หน้าหลัก » Blogs » จิตวิทยาเด็ก - จากในครรภ์สู่ปฐมวัย ตอนที่ 35 : พัฒนาการการเรียนรู้ภาษา (3)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


ในหลายปีที่ผ่านมา นักภาษาศาสตร์และนักจิตวิทยาภาษา (Psycho-linguist) ได้ทำวิจัยมากมาย แล้วรวบรวมหลักฐานที่สนับสนุนจุดยืนของ โนม ชมสกี้ (Noam Chomsky) ที่เชื่อว่า เด็กมีความสามารถทางภาษามาตั้งแต่กำเนิด (Innate) ดังผลงานวิจัยสำคัญต่อไปนี้

  • เด็กจากนานาวัฒนธรรมที่ต่างกัน ได้ผ่านขั้นตอนต่างๆ ของการพัฒนาภาษา (Linguistic development) ตัวอย่างเช่น เขาจะใช้คำปฏิเสธเพียงเติมคำว่า “ไม่” ไว้ข้างหน้า หรือข้างหลังของประโยค ในเวลาต่อมา เขาจะเรียนรู้การใช้ปฏิเสธซ้อนปฏิเสธ (Double negatives)
  • เด็กจะรวมคำในวิถีที่ผู้ใหญ่ไม่เคยใช้ ตัวอย่างเช่น เขาจะลดประโยคของพ่อแม่ (อาทิ “เราไปเที่ยวกันเถิด”) ไปเหลือเพียง 2 คำ (อาทิ “ไปเที่ยว”) เด็กเข้าใจกฎเกณฑ์ไวยากรณ์ตามธรรมชาติ โดยไม่ได้เรียนรู้อย่างเป็นทางการ
  • ผู้ใหญ่ไม่ได้แก้ไขข้อผิดพลาดทางโครงสร้างประโยค (Syntax) เสมอไป แต่เด็กเรียนรู้ที่จะพูดและเขียนอย่างถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ โดยไม่ต้องรอการแก้ไขดังกล่าว
  • เด็กที่ไม่ได้เรียนรู้ภาษาที่ถูกต้องจากผู้ใหญ่ อาจประดิษฐ์คิดค้นภาษาของตนเองในการสื่อสาร ตัวอย่างเช่น เด็กหูหนวก ไม่เคยได้ยินภาษาที่ถูกต้องตั้งแต่กำเนิด แต่สามารถสื่อสารได้ด้วยภาษาที่มีโครงสร้างประโยคที่คล้ายคลึงกัน ไม่ว่าจะเป็นเด็กอเมริกัน ไต้หวัน สเปน หรือตุรกี ตามผลการวิจัย
  • ทารกอายุ 7 เดือน สามารถสร้างกฎเกณฑ์ง่ายๆ สำหรับภาษา จากเสียงต่างๆ ที่ได้ยิน นักวิจัยพบว่า ทารกสามารถแยกแยะโครงสร้างต่างๆ ของประโยค ซึ่งเป็นความสามารถที่เกิดขึ้นก่อนเข้าใจ หรือผลิตคำพูดได้เสียอีก

แม้นักทฤษฎีที่ตอกย้ำความสามารถทางไวทยากรณ์ของเด็กแรกเกิด (Nature) ก็ยอมรับว่า การเลี้ยงดู (Nurture) ของพ่อแม่ก็มีบทบาทสำคัญในการช่วยเด็กเรียนรู้ภาษาให้ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ได้เร็วขึ้น อาทิ เมื่อเด็กพูดว่า “ลิงปีน” พ่อแม่ก็สามารถ “ต่อยอด” ว่า “ใช่แล้วลูก ลิงกำลังปีนต้นไม้” เด็กก็จะเลียนแบบและเรียนรูปโครงสร้างประโยคที่ถูกต้องเร็วขึ้น

ภาษาจึงขึ้นอยู่กับความพร้อมทางร่างกาย และประสบการณ์ทางสังคม แต่เด็กที่ถูกทารุณกรรม (Abuse) ในช่วงต้นๆ ของชีวิต อาจไม่มีโอกาสเรียนรู้การใช้ไวยากรณ์ได้ถูกต้องเหมือนเด็กปรกติทั่วไป [ดังนั้น กระบวนการในการเรียนรู้ของเด็กกลุ่มนี้ จึงอาจล่าช้ากว่าเด็กอื่นๆ ในวัยเดียวกัน]

สรุปแล้ว ช่วงวิกฤต (Critical period) ของการพัฒนาภาษา อยู่ที่ 2 ขวบ จนถึง 10 ปี แรกของชีวิต ในช่วงเวลาดังกล่าว เด็กต้องได้รับโอกาสเรียนรู้และฝึกทดสอบ (Practice) ทักษะภาษาในการสนทนากับผู้อื่น จึงจะเรียนรู้ภาษาได้อย่างรวดเร็ว

แหล่งข้อมูล-

  1. Plotnik, Rod. (2002). Introduction to Psychology (6th Ed). Pacific Grove, CA: Wadsworth-Thompson Learning.
  2. Wade, Carole & Carol Tavris. (2008). Invitation to Psychology (4th Ed). Upper Saddle River, NJ : Pearson Education.

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน