หน้าหลัก » Blogs » นิทาน: กาดำกับหงส์ขาว

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


สวัสดีจ้ะพ่อแม่ที่แสนดีและลูก ๆ ที่แสนน่ารักทุกคน

วันนี้ เรามารู้จักอีสปกันก่อนที่จะอ่านนิทานที่อีสปแต่งนะ เราจะได้รู้ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังความสุขของเรานั้นเป็นใคร

วันนี้ลุงตุ๊บปองจะมาเล่านิทานอีสป ที่ลุงตุ๊ปองชอบมาก อีกหนึ่งให้อ่าน เรื่องนี้ คือ กาดำกับหงส์ขาว เรื่องมีอยู่ว่า ..

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...

ในป่าแห่งหนึ่ง..

ทั่วทั้งป่าได้ยินเสียงแจ่มแจ๋วของเจ้ากาดำ

..กา ก่า ก้า ก๊า ก๋า

นก กอ อา กาบินมาคล้ำ คล้ำ

กระพือปีกบิน ลิบ ลิบ

ขมุบขมิบ สองคำ สามคำ

ทำไม ขนดำอย่างนี้

หงุดหงิด ทุกที ทำไม ด๊ำ ดำ

ทำไมหน้าดำอย่างนี้

หงุดหงิด ทุกที ทำไม ด๊ำ ดำ…

กาตัวนี้มีขนที่ดำมันขลับสวยงามมาก แต่มันกลับไม่พอใจในขนสีดำของมัน วันๆ เอาแต่นั่งกลุ่มใจ บินไปทางไหนก็บ่น..บ่น..บ่น

วันหนึ่ง..

บินผ่านธารน้ำใส เห็นหงส์มีขนสีขาววาววับ ก็เกิดความอิจฉา อยากจะมีขนสีขาวสวยงามตาเหมือนกับหงส์บ้าง กาคิดว่า คงเป็นเพราะหงส์อาศัยอยู่ในน้ำ ได้อาบน้ำบ่อยๆ ได้ขัดขนบ่อยๆ จึงทำให้ขนขาวสะอาดได้ คิดดังนั้น กาจึงทิ้งรังบนกิ่งไม้ใบร่ม ย้ายไปอยู่ริมสระ

ทุกวัน ๆ ..

“กากระโจน ลงน้ำ แล้วแช่

ขาวแน่ สวยแน่ ขาวแน่ หายดำ

ขัดปีก ขัดขน ขัดขัด

เงาในน้ำชัด กาหัวคะมำ

ฮึดฮัด ขัดอกขัดใจ

ทำไม๊ ทำไม ยังดำ ด๊ำ ดำ..”

กาลงอาบและขัดขนอยู่อย่างเอาเป็นเอาตาย หมายว่าจะมีขนสีขาวที่สวยงามเหมือนดั่งหงส์ แต่ขัดเท่าไร ๆ ขนของกาก็ยังคงมีสีดำ ไม่ได้ขาวขึ้นแต่อย่างไร

กากลุ้มใจมาก

เจอะขนหงส์ร่วง ๆ หลุด ๆ กาเก็บ มาแซม มาเหน็บ ดูกกระด่าง กระดำ พอจาม“ฮัดเช้ย” ครั้งใด ขนขาวเป็นต้องกระจายร่วงหลุดหล่นไปเหลือแต่ขนดำ

เจ้ากาดำคอตกร้องไห้ แง แง ได้บนกับตัวเองว่า

“ทำไมไม่ขาวเหมือนเขา เศร้า..เศร้า..เศร้า..เศร้า..ดำ..ด๊ำ..ดำ..ดำ.."

จนสุดท้ายหงส์ต้องให้สติ เตือนกาดำเพื่อนรักว่า “ตัวเรามีค่า มากกว่าขาวดำ ใจดี คิดดี ทำดี ไม่ใช่อยู่ที่ ขนสีขาว หรือสีดำ"

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

จงพอใจในสิ่งที่ตนเองมี และจงพอใจในสิ่งที่ตนเองเป็นนะจ๊ะ

พบกันใหม่ ในวันพุธหน้า สำหรับวันนี้สวัสดีจ้ะ


สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน