หน้าหลัก » Blogs » จิตวิทยาเด็ก - จากในครรภ์สู่ปฐมวัย ตอนที่ 59 : เด็กถูกทารุณกรรม (2)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


การวิจัย พบว่า แม่เป็นผู้กระทำ 60% ของทารุณกรรมทางร่างกาย และพ่อตัวหรือพ่อเลี้ยงเป็นผู้กระทำ 90% ของการละเมิดทางเพศ ส่วน 30% ของเด็กที่ถูกทารุณกรรม ได้กลายเป็นพ่อแม่ที่กระทำทารุณกรรมลูกของตนเอง ในเวลาต่อมาของชีวิต อย่างไรก็ตาม มีปัจจัยชดเชย (Compensatory) ในชีวิต ที่สามารถป้องกันมิให้เกิด “กงกรรม กงเกวียน” นี้ต่อไป

ปัจจัยดังกล่าว ได้แก่ ความรู้สึกผูกพัน (Attachment) ที่เป็นบวกต่อผู้เลี้ยงดู การแก้ปัญหามิให้เกิดทารุณกรรมซ้ำอีก การตระหนักในประสบการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ การลดประสบการณ์ความเครียดในชีวิต และการสนับสนุนที่ดีจากคู่ครองชีวิต หรือจากสังคม

ลักษณะพิเศษ (Characteristics) ของเด็ก อาจเพิ่มหรือลดโอกาสการถูกทารุณกรรม ตัวอย่างเช่น เด็กที่กระจองอแง (Fussy) ฉุนเฉียวง่าย (Irritable) พึ่งพาตนเองไม่ได้ (Dependent) ขี้โรค (Sickly) และพิการ (Handicapped) ทางร่างกาย ซึ่งยากต่อการเลี้ยงดู โดยพ่อแม่ที่มีปัญหาส่วนตัว

ปฏิสัมพันธ์ระหว่างลูกกับพ่อแม่ ที่ต่างฝ่ายต่างเป็นตัวปัญหา สะท้อนถึงหลักการ “สองทิศทาง” (Bi-directionality) ซึ่งกล่าวว่า พฤติกรรมของเด็ก มีอิทธิพลต่อวิธีการที่พ่อแม่สนองตอบ และในทางกลับกัน พฤติกรรมของพ่อแม่ ก็มีอิทธิพลต่อวิธีการสนองตอบของเด็ก เช่นกัน

ตามหลักการนี้ เด็กถูกทารุณกรรม เป็นผลจากปฏิสัมพันธ์ระหว่างอุปนิสัย (Trait) ของเด็กเจ้าปัญหา (อันมีแนว โน้มที่จะนำมาซึ่งทารุณกรรมจากพ่อแม่) กับปัญหาของพ่อแม่ในเรื่องอารมณ์ทางสังคมในการเลี้ยงดูเด็ก (อันเป็นการยากที่พ่อแม่จะรับรู้และสนองตอบความจำเป็นของเด็ก) ทำให้ปฏิสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองฝ่ายมีโอกาส “ระเบิด” (Explosive) ซึ่งยิ่งเพิ่มความเสี่ยงของเด็กถูกทารุณกรรมขึ้นไปอีก

เด็กที่ถูกทารุณกรรมอาจประสบปัญหาทั้งทางร่างกายและจิตใจ ปัญหาทางร่างกายได้แก่ ปวดท้อง ปวดหัว ฉี่รดที่นอน (Bed-wetting) และการเปลี่ยนแปลงทางฮอร์โมนที่ผิดปรกติ ซึ่งแสดงว่า ระบบร่างกายพยายามรับมือกับความเครียด (Stress) ส่วนปัญหาทางจิตใจนั้น ได้แก่ ความกังวล (Anxiety) ที่เพิ่มขึ้น การปลีกตัวจากสังคม (Social withdrawal) ความล่าช้าของพัฒนาการทางสังคม การรับรู้ และอารมณ์ ผลการเรียนตกต่ำ ปัญหาขาดสมาธิ และฝันร้ายตอนกลางคืน (Nightmare)

เมื่อเด็กที่ถูกทารุณกรรม ได้เจริญเติบโตเป็นวัยรุ่น ประสบการณ์ที่เลวร้ายนี้ อาจดำเนินต่อไป อาทิ การประเมินคุณค่าของตนเอง (Self-esteem) ต่ำ มีอากการซึมเศร้า (Depression) มากขึ้น เหงามาก [จากการอยู่ตามลำพัง] และมีแรงกระตุ้นที่จะฆ่าตัวตาย (Suicidal impulse) มีความขัดแย้งกับเพื่อน และปัญหาพฤติกรรมทำผิดกฎหมาย (Delinguent)

แหล่งข้อมูล:

  1. Plotnik, Rod. (2002). Introduction to Psychology (6th Ed). Pacific Grove, CA: Wadsworth -Thompson ณLearning.
  2. Child abuse - http://en.wikipedia.org/wiki/Child_abuse [2013, April 28].

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน