้นตอนที่ 3 : รู้และใช้แนวทางปฏิบัติที่เหมาะสมตามวัย (Developmentally appropriate practice) – เด็กไม่สามารถประพฤติตนดี เมื่อผู้ใหญ่คาดหวังมากเกินไป หรือน้อยเกินไป บนพื้นฐานของพัฒนาการของเขา หรือเมื่อพ่อแม่คาดหวังเขาให้ประพฤติตนที่ในหนทางไม่เหมาะสมสำหรับเขาในฐานะปัจเจกชน

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่212

ขั้นตอนการแนะแนวพฤติกรรม

ส่วนประกอบต่างๆ ของการสอน เด็กในองค์รวม ได้แก่

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่211

ขั้นตอนการแนะแนวพฤติกรรม

เช่นเดียวกับหลายๆ อย่างในชีวิต ครูปฐมวัยบรรลุจุดมุ่งหมายตามแนวความคิด (Conceptual) อย่างรอบคอบในสิ่งที่ต้องการให้สำเร็จ การแนะแนวพฤติกรรมเด็ก ก็ไม่แตกต่างกัน มันเกี่ยวข้องกับหลากหลายมิติ (Dimension) ที่ต้องคำนึงถึง โดยเฉพาะในมิติของนักวิชาชีพ

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่210

ทฤษฎีรังสรรค์ทางสังคม

ไวก็อตสกี้ (Vygotsky) อธิบายว่า “เขตของพัฒนาการใกล้ตัว” (Zone of Proximal Development : ZPD) คือ “ระดับพัฒนาการที่แท้จริง (Actual) ซึ่งถูกกำหนดโดยการแก้ปัญหาตามลำพัง และระดับพัฒนาการตามศักยภาพ (Potential) ซึ่งถูกกำหนดโดยการแก้ปัญหาภายใต้การแนะแนวของผู้ใหญ่ หรือการร่วมมือกับเพื่อนที่มีความสามารถเหนือกว่า” การแก้ปัญหา คือแก่นแท้ของการแนะแนวพฤติกรรม

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่209

ทฤษฎีรังสรรค์ทางสังคม

“เขตของพัฒนาการใกล้ตัว” (Zone of proximal development : ZPD) คือช่วง (Space) ของการรับรู้และพัฒนาการที่ถูกสร้างขึ้น เมื่อเด็กมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม กับผู้ทีมีสมรรถนะเหนือกว่า (More competent person : MCP) หรือผู้มีความรู้มากกว่า (More knowledgeable other : MKO)

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่208

แนวทางปฏิบัติพฤติกรรมเด็ก

ครูปฐมวัยสามารถใช้ทฤษฎีการเรียนรู้และพัฒนาการในการนำทาง (Guide) การสอน เพียงต้องคุ้นเคย (Acquaint) กับทฤษฎีของเปียเจต์ (Piaget) ไวก็อตสกี้ (Vygotsky) มาสโลว์ (Maslow) และเอริคสัน (Erikson) เมื่อประยุกต์ใช้กับการแนะแนวพฤติกรรมของเด็ก

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

เด็กปฐมวัย-ดูแลอย่างไรไปสู่ความเป็นเลิศ-ตอนที่207

แนวทางปฏิบัติพฤติกรรมเด็ก

“ชุมชนแห่งการเรียนรู้” (Community of Learning) ยังตั้งอยู่บนรากฐานของแนวทางปฏิบัติ (Foundational practice) ที่สำคัญของการให้เกียรติ (Respect) เด็กอย่างเสมอต้นเสมอปลายในฐานะมนุษย์ (Human being) ซึ่งทำให้เด็กมีแนวโน้มที่จะมีส่วนร่วม (Engage) ในพฤติกรรมที่น่ายกย่อง (Honorable) ครูมีแนวทาง (Guideline) ที่จะแสดงให้เด็กเห็นการให้เกียรติ ดังต่อไปนี้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน