หน้าหลัก » Blogs » จิตวิทยาเด็ก - จากในครรภ์สู่ปฐมวัย ตอนที่ 65 : เด็กออทิสติก (5)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


ในบรรดาผู้เป็นออทิสติก ประมาณ 1 - 2% มีทักษะพิเศษที่เป็นเลิศ (Excel) เรียกว่า “เด็กอัจฉริยะ” (Savant) ซึ่งอาจสร้างสรรค์ภาพเชิงซ้อน (Intricate) โดยอัตโนมัติ [กล่าวคือ ไม่ต้องบอกให้ทำก่อน] บรรเลงเพลงจากเครื่องดนตรี (Musical instrument) หลังจากที่ได้ยินเพลงเพียงครั้งเดียว คิดคำนวณในใจได้เร็วเท่าๆ กับเครื่องคำนวณ หรือแก้ปริศนาปฏิทิน (อาทิ บอกวันของสัปดาห์) ย้อนหลัง 10 ปี ได้ถูกต้องแม่นยำ เป็นต้น

ดอนนา วิลเลียม (Donna William) เป็นตัวอย่างของ “เด็กอัจฉริยะ” ผู้พัฒนาทักษะภาษาที่ยอดเยี่ยม (Exceptional) เมื่ออายุ 25 ปี เธอเขียนหนังสือ 500 หน้า ภายในเวลา 4 สัปดาห์ บรรยายประสบการณ์ของเด็กออทิสติก ที่มองห็นภาพ และได้ยินเสียงที่ถูกบิดเบือน (Distort) จากความเป็นจริง ทำให้ชีวิตประจำวันของเธอเต็มไปด้วยการค้นหาหนทางออกจาก “เขาวงกต” (Maze) ที่ซับซ้อนและเลวร้าย

ออทิสติสซึม (Autism) มีผลกระทบต่อทุกๆ ส่วนของชีวิตเธอ ซึ่งเธออธิบายในหนังสือที่ตีพิมพ์ว่า “ออทิสติสซึมตัดความรู้สึกฉันออกไปหมด [จากตัวฉัน] ทำให้ฉันได้ยินคำพูดของคนอื่น แต่ไม่ทราบความหมายของคำพูดนั้นๆ ออทิสติสซึมขัดขวางการค้นหาและใช้คำพูดของฉันเอง เมื่อฉันต้องการ หรือไม่ก็ทำให้ฉันต้องใช้คำพูดหรือทำสิ่งโง่ๆ ที่ฉันไม่ต้องการ”

แม้ว่า ดอนนา จะไม่สามารถเข้าใจคำพูด จนกระทั่งเป็นวัยรุ่น (Adolescent) แต่ในที่สุด เธอก็เรียนรู้การพูดและการเขียนได้สำเร็จ จนสามารถตีพิมพ์หนังสือที่สร้างสรรค์ได้ 2 เล่ม นอกจากภาษาอังกฤษแล้ว เธอยังเรียนรู้ภาษาฝรั่งเศสและเยอรมันด้วย

ในความพยายามต่อสู้กับปัญหาขาดความอบอุ่นในครอบครัว เมื่อเธอมีอายุได้เพียง 3 ขวบ เธอได้พัฒนาบุคคลิกภาพอื่น [ซึ่งไม่มีตัวตน] หนึ่งในนั้นคือ วิลลี (Willie) เด็กชายที่มีแววตาของความเกลียดชัง ปากหนีบ ยืนแข็งทื่อเหมือนซากศพ และกำหมัดแน่น พร้อมกระทืบเท้าและถ่มน้ำลาย แต่ก็เรียนหนังสือได้ดี แล้วยังมีจินตนาการเกี่ยวกับ แครอล (Carol) เด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่น่ารัก และพร้อมให้ความร่วมมือ ผู้ซึ่งทำตัวตามปรกติและเป็นมิตรกับคนทั่วไป

ดอนนา อธิบายเหตุผลที่เธอเขียนหนังสือว่า เพื่อให้เธอหลบหนีจากคุกของออทิสติสซึม (Prison of autism) เธอติดกับดักของโลกออทิสติสซึม ซึ่งบางครั้งเธอบีบให้เธอต้องกระพริบตา เปิด-ปิดไฟเป็นเวลายาวนาน โยก [เก้าอี้] ไปมา แข็งตัว และจ้องมองบริเวณที่เธอหยุดไม่ได้ เธอไม่ชอบถูกสัมผัส ไม่อาจทนการอยู่ในที่สาธารณะ และเกลียดการสบตากับผู้อื่น

ดอนนา และสามีของเธอ (ซึ่งเป็นเด็กออทิสติกเหมือนกัน) ได้ร่วมกันพัฒนากฎเกณฑ์ เพื่อความคุมพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ กฎเกณฑ์ดังกล่าวเป็นตัวอย่างของหลักการพฤติกรรมขั้นพื้นฐาน ซึ่งเราสามารถใช้รางวัล (Reward) และการลงโทษ (Punishment) ในการดัดแปลง แก้ไข หรือควบคุมพฤติกรรม

เธอและสามี สารภาพว่า ไม่มีความรู้สึกดึงดูดทางเพศ (Sexual attraction) หรือความต้องการทางเพศต่อกัน เหมือนคู่หนุ่มสาวทั่วไป กลายเป็นผู้ที่ ”ไร้เพศ” (Asexual) โดยปริยาย

แหล่งข้อมูล:

  1. Plotnik, Rod. (2002). Introduction to Psychology (6th Ed). Pacific Grove, CA: Wadsworth -Thompson ณ Learning.
  2. Autism - http://en.wikipedia.org/wiki/Autism [2013, May 11].

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน