หน้าหลัก » Blogs » ทารกและวัยเตาะแตะ - ดูแลอย่างไร ไปสู่สุดยอด ตอนที่ 41 : การดูแลเด็กเล็กในชั้นเรียนคละ (1)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


การดูแลเด็กเล็กในต่างวัฒนธรรม

ผู้ดูแลเด็กเล็ก เริ่มต้นสร้างความสัมพันธ์กับเด็กเล็ก โดยการสอนให้เด็กเล็กรู้จักควบคุมตนเอง (Self-regulation) กล่าวคือความสามารถของเด็กเล็กในการควบคุมการทำงานของร่างกาย (Bodily functioning) อารมณ์ (Emotion) การรักษาสมาธิ (Focus and attention) รวมทั้งความสามารถทางการรับรู้ (Cognitive) ทางกายภาพ (Physical) และทางสังคม (Social)

ความก้าวหน้าของการควบคุมตนเอง เป็นหลักหมุด (Milestone) ของพัฒนาการตลอดปฐมวัย ซึ่งเริ่มต้นในเด็กเล็ก แล้วมีอิทธิพลต่อทุกแง่มุม (Aspect) ของพฤติกรรม โดยที่เด็กเล็กเริ่มควบคุมตนเองได้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเวลาผ่านพ้นไป ผู้ดูแลเด็กเล็กทำหน้าที่ควบคุมภายนอก (External regulator) คอยสนับสนุนให้เด็กเล็กเรียนรู้การควบคุมภายใน (Internal)

ปัจจัยหลายตัวที่มีอิทธิพลต่อความสามารถของเด็กเล็กในการเคลื่อนย้ายจากการควบคุมภายนอก ไปสู่การควบคุมภายใน ตัวอย่างเช่น อุปนิสัย (Trait) ของอารมณ์ความรู้สึก (Temperament) [อาทิ ความขี้รำคาญ (Irritability) และการปรับตัวได้ (Adaptability)] มีผลกระทบต่อความสามารถ (Capacity) ของเด็กเล็กในการควบคุมอารมณ์ตนเอง

ส่วนความสามารถของผู้ดูแลเด็กเล็กในการรับรู้และสนองตอบ หรือปรับตัวให้เข้ากับ (Goodness of fit) อารมณ์ความรู้สึก ก็มีผลกระทบต่อการเรียนรู้ของเด็กเล็กในการควบคุมตนเองเช่นกัน โดยผู้ดูแลเด็กเล็กรู้จักผ่อนคลายลักษณะเฉพาะ (Feature) ของอารมณ์ความรู้สึก ในสถานการณ์ลำบาก

เด็กเล็กอาจไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอารมณ์ความรู้สึกได้ทันที แต่ผู้ดูแลเด็กเล็กสามารถเปลี่ยนแปลงวิถีการทำงาน (Working style) ของตนเอง และสามารถเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อม ในการรับมือกับเหตุการณ์ต่างๆ อาทิ ทารกที่กระจองอแงอย่างไม่หยุดหย่อน (Non-stop fuss) และทารกที่นอนเพียงชั่วโมงเดียวแล้วก็ตื่น

นอกจากนี้ ยังมีตัวอย่างของวัยเตาะแตะที่กัด [ทุกอย่างที่ขวางหน้า] และขว้างปาสิ่งของด้วยความเกรียวกราด (Tantrum) ตลอดเวลา พฤติกรรมในเชิงลบเหล่านี้ แสดงออกเป็นนัย (Cue) ว่า ทารกหรือวัยเตาะแตะกำลังมีปัญหาในเรื่องการควบคุมคนเอง

การดูแลเด็กเล็กเป็นภาระหน้าที่ที่หนักหน่วง (Taxing) การแก้ปัญหาดังกล่าวข้างต้น อาจทำได้โดยจัดให้เด็กเล็กมีสิ่งท้าทายที่เขาจัดการได้ (Manageable) จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวัน อาทิ รอคอยการป้อนอาหาร หรือทำให้สงบลงด้วยตนเอง (Self-soothing) จนผล็อยหลับไป

เมื่อผู้ดูแลเด็กเล็กเสนอสิ่งท้าทายที่เด็กเล็กจัดการได้ ในขณะที่ให้การสนับสนุนภายนอก (External support) เขากำลังช่วยให้เด็กเล็กสร้างความรับผิดชอบส่วนตัวและการควบคุมตนเอง ผู้ดูแลเด็กเล็กทำงานกับเด็กเล็กด้วยการปรับอารมณ์ความรู้สึกของเด็กเล็ก [ในเชิงบวก] มิใช่ต่อต้านอารมณ์ความรู้สึกดังกล่าว [ในเชิงลบ]

การช่วยเด็กเล็กพัฒนาการควบคุมตนเอง เป็นการช่วยให้เขาเจริญเติบโต เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับโรงเรียน และชีวิต ผลลัพธ์ก็คือ เด็กเล็กจะสามารถเข้าใจสิ่งที่ผู้ดูแลเด็กเล็กและผู้ใหญ่อื่นๆ ร้องขอให้เขาทำในต่างสถานการณ์ ควบคุมความประพฤติของตนที่เหมาะสม และรักษาหรือเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ บนพื้นฐานของการประเมินพฤติกรรมตนเอง

แหล่งข้อมูล:

  1. Morrison, George S. (2014). Fundamentals of Early Childhood Education (7th Ed). ป Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc.
  2. Self-regulation - http://www.toolsofthemind.org/philosophy/self-regulation/ [2015, January 29].

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน