หน้าหลัก » Blogs » ครูปฐมวัย - พันธุ์ใหม่มืออาชีพ ตอนที่ 86 : ทฤษฎีพหุปัญญา (1)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


ทฤษฎีพหุปัญญา

เฮาเวิร์ด การ์ดเนอร์ (Howard Gardner) เกิดใน ปี พ.ศ. 2486 เป็นนักจิตวิทยาพัฒนาการ (Developmental psychologist) ชาวอเมริกัน ปัจจุบันยังมีชีวิตอยู่ ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard) เขาเขียนหนังสือมากกว่า 20 เล่ม ซึ่งได้รับการแปลกว่า 30 ภาษา และมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วไป จากการพัฒนาทฤษฎีพหุปัญญา (Multiple intelligence)

เขามีบทบาทสำคัญในการช่วยให้นักการศึกษาเกิดการคิดใหม่ (Re-think) ในเรื่องสติปัญญา แทนที่จะอาศัยปัจจัยเดียวในการอธิบายสติปัญญา เขาเชื่อมั่นว่า คนเราสามารถเก่ง (Smart) ในหลายๆ เรื่องได้ โดยที่เขาได้ค้นพบ 9 มิติของสติปัญญา ซึ่งคาดว่า จะยังคงทรงอิทธิพลต่อความคิดและการปฏิบัติในด้านการศึกษาไปถึงอนาคต

1. มิติของการมองเห็นและสภาวะ (Visual/Spatial) - ลักษณะเฉพาะ (Characteristics) ของมิตินี้คือ การเรียนรู้จากการมองเห็นและการจัดระเบียบสภาวะความคิด การมองเห็นช่วยให้เกิดความเข้าใจ ส่วนสภาวะความคิดในจิตใจช่วยในการวางแผน เพื่อสร้างผลิตผล (Product) หรือแก้ปัญหา ดังนั้นบทบาทของครูปฐมวัย คือการจัดให้มีสภาพแวดล้อมที่กระตุ้นการมองเห็น ทำงานด้วยมือ (Manipulative) และการใช้เทคโนโลยี อาทิ ปุ่มสัมผัสเครื่องเล่น

2. มิติของการพูดและใช้ภาษา (Verbal/Linguistic) - ลักษณะเฉพาะของมิตินี้ คือการเรียนรู้ผ่านคำพูดหรือการเขียน วิธีการนี้ได้รับความนิยมในชั้นเรียนแบบดั้งเดิม (Traditional) และการประเมินผลความสำเร็จแบบดั้งเดิม ดังนั้นบทบาทของครูปฐมวัย คือการสอนคำศัพท์ (Vocabulary) ใหม่ๆ จัดให้มีโอกาสพูดหน้าชั้น และมีการเล่นละครในชั้นเรียน [อย่างสนุกสนาน]

3. มิติของการคำนวณและเหตุผล (Mathematical/Logic) - ลักษณะเฉพาะของมิตินี้ คือการเรียนรู้ผ่านการใช้เหตุผล (Reasoning) และการแก้ปัญหา วิธีการนี้ได้รับความนิยม ในชั้นเรียนแบบดั้งเดิมเช่นกัน ซึ่งเด็กนักเรียนได้รับการขอให้ปรับเปลี่ยน (Adapt) ไปตามลำดับ (Sequence) ของการสอน ดังนั้นบทบาทของครูปฐมวัย คือการกล่าวถึงวัตถุประสงค์ในตอนตั้น ก่อนเริ่มกิจกรรม เพื่อจัดให้มีโครงสร้าง ที่ส่งเสริมการอภิปราย และผนวกการเล่นปริศนา (Puzzle) เข้าเป็นส่วนหนึ่งของการเรียน-การสอน

4. มิติของร่างกายและการเคลื่อนไหว (Bodily/Kinesthetic) - ลักษณะเฉพาะของมิตินี้ คือการเรียนรู้ผ่านปฏิสัมพันธ์กับสภาพแวดล้อม วิธีการนี้ไม่เพียงแต่เหมาะสำหรับเด็กที่มี “พลังเหลือล้น” (Overly active) เท่านั้น แต่ยังส่งเสริมความเข้าใจผ่านประสบการณ์ที่จับต้องได้ (Concrete) ดังนั้น บทบาทของครูปฐมวัย ก็คือจัดให้มีการเรียนรู้ในภาคปฏิบัติ (Hands-on) จัดให้เด็กได้ประสบการณ์ที่เคลื่อนไหวไปตามจังหวะและดนตรี และโอกาสของการประกอบและถอดชิ้นส่วน

แหล่งข้อมูล:

  1. Morrison, George S. (2014). Fundamentals of Early Childhood Education (7th Ed). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc.
  2. Howard Gardner - http://en.wikipedia.org/wiki/Howard_Gardner [2014, March 2].

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน