หน้าหลัก » Blogs » ทารกและวัยเตาะแตะ - ดูแลอย่างไร ไปสู่ความเป็นเลิศ ตอนที่ 24 : พัฒนาการภาษา (2)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


พัฒนาการภาษา2

มีคำถามที่น่าสนใจมากมายเกี่ยวกับพัฒนการภาษาของเด็กเล็ก ทารกวิวัฒนาจากการร้องครั้งแรกไปเป็นคำพูดแรกใน 1 ปีต่อมาได้อย่าง? วัยเตาะแตะวิวัฒนาจากคำพูดแรกไปเป็นหลายร้อยคำในอีก 1 ปีต่อมาได้อย่างไร? พัฒนาการทางภาษาเกิดขึ้นได้อย่างไร? พลัง (Force) และกระบวนการ (Process) อะไรที่กระตุ้นให้เด็กเล็กพยายามทำในสิ่งที่โดดเด่น (Unique endeavor) ดังกล่าว?

พันธุกรรม (Heredity) มีบทบาทสำคัญต่อพัฒนาการทางภาษาของเด็กเล็ก ในข้อแรก มนุษย์มีระบบหายใจ (Respiratory) และสายเสียง (Vocal cord) ที่ทำให้การสื่อสารด้วยเสียงเป็นไปอย่างรวดเร็วและได้ประสิทธิผล ในข้อสอง สมองมนุษย์ทำให้เกิดภาษา สมองข้างซ้าย (Left hemisphere) ที่เป็นศูนย์กลางการวิเคราะห์คำพูด (Speech) เสียงพูด (Phonetic) และภาษา

อย่างไรก็ตาม สมองซีกขวา (Right hemisphere) ก็มีบทบาทสำคัญที่ทำให้เราเข้าใจเสียงสูง-ต่ำ (Intonation) ของคำพูด และสามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างประโยคบอกเล่า (Declarative) ประโยคเชิงบังคับ (Imperative) และ ประโยคคำถาม (Interrogative) หากปราศจากระบบประมวล (Processing) เหล่านี้ ก็ไม่เกิดภาษา เท่าที่เรารู้จักกันในทุกวันนี้

พัฒนาการภาษาของเด็กเล็กตามลำดับ (Sequence) อายุ เป็นสิ่งที่พยากรณ์กันได้ คำพูดแรกๆ ของทารก อาทิ ป่าป๊า หม่าม้า และชื่อตัวทารกเอง สัตว์เลี้ยง อาทิ หมา แมว ปลา และนก ยานพาหนะ อาทิ รถยนต์ รถไฟ เรือ และเครื่องบิน ของเล่นอาทิ ลูกบอล บล็อก (Block) หนังสือ และตุ๊กตา อาหาร อาทิ น้ำดื่ม น้ำผลไม้ นม ไข่ ขนมปัง และคุกกี้ ส่วนของร่างกาย อาทิ ตา จมูก ปาก และหู เสื้อผ้าและของใช้ในบ้าน อาทิ หมวก ร้องเท้า ช้อนส้อม และนาฬิกา คำพูดทักทาย อาทิ สวัสดี ลาก่อน และส่งจูบ ตลอดจนคำพูดสำหรับกิริยา อาทิ นั่ง นอน ลุกขึ้น และพอแล้ว

เด็กเล็กเป็นนักการสื่อสารที่น่าทึ่ง (Remarkable communicator) โดยปราศจากคำ เมื่อเด็กมีพ่อแม่และครูปฐมวัยที่เอาใจใส่ (Attentive) เขาจะพัฒนาเป็นนักการสื่อสารที่มีทักษะสูง โดยใช้อากัปกิริยา (Gesture) สีหน้า (Facial expression) เสียงสูง-ต่ำ การชี้ (Pointing) และการเอื้อมมือ (Reaching) เพื่อให้ผู้อื่นเข้าใจความต้องการของตน และได้รับตามสิ่งที่ตนปรารถนา

คุณลักษณะที่ดีของผู้ดูแลเด็กเล็กที่ใส่ใจ ได้แก่ ความสามารถในการอ่านสัญลักษณ์ (Sign) และสัญญาณ (Signal) ของเด็กเล็ก รวมทั้งการคาดเดาล่วงหน้า (Anticipate) สิ่งที่เด็กเล็กปรารถนา แม้จะไม่คำพูดใดๆ อันที่จริง ความสามารถในการสื่อสารของเด็กเล็กเริ่มด้วยภาษาใบ้ (Sign language) และเสียง (Sound) จากนั้น ก็วิวัฒนาไปเป็นการใช้คำเดี่ยว (Single word)

วัยเตาะแตะมีทักษะของการใช้คำเดี่ยวในการเรียกวัตถุ เพื่อให้ผู้อื่นรับรู้ในสิ่งที่เขาต้องการและแสดงออกซึ่งอารมณ์ (Emotion) คำเดี่ยวในบริบทนี้ใช้แทนคำพูดทั้งประโยคได้ การสื่อสารในลักษณะนี้เรียกว่า “วลีเดี่ยว” (Holophrase) ซึ่งมักใช้เพื่ออ้างอิง (Referential) ถึงวัตถุ อาทิ บอลและหมอนอิง หรือแสดงออก (Expressive) ในปฏิสัมพันธ์ทางสังคม (Social interaction) อาทิ จุ๊บ ในการส่งจูบ

แหล่งข้อมูล:

แหล่งข้อมูล:

  1. Morrison, George S. (2014). Fundamentals of Early Childhood Education (7th Ed). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc.
  2. Language development - http://en.wikipedia.org/wiki/Language_development [2014, December 21].

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน