สอนลูกเรื่องกบ

การสอนลูกเรื่องกบ

การสอนลูกเรื่องกบ (Teaching children about frog) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยมีความรู้เกี่ยวกับสัตว์สี่เท้าสะเทินน้ำสะเทินบก (หรือที่มักเรียกว่า สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ) ในวงศ์ Ranidae ไม่มีหาง ตีนแบนมีหนังติดเป็นพืด กระโดดได้ไกล ดำน้ำ ว่ายน้ำได้เร็ว มักวางไข่ในน้ำ เมื่อยังเป็นตัวอ่อนจะอยู่ในน้ำ มีหางเรียกว่า ลูกอ๊อด ภายหลังจึงงอกขา หางหดหายไป แล้วขึ้นอาศัยบนบก หน้าแล้งอยู่แต่ในรู กบเป็นเรื่องสัตว์ที่น่ารู้น่าสนใจสำหรับเด็ก เนื่องจากเป็นสัตว์ที่เด็กเห็นอยู่บ่อยๆ โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝน การจัดกิจกรรมการเรียนรู้เรื่องกบจึงสอดคล้องกับสาระที่ควรเรียนรู้เกี่ยวกับธรรมชาติรอบตัว ตามหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย เพื่อให้เด็กได้รู้จักประเภท ลักษณะ ที่อยู่อาศัย การดำรงชีวิต และประโยชน์ของสัตว์ ตลอดจนการเลี้ยงดู และการอนุรักษ์สัตว์ การรู้จักชีวิตสัตว์ นอกจากเด็กจะได้รู้ธรรมชาติของกบแล้ว ยังเป็นการส่งเสริมให้เด็กเกิดคุณธรรม จริยธรรมด้านความเมตตากรุณา ซึ่งมีผลต่อการเจริญทางด้านจิตใจและอารมณ์ของเด็กด้วย

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องร่ม

สอนลูกเรื่องร่ม

การสอนลูกเรื่องร่ม (Teaching children about Umbrella) หมายถึง การจัดกิจกรรมสำหรับเด็กเพื่อเสริมสร้างความรู้ ความเข้าใจ เรื่องเครื่องใช้ชนิดหนึ่งที่คนเรานำมาใช้เพื่อป้องกันความร้อนจากแสงแดด และป้องกันน้ำฝนเพื่อรักษาสุขภาพของตนเอง มีด้ามยาวสำหรับถือ และส่วนบนเป็นแผ่นโค้ง ขอบกลมเหมือนดอกเห็ด ทำจากกระดาษหรือผ้า ลักษณะเฉพาะที่สำคัญของร่มคือ สามารถหุบเก็บได้ จึงพกพาสะดวก เรื่องร่มอยู่ในสาระการเรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งต่างๆ รอบตัวเด็ก ตามหลักสูตรการศึกษาปฐมวัยพุทธศักราช 2546 ทั้งนี้เพราะในชีวิตประจำวันเด็กได้มีโอกาสเห็นร่มและนำร่มมาใช้ การจัดกิจกรรมเรียนรู้เรื่องร่มจึงเป็นการเสริมสร้างประสบการณ์ให้แก่เด็กปฐมวัย

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องวันไหว้ครู

สอนลูกเรื่องวันไหว้ครู

การสอนลูกเรื่องวันไหว้ครู (Teaching children about Teacher venerated day) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยมีความรู้เกี่ยวกับวันที่นักเรียนแสดงความเคารพต่อครูบาอาจารย์ก่อนที่ท่านจะอบรมสั่งสอน โดยการนำพานดอกไม้ ธูป เทียนไปกราบ และมอบให้ครู วันไหว้ครูจะจัดขึ้นในสัปดาห์ที่ 2 ของการเปิดภาคเรียนที่ 1 ในแต่ละปีการศึกษา ซึ่งตรงกับช่วงปลายเดือนพฤษภาคมหรือต้นเดือนมิถุนายนของทุกปี โรงเรียนมักให้เด็กทุกคนร่วมกันจัดพานดอกไม้ธูปเทียนสำหรับมอบให้กับครูเพื่อแสดงความเคารพ ยอมรับนับถือ รำลึกถึงพระคุณของครูบาอาจารย์อย่างจริงใจ ว่าท่านเป็นผู้เพียบพร้อมไปด้วยคุณธรรม ความรู้ เป็นผู้มีพระคุณในการอบรมสั่งสอนให้ศิษย์เป็นมีสติปัญญา มีความรู้ความสามารถ มีคุณธรรม จริยธรรม และสามารถนำความรู้ความสามารถที่ได้รับการถ่ายทอดไปใช้การดำรงชีวิต และเลี้ยงชีพได้อย่างมั่นคง เป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาสังคมและประเทศให้มีความเจริญก้าวหน้าต่อไป

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องฤดูฝน

สอนลูกเรื่องฤดูฝน

การสอนลูกเรื่องฤดูฝน (Teaching children about Rainy Season) หมายถึง การจัดกิจกรรมสำหรับเด็กปฐมวัยให้เกิดประสบการณ์เรื่องฤดูฝน ซึ่งจะเกิดฝนตกมากที่สุดในช่วงรอบปี ในประเทศไทยจะเริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ฝนที่ตกมาเป็นน้ำที่มาจากฟ้า เมื่อฤดูฝนมาถึงสภาพสิ่งแวดล้อมตัวจะเกิดการเปลี่ยนแปลง อุณหภูมิที่ร้อนจะมีสภาพชื้นเย็น สิ่งมีชีวิตทั้งคน สัตว์ พืช จะปรับตัวให้อยู่อย่างปลอดภัยและเป็นปกติ การสอนเรื่องฤดูฝนเป็นเรื่องที่สอดคล้องกับ สาระการเรียนรู้เรื่องธรรมชาติรอบตัวไว้ในหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2546 ที่กำหนดไว้ จึงเป็นเรื่องที่พ่อแม่และครูควรได้จัดกิจกรรมส่งเสริมการเรียนรู้ให้แก่เด็ก

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องตู้เย็น

สอนลูกเรื่องตู้เย็น

การสอนลูกเรื่องตู้เย็น (Teaching children about Refrigerator) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กเกิดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ใช้ทำความเย็น โดยกรรมวิธีการกำจัดความร้อนออกจากสิ่งของ หรือพื้นที่ที่ต้องการทำให้อุณหภูมิลดลง ซึ่งเป็นเรื่องหนึ่งในสาระที่ควรเรียนรู้เรื่องสิ่งต่างๆ รอบตัวเด็ก ตามที่หลักสูตรการศึกษาปฐมวัยพุทธศักราช 2546 กำหนดไว้ ทั้งนี้เพราะในชีวิตประจำวันของเรา จะมีเครื่องใช้ไฟฟ้าเป็นเครื่องใช้ที่อำนวยความสะดวกให้กับเรา ตู้เย็นเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าอีกชนิดหนึ่งที่ทำให้คนเราสะดวกสบาย เนื่องจากใช้ในการถนอมอาหารได้ดี นอกจากนี้ การนำเวชภัณฑ์ หรือยา ไปแช่ในตู้เย็นจะช่วยเก็บรักษาคุณภาพได้ เพราะการแช่เย็นเป็นการทำให้อุณหภูมิของสิ่งของนั้นลดลง แต่อยู่เหนือจุดเยือกแข็งของสิ่งนั้น โดยของสิ่งนั้นยังคงสภาพเดิมอยู่ ความเย็นจะไม่สามารถทำลายจุลินทรีย์ แต่จะช่วยชะลอการเจริญของจุลินทรีย์ที่จะทำให้อาหารเน่าเสีย และจะช่วยลดปฏิกิริยาของเอนไซม์ที่มีส่วนทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบของอาหาร ดังนั้นการแช่เย็นอาหารจึงเป็นการช่วยยืดอายุการเก็บรักษาอาหาร

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องอาหารแช่แข็ง

สอนลูกเรื่องอาหารแช่แข็ง

การสอนลูกเรื่องอาหารแช่แข็ง (Teaching children about Frozen food) หมายถึง การจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยได้เรียนรู้เกี่ยวกับอาหารที่ผ่านกรรมวิธีการแปรรูปอาหาร (food processing) เพื่อถนอมอาหาร (food preservation) ด้วยกระบวนการให้ความเย็นระดับเยือกแข็ง คือการลดอุณหภูมิของอาหาร ให้ต่ำกว่า -18 องศาเซลเซียส น้ำในอาหารจะเปลี่ยนสถานะเป็นน้ำแข็ง ซึ่งมีผลในการยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรีย และทำให้ปฏิกิริยาทางเคมีต่างๆ ช้าลง เป็นกรรมวิธีการถนอมอาหารที่คงความสด และรักษาคุณภาพอาหาร ได้ดีกว่าการถนอมอาหารด้วยวิธีอื่น อาหารแช่แข็งจึงเป็นอาหารอีกชนิดหนึ่งที่คนในสังคมปัจจุบันใช้บริโภค จึงเป็นเรื่องใกล้ตัวเด็กปฐมวัยเช่นกัน ที่ควรจัดประสบการณ์ให้แก่เด็ก เพื่อเรียนรู้เรื่องตัวเราต้องการอาหารที่เป็นประโยชน์ในการดำรงชีวิต ซึ่งอาหารเหล่านั้นมีที่มา มีรูปร่าง ลักษณะ และกรรมวิธีปรุงแต่งแตกต่างกันไป

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

การสร้างเรื่องราวจากกิจกรรมศิลปะ

การสร้างเรื่องราวจากกิจกรรมศิลปะ

การสร้างเรื่องราวจากกิจกรรมศิลปะ (The Story Construction from Art Activities) หมายถึง การจัดกิจกรรมที่เปิดโอกาสให้เด็กได้ถ่ายทอดความคิดอย่างอิสระโดยการสนทนาซักถาม และเล่าเรื่องจากสิ่งที่พบเห็น หรือประสบการณ์เดิมที่หลากหลาย จากนั้นจะนำเรื่องที่เล่ามาสร้างเป็นผลงานศิลปะ เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ และพัฒนาทักษะทางภาษา กระตุ้นให้เด็กได้แสดงออกตามความรู้สึกและความสามารถของตนเอง ได้แก่ การวาดภาพ การระบายสี การปั้น การพิมพ์ภาพ การประดิษฐ์จากเศษวัสดุ

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องอุปกรณ์ประกอบอาหาร

สอนลูกเรื่องอุปกรณ์ประกอบอาหาร

การสอนลูกเรื่องอุปกรณ์ประกอบอาหาร (Teaching children about Cooking tools) หมายถึง การจัดกิจกรรมเพื่อให้เด็กเกิดความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับเครื่องมือ เครื่องใช้ที่ช่วยอำนวยความสะดวกในการทำอาหาร แบ่งตามลักษณะการใช้งานได้ดังนี้

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องภาชนะ

สอนลูกเรื่องภาชนะ

การสอนลูกเรื่องภาชนะ (Teaching children about Food containers) หมายถึง การจัดกิจกรรมสำหรับเด็กเพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับสิ่งที่นำมาใส่อาหารเพื่ออำนวยความสะดวกในขณะการรับประทานอาหาร ภาชนะที่ควรให้เด็กรู้จักจะเป็นภาชนะที่เห็น และใช้อยู่ในชีวิตประจำวัน เช่น จาน ชาม ถ้วย แก้วดื่มน้ำ เป็นต้น เรื่องภาชนะ จัดเป็นสาระหนึ่งที่ควรเรียนรู้ที่หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2546 จัดไว้โครงสร้าง เรื่อง สิ่งต่างๆรอบตัว ภาชนะมีประโยชน์สำหรับใช้ใส่อาหาร ช่วยให้เกิดความสะดวกสบายที่จะเคลื่อนย้ายอาหารมารับประทาน หรือการกำหนดปริมาณที่จะบรรจุอาหารใส่ลงในภาชนะ การสร้างสรรค์ของคนเราที่นำวัสดุธรรมชาติ และวัสดุที่ค้นคว้าแล้วนำมาออกแบบเป็นภาชนะที่มีรูปร่าง ขนาด สีหลากหลาย ตอบสนองความต้องการใช้ของคนเรา ตลอดจนการเลือกใช้ภาชนะอย่างเหมาะสมกับสภาพอาหารเพื่อสุขอนามัยของคน และนำไปสู่การใช้อย่างเหมาะกับเหตุการณ์ที่สังคมมีกติกามารยาท เรื่องภาชนะจึงเป็นเรื่องราวที่จำเป็นสำหรับเด็กที่ควรเรียนรู้ผ่านกระบวนการจัดการเรียนการสอนจากครอบครัวและโรงเรียน

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องบรรจุภัณฑ์อาหาร

สอนลูกเรื่องบรรจุภัณฑ์อาหาร

การสอนลูกเรื่องบรรจุภัณฑ์อาหาร (Teaching children about Food packaging) หมายถึง การจัดกิจกรรมส่งเสริมการเรียนรู้ของเด็กปฐมวัยเกี่ยวกับสิ่งที่ทำขึ้นจากวัสดุต่างๆ เมื่อนำมาประกอบกันจะเป็นภาชนะห่อหุ้มอาหาร เพื่อรักษาคุณภาพอาหาร และป้องกันอาหารมิให้เสียหายจากการปนเปื้อนฝุ่นละออง แมลง คน ความชื้น ความร้อน แสงแดด และการปลอมปนอื่นๆ เป็นต้น นอกจากนี้ บรรจุภัณฑ์อาหารยังมีรูปแบบที่แตกต่างกันและออกแบบไว้อย่างสวยงาม และช่วยให้ขนย้ายอาหารจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งได้อย่างสะดวก บรรจุภัณฑ์เป็นสิ่งของที่อยู่ในชีวิตประจำวันของเด็ก ซึ่งมีมากมายหลายลักษณะแตกต่างกัน ทั้งวัสดุที่นำมาใช้บรรจุ รูปร่าง ลักษณะ ขนาด สี ลวดลาย และอาหารที่บรรจุ เมื่อนำมาจัดกิจกรรมการเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัยจึงเป็นประโยชน์ที่จะส่งเสริมให้เด็กได้รับประสบการณ์ชีวิต

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องสมุนไพร

สอนลูกเรื่องสมุนไพร

การสอนลูกเรื่องสมุนไพร (Teaching children about Herb) หมายถึง การจัดกิจกรรมเพื่อให้เด็กเกิดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับพืชที่คนเรานำมาบริโภคเป็นอาหาร หรือประกอบเป็นยารักษาโรค หรือใช้บำรุงรักษาสุขภาพของคนและสัตว์ โดยนำส่วนประกอบที่สำคัญของพืช 5 ส่วนมาใช้ คือ ราก ลำต้น ใบ ดอก และผล ในปัจจุบันมีการรื้อฟื้นภูมิปัญญาไทยเรื่องการใช้สมุนไพร เพื่อการบำรุงสุขภาพและการรักษาโรค และได้มีการส่งเสริมให้ปลูกพืชผักสมุนไพรในครอบครัว สถานศึกษา และหน่วยงานองค์กร ทั้งของรัฐบาลและเอกชน ในรูปแบบต่างๆ เช่น จัดเป็นสวนหย่อม สวนประดับ พืชผักสวนครัว เป็นต้น สมุนไพรจัดเป็นพืชที่อยู่ในสาระการเรียนรู้เรื่อง ธรรมชาติรอบตัว ที่ครูและพ่อแม่ร่วมมือกันจัดกิจกรรมส่งเสริมการเรียนรู้ให้แก่เด็ก ให้เกิดเป็นความรู้ และนำไปใช้ได้ในชีวิตประจำวันต่อไป

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องสัตว์ป่า

สอนลูกเรื่องสัตว์ป่า

การสอนลูกเรื่องสัตว์ป่า (Teaching children about Wild animals) หมายถึง การจัดกิจกรรมเพื่อให้เด็กเกิดความรู้ความเข้าใจเรื่องสัตว์ที่มนุษย์ไม่ได้เลี้ยงดู และไม่ได้เป็นเจ้าของ โดยทั่วไปเรามักหมายถึงเฉพาะสัตว์ที่มีกระดูกสันหลัง ซึ่งแบ่งออกได้เป็นพวกๆ คือ สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม สัตว์จำพวกนก ปลา ที่อาศัยอยู่ในตามธรรมชาติถือเป็นสัตว์ป่าด้วย ยกเว้นแมลง และไข่ของแมลง

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องพืชน้ำ

สอนลูกเรื่องพืชน้ำ

การสอนลูกเรื่องพืชน้ำ (Teaching children about Aquatic plant) หมายถึง การจัดกิจกรรมเพื่อให้เด็กเกิดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับพืชที่เจริญเติบโต และอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่แตกต่างกัน 3 ที่คือ น้ำจืด น้ำเค็ม และ น้ำกร่อย โดยที่พืชน้ำบางชนิดอาจจะจมอยู่ใต้น้ำเลย หรือมีบางส่วนของพืชโผล่ขึ้นเหนือน้ำ พืชบางชนิดจะมีส่วนต่างๆ ลอยน้ำ และพืชบางชนิดจะเจริญเติบโตในบริเวณที่มีน้ำขัง หรือริมตลิ่งก็ได้ ซึ่งเรียกว่า พืชริมน้ำ ตัวอย่างพืชน้ำ เช่น ข้าว กระจับ จอก แหน บัว ผักบุ้ง โสน ผักกระเฉด สาหร่าย โกงกาง กก จาก ธูปฤษี การจัดกิจกรรมสอนเด็กเรื่องพืชน้ำทั้งที่โรงเรียนและบ้าน สอดคล้องกับสาระที่ควรเรียนรู้เรื่องธรรมชาติรอบตัว ในหลักสูตรการศึกษาปฐมวัยพุทธศักราช 2546 ทั้งนี้เพื่อให้เด็กเกิดประสบการณ์สำคัญที่ครอบคลุมพัฒนาการทั้ง 4 ด้านของเด็ก คือ พัฒนาการทางร่างกาย อารมณ์ สังคม และสติปัญญา

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องสัตว์น้ำ

สอนลูกเรื่องสัตว์น้ำ

การสอนลูกเรื่องสัตว์น้ำ (Teaching children about Aquatic animals) หมายถึง การจัดกิจกรรมเพื่อให้เด็กเกิดความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับสัตว์ที่ดำรงชีวิตอยู่ในน้ำ หรือมีวงจรชีวิตส่วนหนึ่งอยู่ในน้ำ หรืออาศัยอยู่ในบริเวณที่มีน้ำท่วมถึง เช่น กุ้ง หอย ปู ปลา ปลาหมึก ทั้งนี้เป็นการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่มีสาระการเรียนรู้สอดคล้องตามหลักสูตรการศึกษาปฐมวัยพุทธศักราช 2546 เรื่องธรรมชาติรอบตัว ที่เด็กควรได้เรียนรู้เรื่องธรรมชาติของสัตว์น้ำ คือ รูปร่างลักษณะ ที่อยู่อาศัย ประเภท ประโยชน์และโทษ และสาระที่ควรเรียนรู้อื่นๆ ที่มีความสัมพันธ์กับเรื่องสัตว์น้ำ เช่น เรื่องราวเกี่ยวกับตัวเด็ก เราจะต้องกินอาหารเพื่อการเจริญเติบโตของร่างกาย และความสุข อาหารประเภทหนึ่งที่เราควรรับประทาน คือ เนื้อสัตว์ที่ได้จากสัตว์น้ำ เด็กๆ จะได้เรียนรู้ในสาระที่ควรเรียนรู้เรื่องราวเกี่ยวกับบุคคล และสถานที่แวดล้อมเด็ก ว่าส่วนมากสัตว์น้ำที่เรานำมาทำเป็นอาหารนั้น ชาวประมง คือ ผู้ประกอบอาชีพที่จับสัตว์น้ำมา และพ่อค้าแม่ค้าผู้ประกอบอาชีพค้าขาย คือ ผู้ที่จะนำสัตว์น้ำมาจำหน่ายทั้งที่เป็นของสด และอาหารที่ปรุงสำเร็จรูปแล้ว นอกจากการนำสัตว์น้ำมาประกอบอาหารสำหรับคนและสัตว์แล้ว เด็กอาจได้สาระที่ควรเรียนรู้สิ่งต่างๆ รอบตัวเด็กเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์หลายชนิดที่ได้จากซากของสัตว์น้ำ เช่น การนำเกล็ดปลา เปลือกหอย มาทำเป็นเครื่องประดับและเครื่องใช้ กิจกรรมเรียนรู้ที่ครูจัดขึ้นจากเรื่องสัตว์น้ำจะส่งเสริมพัฒนาการเด็กให้เจริญเติบโตเป็นเด็กที่มีคุณภาพได้เป็นอย่างดี

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องสัตว์เลื้อยคลาน

สอนลูกเรื่องสัตว์เลื้อยคลาน

การสอนลูกเรื่องสัตว์เลื้อยคลาน (Teaching children about Reptile) หมายถึง การจัดกิจกรรมเพื่อให้เด็กเกิดความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับสัตว์เลือดเย็นที่มีกระดูกสันหลัง จะคลานด้วยขา 4 ขา ยกเว้นงูจะใช้การเลื้อยเพราะไม่มีขา สัตว์ชนิดนี้จะออกลูกเป็นไข่ และวางไข่บนบก ตัวอ่อนจะเจริญเติบโตในไข่ที่มีเยื่อห่อหุ้มไว้ จนเจริญเติบโตเต็มที่จะเจาะไข่ออกมา การจัดกิจกรรมการเรียนรู้เรื่องสัตว์เลื้อยคลานเป็นการจัดกิจกรรมให้เด็กปฐมวัยเรียนรู้ธรรมชาติของสัตว์เลื้อยคลานเกี่ยวกับรูปร่างลักษณะ ที่อยู่อาศัย อาหาร การขยายพันธุ์ ประเภท ประโยชน์ และโทษของสัตว์เลื้อยคลาน ซึ่งเป็นสาระหนึ่งที่เด็กควรเรียนรู้เกี่ยวกับธรรมชาติรอบตัว เพื่อส่งเสริมให้เด็กเรียนรู้เกี่ยวกับธรรมชาติของสัตว์เลื้อยคลาน และการอยู่ร่วมกันของคนและสัตว์ในโลกนี้ได้อย่างมีความสุข

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องสัตว์ที่เป็นพาหะนำโรค

สอนลูกเรื่องสัญลักษณ์

การสอนลูกเรื่องสัตว์ที่เป็นพาหะนำโรค (Teaching children about Animal-borne Diseases) หมายถึง การจัดกิจกรรมเพื่อให้เด็กเกิดความรู้ความเข้าใจเรื่องสัตว์ หรือแมลงที่นำโรคจากแหล่งที่ติดเชื้อ ทั้งจากคนหรือจากสัตว์ แล้วแพร่เชื้อสู่ร่างกายมนุษย์ทางผิวหนัง บาดแผล การกิน และการหายใจ วิธีการแพร่เชื้อของสัตว์ที่เป็นพาหะนำโรคนั้นเกิดขึ้นได้ด้วยการสัมผัส กัด ต่อย หรือจากการดูดเลือด การที่เด็กปฐมวัยติดเชื้อโรคจากสัตว์พาหะเหล่านี้ จะทำให้เด็กเจ็บป่วย และอาจเสียชีวิตได้ จึงมีความจำเป็นที่เด็กควรมีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับสัตว์พาหะนำโรค เพื่อเน้นการป้องกัน และฝึกสุขนิสัยการรักษาสุขภาพของตนเองให้ปลอดภัยจากสัตว์พาหะนำโรค

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องผลไม้

สอนลูกเรื่องผลไม้

การสอนลูกเรื่องผลไม้ (Teaching children about fruit) หมายถึง การจัดกิจกรรมเพื่อให้เด็กเกิดความรู้ความเข้าใจเรื่องผลของพืช ที่เกิดจากการขยายพันธุ์พืชโดยอาศัยเพศของพืชชนิดนั้นๆ และคนหรือสัตว์สามารถรับประทานได้ ส่วนใหญ่จะรับประทานได้เลยไม่ต้องใช้วิธีปรุงสุก ทั้งนี้ผลไม้จัดเป็นอาหารของคนเรา และสัตว์บางชนิด เช่น กระรอก นก หนู ลิง ชะนี หมี เป็นต้น ผลไม้จะช่วยบำรุงร่างกาย และซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ เมื่อเรากินผลไม้ ร่างกายจะได้กากใยจากผลไม้ ทำให้ลำไส้ทำงานขับถ่ายดี ผู้ที่กินผลไม้จึงมีอารมณ์ร่าเริงแจ่มใส มีผิวพรรณสวย สะอาด ผลไม้คือ ผลของพืชที่เกิดจากการขยายพันธุ์พืชโดยอาศัยเพศของพืชชนิดนั้นๆ คนหรือสัตว์สามารถรับประทานได้ ส่วนใหญ่จะรับประทานได้เลยไม่ต้องใช้วิธีปรุงสุก การรู้จักผลไม้จึงเป็นการสอนเด็กให้รู้จักธรรมชาติของพืช และนำพืชมาใช้ประโยชน์ในชีวิต เด็กปฐมวัยจึงควรเริ่มเรียนรู้เรื่องผลไม้ตั้งแต่เด็กเริ่มเข้าเรียน

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องสัญลักษณ์

สอนลูกเรื่องสัญลักษณ์

การสอนลูกเรื่องสัญลักษณ์ (Teaching children about Symbol) หมายถึง การจัดกิจกรรมเพื่อให้เด็กเกิดความรู้ ความเข้าใจการเรียกชื่อสิ่งหนึ่งๆ โดยใช้ภาพ เครื่องหมาย หรือคำอื่นๆ มาแทน ไม่เรียกตรงๆ ส่วนใหญ่สิ่งที่นำมาแทนจะเป็นสิ่งที่เกิดจากการเปรียบเทียบและตีความ ซึ่งใช้กันมานานจนเป็นที่เข้าใจ และรู้จักกันโดยทั่วไป ทั้งนี้ สัญลักษณ์เป็นสิ่งที่คนกำหนดขึ้นมาเพื่อใช้ในการสื่อสาร จึงจัดได้ว่าสัญลักษณ์เป็นภาษาเช่นกัน สัญลักษณ์จะมีลักษณะต่างๆ เช่น เป็นภาพ ตัวอักษร สี แสง เสียง หุ่น กิริยาท่าทาง สิ่งของบางอย่าง เป็นต้น สัญลักษณ์แหล่านั้นเป็นสิ่งที่เด็กพบเห็นได้ในชีวิตประจำวันของเขา มีที่เครื่องใช้ ในหนังสือ หรือในสถานที่ต่างๆ และหลายเหตุการณ์ เช่น การที่เด็กเคารพธงชาติ สีธงชาติแต่ละสีมีความหมายที่เด็กควรรู้ และปฏิบัติตนตามธรรมเนียมที่ถูกต้อง หรือในวันไหว้ครู ข้าวตอก หญ้าแพรก ดอกมะเขือ เป็นสัญลักษณ์ที่บอกความหมาย แทนการประพฤติตนของนักเรียน แม้แต่เครื่องกายของนักเรียนก็อาจมีเครื่องหมาย เป็นต้น สัญลักษณ์จึงเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่เด็กปฐมวัยควรได้เรียนรู้ผ่านการจัดกิจกรรมอย่างมีความหมาย

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องข้าว

สอนลูกเรื่องข้าว

การสอนลูกเรื่องข้าว (Teaching Children about Rice) หมายถึง การจัดกิจกรรมเพื่อให้เด็กเกิดความรู้ความเข้าใจเรื่องเมล็ดของพืชในสกุลข้าวที่พบมากในเอเชีย ข้าวจัดเป็นอาหารประจำชาติไทยที่มีตำนานประวัติศาสตร์มายาวนาน คนไทยรับประทานข้าวเป็นอาหารหลักมาเป็นระยะเวลานานมากแล้ว หากดูหลักฐานที่แสดงร่องรอยทางประวัติศาสตร์ จะพบแกลบซึ่งเป็นเปลือกที่หุ้มห่อเมล็ดข้าว เป็นส่วนผสมของวัสดุนั้น แสดงให้เห็นว่า คนไทยเพาะปลูกข้าวแล้วนำข้าวมาเป็นอาหารมานานจนถึงปัจจุบัน การจัดสาระการเรียนรู้เรื่องข้าวให้เด็กได้รู้จัก เป็นการจัดกิจกรรมที่เพิ่มพูนประสบการณ์ให้แก่เด็ก เรื่องธรรมชาติของพืช และวัฒนธรรมประเพณีไทยที่มีข้าวเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยยึดหลักการจัดการศึกษาปฐมวัยที่ควรส่งเสริมพัฒนาการ และการเรียนรู้ของเด็ก การบูรณาการที่หนึ่งกิจกรรม เด็กสามารถเรียนรู้ได้หลายทักษะ และหลายประสบการณ์สำคัญ

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สอนลูกเรื่องจำนวน-การนับ-และตัวเลข

สอนลูกเรื่องจำนวน การนับ และตัวเลข

การสอนลูกเรื่องจำนวน การนับ และตัวเลข (Teaching children about Number, Counting and Numeral) หมายถึง การจัดกิจกรรมเพื่อให้เด็กเกิดความรู้ความเข้าใจเรื่องจำนวน ซึ่งหมายถึง ลักษณะที่แสดงปริมาณของสิ่งต่างๆ จำนวนทั่วๆ ไปเป็นนามธรรม มีรูปร่าง ขนาด หรือลักษณะใดๆ ที่สามารถจับต้อง หรือมองเห็นได้ ให้เด็กรู้จักการนับ หมายถึง วิธีการที่ใช้เพื่อบอกจำนวน และให้เด็กรู้จักตัวเลข หมายถึง สัญลักษณ์ที่เขียนขึ้นมาแทนจำนวน เพื่อใช้ในการสื่อความเข้าใจ ด้วยความคาดหวังว่า เด็กจะสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ และการที่เด็กปฐมวัยได้รับการฝึกฝนเรื่องเหล่านี้จะเป็นพื้นฐานสำคัญในการเรียนระดับต่อไป การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนเรื่อง จำนวน การนับ และตัวเลข จึงเป็นเรื่องสำคัญ และกำหนดไว้ในกรอบมาตรฐานการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ของสถาบันส่งเสริมการสอนคณิตศาสตร์และเทคโนโลยี สาระที่ 1 จำนวนและการดำเนินการ มาตรฐาน ค.ป. 1.1: เข้าใจถึงความหลากหลายของการแสดงจำนวนและการใช้จำนวนในชีวิตจริง สาระการเรียนรู้เรื่องจำนวน ได้แก่ เรื่องการใช้จำนวนบอกปริมาณที่ได้จากการนับ การอ่านตัวเลขฮินดูอารบิกและตัวเลขไทย การเขียนตัวเลขฮินดูอารบิกแสดงจำนวน การเปรียบเทียบจำนวน การเรียงลำดับจำนวน ดังนั้นการจัดกิจกรรมการสอนเรื่อง จำนวน การนับ และตัวเลขให้แก่เด็กปฐมวัย จึงเป็นเรื่องที่พ่อแม่และครูควรให้ความสนใจอย่างยิ่ง

อ่านเนื้อหาทั้งหมด | แบ่งปันบน Facebook

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ 1 คน
seksan2012