หน้าหลัก » Blogs » นิทาน: ขนเทากับเงาในน้ำ

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


สวัสดีจ้ะพ่อแม่ที่แสนดีและลูก ๆ ที่แสนน่ารักทุกคน

วันนี้ลุงตุ๊บปองจะมาเล่านิทานอีสป ที่ลุงตุ๊บปองชอบมาก อีกเรื่องหนึ่งให้อ่าน เรื่องนี้ คือ ขนเทากับเงาในน้ำ

เรื่องมีอยู่ว่า ..

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...

มีหมาตัวหนึ่งเดินโซเซเพราะความหิว ท้องร้องจ๊อกจ๊อกจนทนไม่ไหว

ขนเทา หมาน้อย บ้องแบ๊ว

ตะแหง่ว ตะแหง่ว หิวข้าว หิวข้าว

เป๋ ไป๋ ไปถึง ตลาด

สายตามองกวาด อิ่มแน่ แน่ เรา

กระดูกหมูชิ้น โต๊ โต

โอ้ โอ้ โอ้ โฮ ต้องเอา ต้องเอา

มองเห็น เนื้อชิ้น โต๊ โต

โอ้โฮ โอ้โฮ ต้องเอา ต้องเอา

คิดดังนั้น เจ้าขนเทาจึงตัดสินใจขโมยเนื้อชิ้นหนึ่งจากพ่อค้าหมายจะกินให้หายหิว เมื่อขโมยได้แล้วจึงวิ่งหนีจนสุดฝีเท้า เพื่อให้พ้นจากการจับของพ่อค้าตัวโต

คนในตลาดแตกตื่น

ผุดนั่ง ผุดยืน เร็วเข้า เร็วเข้า

จับไว้ จับไว้ จับไว้

นั่นไง นั่นไง ขโมย สีเทา

เจ้าขนเทา..

วิ่ง วิ่ง ไม่คิดชีวิต

รอดมา หวุดหวิด เกือบแล้ว ไหมเล่า

หอบ แฮ่กแฮ่ก ลิ้นไม่ห้อย

เพราะ เนื้ออร่อย คาปาก ขนเทา

วิ่งมาไกลจนใครก็ตามไม่ทัน จึงค่อยๆ เดินผ่อนแรง เดินเรื่อยๆ จนมาถึงสะพานไม้ข้ามแม่น้ำ จึงเดินข้ามสะพาน ขณะที่กำลังเดินอยู่บนสะพานนั้น

เห็นหมา ในน้ำ ใหญ่กว่า สองเท่า

เนื้อใน ปากชิ้น ใหญ่กว่า

ขนเทา ตั้งท่า ต้องเอา ต้องเอา

พองขน ชูคอ คำราม

กระโดด ลงน้ำ ขย้ำ เขย่า

อ้าปาก ขม้ำขม้ำ

ชิ้นเนื้อ ตกน้ำ หายวับกับเงา

เนื้อในปากหล่นต๋อม...หายไปในน้ำทันที ขนเทาจึงรีบกระโจนลงไปในน้ำ เพื่อที่จะแย่งก้อนเนื้อก้อนใหญ่ในปากหมาที่อยู่ในน้ำตัวนั้น

เมื่อกระโจนตูม...ลงน้ำ ทั้งหมาทั้งเนื้อ ก็หายวับไปกับเงา หมาจอมโลภจึงต้องทนหิว ท้องกิ่วต่อไป

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

โลภนักมักลาภหาย

พบกันใหม่ ในวันพุธหน้า สำหรับวันนี้สวัสดีจ้ะ


สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน