หน้าหลัก » Blogs » ครูปฐมวัย - พันธุ์ใหม่มืออาชีพ ตอนที่ 23 : สภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวย (2)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


แซนโต้ส รามิเร็ส (Santos Ramirez) นักเรียนประถมศึกษาที่ 1 ณ โรงเรียนประถมศึกษา เจย์ ไชเด็ลเล่อร์ (Jay Shideler Elementary School) ในเมือง Topeka รัฐแคนซัส เป็นเด็กอัมพาตกล้ามเนื้อสันหลังทำงานไม่ประสานกัน (Ataxic celebral palsy) เขาต้องใช้เครื่องมือสื่อสาร (Communication device) ชนิดพิเศษ เพื่อติดต่อกับโลกภายนอก

เขาอยู่ในชั้นเรียนร่วม (Inclusive) กับเด็กปรกติประถมศึกษาปีที่ 1 อื่นๆ รวมทั้งวิชาพลศึกษา และหยุดพักในเวลาเดียวกับผู้อื่น ลิซ่า แฮมมิลตั้น (Lisa Hamilton) ครูของแซนโต้ส ค่อนข้างจะกังวลในครั้งแรกที่ต้องรับแซนโต้สเข้ามาเป็นนักเรียนในชั้น เธอกล่าวว่า “อย่างไรก็ตาม เขาชนะใจทุกคน เขาเป็นเด็กปรกติ ที่ติดกับอยู่ในร่างกายที่ไม่สามารถทำงานในวิถีที่เขาต้องการ แต่เขาก็สามารถผ่านหลักสูตรประถมศึกษาปีที่ 1 ได้ เขาเป็นเด็กนักเรียนที่มีสติปัญญาจริงๆ”

สภาพแวดล้อมที่ท้าทายความสามารถนี้ เป็นประสบกาณ์ที่เด็กนักเรียนจะได้รับการสนับสนุนให้ทำดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ตัวอย่างเช่น นักเรียนประถมศึกษาปีที่ 2 คนหนึ่งของ เทรซี่ ก้อสเส็ท (Tracie Gossett) ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็น “ครูแห่งปี” (Teacher of the Year) กล่าวว่า “เธอทำให้การเรียนรู้สนุกสนาน แม้ทำให้พวกเราทำงานหนักมาก เพื่อให้บรรลุมาตรฐานของเราเอง”

แต่ในขณะเดียวกัน เด็กนักเรียนของเธอก็สนุกสนานไปกับการเรียน เด็กนักเรียนอีกคนหนึ่งของเธอกล่าวว่า “เธอทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างกลายเป็นเกมที่สนุกสนานไปในตัว” ดังนั้น การส่งเสริมให้เด็กนักเรียนบรรลุมาตรฐานสูง ในขณะที่มีความสนุกสนานไปกับการเรียนรู้ เป็นหลักชัย (Hallmark) ของสภาพแวดล้อมที่ท้าทาย

ในการวิจัยด้วยการสังเกตเด็กนักเรียนในช่วงเวลาเดียวกัน (Longitudinal study) เพื่อศึกษาหาปัจจัยที่นำไปสู่ความสำเร็จของเด็กนักเรียน พบว่า ผู้ที่ได้รับการสนับสนุนจากครูปฐมวัย ในสภาพแวดล้อมที่เขารู้สึกว่า ได้รับการยอมรับ และปลอดภัย จะมีแนวโน้มที่ขยันเรียน และมองเห็นว่า ตนเองมีความสามารถในการเรียนรู้

ความพยายามที่จะปิดหรือกำจัดช่องว่างของความสำเร็จ (Achievement gap) ต้องเริ่มต้นด้วยแนวปฏิบัติในการสอน ที่มุ่งเน้นการช่วยเหลือเด็กนักเรียนแต่ละคน ให้เกิดความเชื่อมั่นในความสามารถที่จะปรับปรุงให้ดีขึ้น ซึ่งเป็นหนทางเดียวที่เด็กนักเรียนจะเพิ่มโอกาสความสำเร็จ จากปีหนึ่งไปอีกปีหนึ่ง

เด็กนักเรียนต้องอาศัยครูปฐมวัย ในการสร้างความสัมพันธ์ทางสังคมและอารมณ์ในเชิงบวก ซึ่งครูจะเป็นแรงจูงใจให้เขามีส่วนร่วมในการเรียนรู้ในชั้นเรียน ดังนั้นการฟูมฟักความสัมพันธ์ดังกล่าว จะมีผลกระทบต่อเด็กนักเรียนที่มีปัญหาพฤติกรรม ซึ่งปรกติเด็กนักเรียนเหล่านี้ มักขาดความสัมพันธ์ที่จำเป็นต่อความสำเร็จอยู่แล้ว

ครูปฐมวัยที่ให้มากกว่าความรัก ความเอ็นดู และความใส่ใจเด็กนักเรียนที่มีปัญหา เป็นสิ่งจำเป็นต่อความสำเร็จในการเรียน และสำหรับเด็กนักเรียนบางคน ครูปฐมวัย คือแหล่งหลักของความรัก ความเอ็นดู และความใส่ใจ

แหล่งข้อมูล

  1. Morrison, George S. (2014). Fundamentals of Early Childhood Education (7th Ed). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc.
  2. National Teacher of the Year - http://en.wikipedia.org/wiki/National_Teacher_of_the_Year (2013, October 7]

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน