หน้าหลัก » Blogs » ครูปฐมวัย - พันธุ์ใหม่มืออาชีพ ตอนที่ 53 : เด็กถูกทารุณกรรมและละเลย

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


เด็กถูกทารุณกรรมและละเลย

เรามักเชื่อว่า พ่อแม่จะต้องรักลูกเสมอ และรับผิดชอบต่อการเลี้ยงดูลูก เรามักจินตนาการสภาวะในครอบครัวที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น ความสุข และสันติ แต่น่าเสียดายที่ข้อสมมุติฐานนี้ไม่เป็นจริงเสมอไปสำหรับเด็ก พ่อแม่ของเขา และสังคม เพราะมีเด็กถูกทารุณ (Abuse) และละเลย (Neglect) เป็นจำนวนมาก และทวีจำนวนขึ้นทุกวัน

การทารุณและละเลยเด็ก มิใช่สิ่งใหม่ในสังคม และมีหลากหลายรูปแบบเท่าที่มีการบันทึกในประวัติศาสตร์ ตั้งแต่การละทิ้ง (Abandon) การฆ่าทารก (Infanticide) และการเพิกเฉย ทัศนคติที่ว่า ลูกเป็นทรัพย์สมบัติ (Property) ของพ่อแม่ ทำให้พ่อแม่เชื่อมั่นว่าเป็นเจ้าชีวิตเด็ก และอาจทำอะไรลูกก็ได้ตามอำเภอใจ [แม้กระทั่งขายลูกไป]

การค้นหาสถิติในเรื่องนี้ เป็นไปด้วยความลำบาก เพราะนิยามของคำว่า “ทารุณ” และ “ละเลย” มิได้ชัดเจนตามความเข้าใจของแต่ละคน อย่างไรก็ตามความกังวลในเรื่องเด็กถูกทารุณกรรมและถูกละเลย ทำให้องค์กรสังคม โรงพยาบาล ศูนย์เลี้ยงดูเด็ก และโรงเรียน เริ่มกลายเป็นวาระแห่งชาติในสหรัฐอเมริกา ในการแยกแยะ (Identification) การรักษาพยาบาล (Treatment) และป้องกัน (Prevention)

การทารุณและละเลยเด็กเป็นประเด็นทางอารมณ์ ที่เกิดขึ้นเมื่อพ่อแม่ ครู และผู้ใหญ่อื่นๆ ลดคุณค่าการประเมินตนเอง (Self-esteem) ของเด็ก โดยการตำหนิติเตียน (Criticize) ไม่ให้ความสำคัญ (Belittle) ตะโกนใส่ (Scream) และจู้จี้ (Nag) อย่างต่อเนื่อง ซึ่งสร้างความกลัวและสภาพแวดล้อมที่เลวร้าย ให้เด็กอย่างจงใจ

ครูปฐมวัยมีหน้าที่รายงานการทารุณและการละเลยเด็ก เช่นเดียวกับแพทย์ พยาบาล นักสังคมสงเคราะห์ นักจิตวิทยา และครูแนะแนว (Counselor) ต่อไปนี้ เป็นแนวทางของครูปฐมวัย เมื่อสงสัยว่าเด็กนักเรียนจะถูกทารุณกรรมหรือถูกละเลย

  • ตั้งอยู่ในความสงบ - เด็กอาจแตกตื่นต่อปฏิกิริยาที่รุนแรง จนไม่ยอมพูด
  • เชื่อในคำพูดของเด็ก - เด็กมักไม่โกหกในเรื่องทารุณกรรมและการละเลย
  • ฟังโดยปราศจากการลงความเห็น - เด็กส่วนใหญ่รู้จักผู้กระทำทารุณกรรม แต่มีความรู้สึกที่ขัดแย้งในใจ
  • บอกให้เด็กทราบว่า ครูดีใจที่เด็กกล้าพูด
  • ทำให้เด็กมั่นใจว่า ทารุณกรรมและการละเลย มิใช่ความผิดของเด็ก
  • ต้องทำทุกวิถีทางให้เด็กปลอดภัย - มิให้เด็กถูกทารุณกรรมและถูกละเลยอีกต่อไป
  • อย่าสืบสวนสอบสวนด้วยตนเอง - รีบรายงานความสงสัยให้ครูใหญ่ทราบทันที

สิ่งสำคัญก็คือ ต้องมีความพยายามในการให้การศึกษา ปฏิบัติ และช่วยเหลือเด็กที่ถูกทารุณหรือถูกละเลย ตลอดจนพ่อแม่ที่กระทำทารุณกรรมหรือละเลยเด็ก และโรงเรียนเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการแก้ไขปัญหานี้ เพื่อมิให้สวัสดิภาพ (ซึ่งรวมถึงสุขภาพ) ของเด็กได้รับอันตราย (Harm) ไม่ว่าจะเป็นร่างกาย จิตใจ หรืออารมณ์

แหล่งข้อมูล

  1. Morrison, George S. (2014). Fundamentals of Early Childhood Education (7th Ed). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc.
  2. Child abuse - http://en.wikipedia.org/wiki/Child_abuse (2013, December 23].

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน