หน้าหลัก » Blogs » จิตวิทยาเด็ก - จากในครรภ์สู่ปฐมวัย ตอนที่ 60 : เด็กถูกทารุณกรรม (3)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


การศึกษาโดยวิธี “แนวราบ” (Longitudinal) ระยะยาวในเรื่องเด็กที่ถูกละเมิศทางเพศ (Sexual abuse) พบว่า ภายในเวลา 12 - 18 เดือน หลังจากการละเมิดทางเพศ สิ้นสุดลง ประมาณ 55 ถึง 60% ของเด็ก แสดงการลดน้อยถอยลงของกลุ่มอาการ (Symptoms) ดังกล่าวข้างต้น แต่ 10 ถึง 24% กลับมีอาการกำเริบขึ้น เด็กที่แสดงการฟื้นฟูที่ดีที่สุด เป็นเด็กที่ได้รับการสนับสนุน และการเลี้ยงดู จากแม่ของเขาเอง

การบำบัดรักษา (Treatment) ตัวพ่อแม่ที่ทำทารุณกรรมลูก มุ่งเน้นไปที่การแก้ปัญหาส่วนตัวและการสมรส ตลอดจนการปรับปรุงทักษะการเลี้ยงดูลูก มีการจัดโปรแกรมบำบัด ที่รวมทั้งการบำบัดพฤติกรรมการรับรู้ และการฝึกอบรมพ่อแม่ ซึ่งได้พิสูจน์แล้วว่า ได้ผลดีพอสมควรในการลดทารุณกรรมเด็ก โปรแกรมเหล่านี้มีจุดมุ่งหมายอย่างน้อย 2 ประการ

  1. แก้ไขปัญหาส่วนตัวของพ่อแม่ พ่อแม่ที่ทำทารุณกรรมลูก จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือ ในการเรียนรู้เกี่ยวกับพัฒนาการความสัมพันธ์ทางสังคม ซึ่งจำเป็นต่อการสร้างความผูกพัน (Bond) และความรู้สึกผูกพัน (Attachment) ในเชิงบวก ระหว่างพ่อแม่กับลูก

    พ่อแม่ที่ทำทารุณกรรมลูก จำเป็นต้องได้รับการฝึกอบรมในเรื่องทักษะพื้นฐานของการเลี้ยงดูลูก ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเรียนรู้วิธีการที่จะสนองตอบความต้องการของเด็กในทางร่างกาย สังคม และอารมณ์ การแก้ปัญหาส่วนตัว (อาทิ การติดยาเสพติด) ของพ่อแม่ต้องอาศัยการบำบัดทางวิชาชีพ (Professional therapy) เป็นเวลายาวนาน เมื่อพ่อแม่สามารถแก้ปัญหาส่วนตัวหรือการสมรสได้แล้ว จึงจะสามารถมุ่งเน้นการปรับปรุงปฏิสัมพันธ์กับลูกของตน

  2. เปลี่ยนแปลงปฏิสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่กับลูก ทีมนักวิจัยพบว่า พ่อแม่ที่ทำทารุณกรรมลูก มีแนวโน้มที่จะไม่ใช้พฤติกรรมเชิงบวก อาทิ การยิ้มแย้มแจ่มใส การยกย่องสรรเสริญ และการสัมผัสร่างกาย แต่มีแนวโน้มที่จะใช้พฤติกรรมในเชิงลบ อาทิ การขู่เข็ญคุกคาม การไม่อนุมัติ และการแสดงความโกรธ เมื่อต้องรับมือกับลูก

นี่หมายความว่า พ่อแม่ที่ทำทารุณกรรมลูก จำเป็นต้องเรียนรู้วิธีการเชิงบวกมากขึ้นในการปฏิสัมพันธ์กับลูก โปรแกรมการฝึกอบรมพ่อแม่ ซึ่งใช้วิธีการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม (Behavior modification) ได้ผลดีในการช่วยพ่อแม่เรียนรู้การลดปฏิสัมพันธ์เชิงลบกับลูกของตนเอง

แพทย์และนักวิจัยตระหนักว่า ในหลายๆ ประเทศ การทารุณกรรมเด็ก และการละเมิดทางเพศ เป็นปัญหาร้ายแรงของสังคมที่สมควรได้รับการใส่ใจและบำบัดรักษา มากกว่าเท่าที่ปฏิบัติกันในปัจจุบัน

แหล่งข้อมูล:

  1. Plotnik, Rod. (2002). Introduction to Psychology (6th Ed). Pacific Grove, CA: Wadsworth -Thompson ณLearning.
  2. Child abuse - http://en.wikipedia.org/wiki/Child_abuse [2013, April 30].

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน