หน้าหลัก » Blogs » ทักษะเด็กไทย ในอนาคต (ตอนที่ 1)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ศธ.) นายภาวิช ทองโรจน์ได้เปิดเผย เมื่อเร็วๆ นี้ ว่า คณะกรรมการปฎิรูปหลักสูตรและตำราการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้สรุปเบื้องต้นการยกร่างหลักสูตรฉบับใหม่ เพื่อให้ระบบการศึกษาไทยครอบคลุมทักษะของเด็กไทยที่อยากจะเห็นในอนาคต

คณะกรรมการชุดนี้ ได้กำหนดโครงสร้างหลักสูตร เนื้อหาวิชาการ กระบวนการเรียนการสอน และกิจกรรมประกอบ เพื่อรองรับการสร้างทักษะที่ต้องการจะเห็นในเด็กไทยในศตวรรษที่ 21 แต่เป็นสิ่งที่เด็กไทยยังขาดอยู่ ร่างหลักสูตรดังกล่าวจะได้รับการเผยแพร่ไปยังสื่อต่างๆ เพื่อรับฟังความคิดเห็นพร้อมข้อเสนอแนะจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ก่อนที่จะนำมารวบรวมสรุปเป็นร่างที่สมบูรณ์ต่อไป

นายภาวิช กล่าวต่อว่า สำหรับทักษะของเด็กไทยที่อยากเห็น มี 12 ทักษะด้วยกัน โดยที่ทักษะพื้นฐาน 3 ทักษะแรก ได้แก่ (1) ทักษะในการใฝ่รู้ และเรียนรู้การแสวงหาความรู้ใหม่ได้ตลอดชีวิต (2) ทักษะของกระบวนการคิดแบบวิเคราะห์ และ (3) ทักษะของความคิดและความสามารถในการสร้างสรรค์

ในทักษะแรก การเรียนรู้ตลอดชีวิต (Lifelong learning) คือการใฝ่หาความรู้ (Pursuit of knowledge) ที่เกิดจากแรงจูงใจของตนเอง อย่างสมัครใจ และต่อเนื่องตลอดกาล ด้วยเหตุผลส่วนตัวหรือความจำเป็นของวิชาชีพ จึงไม่เพียงเพิ่มโอกาสเข้าสังคม (Social inclusion) ดำรงสถานะพลเมืองเต็มขั้น (Active citizenship) และพัฒนาการส่วนบุคคล แต่ยังเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน (Competitiveness) และในการสมัครงาน (Employability)

ความหมายของการเรียนรู้ตลอดชีวิต จึงมิได้ถูกจำกัดอยู่เพียงการเรียนรู้ในวัยเด็ก หรือในชั้นเรียนเท่านั้น แต่เกิดขึ้นตลอดชีวิต และในสถานการณ์ต่างๆ กัน ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา การเปลี่ยนแปลงและนวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มีผลกระทบอย่างลึกซึ้ง (Profound) ต่อความจำเป็นและวิถี (Style) ของการเรียนรู้

เราไม่สามารถแบ่งประเภทการเรียนรู้ เป็นสถานที่และเวลาเหมือนในอดีต การแสวงหา (Acquire) ความรู้ (อาทิ ที่โรงเรียน) และการประยุกต์ใช้ความรู้ (อาทิ ที่ทำงาน) มิได้มีขอบเขตจำกัดอีกต่อไป แต่การเรียนรู้สามารถเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา อย่างต่อเนื่อง (On-going) จากปฏิสัมพันธ์ (Interaction) ประจำวันของเรากับผู้อื่น และกับโลกรอบๆ ตัวเรา

การเรียนรู้ตลอดชีวิต เป็นที่ยอมรับกันในบรรดามหาวิทยาลัยแบบดั้งเดิม (Conventional) นอกเหนือจากการประสาทปริญญา การเรียนรู้บางอย่างในประเภทของความสนใจ มีคุณค่าต่อบุคคลและชุมชน [ในภาพรวม] อาทิ ผลกระทบต่อเศรษฐกิจของสถาบันการศึกษาในทุกระดับชั้น จะยังคงความสำคัญต่อไปในอนาคต เพราะการศึกษาอย่างเป็นทางการ (Formal) ดำเนินการผลิตพลเมืองที่สร้างกิจกรรมทางเศรษฐกิจ เพื่อความเจริญก้าวหน้าของประเทศชาติ

การเรียนรู้ตลอดชีวิตของทุกวัยอายุ ก็มีส่วนสร้างผลกระทบต่อเศรษฐกิจดังกล่าวด้วย เพียงแต่ผู้เรียนรู้ตลอดชีวิต (Lifelong learner) ที่เป็นนักวิชาการ (Academics) และนักวิชาชีพ (Professionals) มักแสวงหาอาชีพที่มีรายได้สูง โดยปล่อยให้ผู้อื่นสร้างประโยชน์แก่ชุมชนในด้านการเงิน วัฒนธรรม และความเป็นเถ้าแก่ (Entrepreneurship) เป็นต้น

แหล่งข้อมูล

  1. คณะกรรมการปฏิรูปหลักสูตร วางเป้า 12 ทักษะ เด็กไทยในอนาคต - http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1363769292&grpid=&catid=19&subcatid=1903 [2013, March 28].
  2. Life-long learning - http://en.wikipedia.org/wiki/Lifelong_learning [2013, March 28].

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน