หน้าหลัก » Blogs » นิทาน: จอมขอ..จ๋อ จ๋อ เจี๊ยก เจี๊ยก

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


สวัสดีจ้ะพ่อแม่ที่แสนดีและลูก ๆ ที่แสนน่ารักทุกคน

วันนี้ลุงตุ๊บปองจะมาเล่านิทานอีสป ที่ลุงตุ๊บปองชอบมาก อีกเรื่องหนึ่งให้ฟัง ลุงตุ๊บปองแอบตั้งชื่อเรื่องเองว่า จอมขอ..จ๋อ จ๋อ เจี๊ยก เจี๊ยก เด็ก ๆทายซิว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไรเอ่ย..

ขอเฉลยเลยแล้วกันนะจ๊ะ

เรื่องมีอยู่ว่า ..

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...

ในป่าแห่งหนึ่ง มีสัตว์น้อยใหญ่อยู่ร่วมกันมากมาย

และในป่าแห่งนี้ มีเจี๊ยกจ๋อ ล.ลิงตัวจ้อย ที่ชอบห้อย ชอบโหน ชอบกระโจน ชอบวิ่ง ไม่หยุดไม่นิ่ง ซุกซนอยู่ได้ทั้งวัน

เจี๊ยกจ๋อตัวนี้ ..นิสัยไม่ดี
ใครมี ขนม อร่อย เจี๊ยก จ๋อ จะคอย “ขอจ๋อ ขอจ๋อ”
เพื่อน เพื่อน แบ่งขนม ให้ ก็กิน ไว ไว เท่าไหร่ ไม่พอ

ขอขนมเพื่อนกินจน ขนมของเพื่อนหมด แต่แต่ครั้นพอตัวเองมีขนม เพื่อน ๆ มาขอกินบ้าง กลับหวง..ไม่ยอมให้ ทุกครั้งมักจะบอกเพื่อน ๆ ว่า “ไม่ให้ ไม่ได้ ไม่มี ไม่พอ”

เพื่อน เพื่อน ก็เลย ไม่รัก
ไม่ทาย ไม่ทัก ไม่มอง เจี๊ยกจ๋อ
แต่เจี๊ยกจ๋อไม่สนใจ เมื่อเพื่อนที่นี่ไม่รัก ก็อพยพไปอยู่ที่อื่น..หาเพื่อนตัวใหม่ก็ได้
พอไปอยู่ที่ใหม่ได้ไม่เท่าไร เจี๊ยกจ๋อก็ยังคงทำนิสัยแบบเดิม
กระรอก หางจุ๊ก กะปุ๊ก
กินลูก ท้อสุก หวานคอ หวานคอ
ลูกท้อ อร๊อย อร่อย
ขอหน่อย ขอหน่อย ขอจ๋อ ขอจ๋อ
กระรอก มีท้อ สิบลูก
แบ่งให้ สามลูก ไม่เอา ไม่พอ
กระรอก เบื่อหน่าย เดินหนี
ไม่เอา ก็ดี ไม่ง้อ ไม่ง้อ

พอเจอไม้นี้เข้า แทนที่ เจี๊ยกจ๋อจะสำนึก แต่กลับโกรธควันออกหู แล้วเข้าไป

ผลักกระรอก ล้มก้น จ้ำเบ้า
แล้วจ๋อ ก็เข้า ไปแย่ง ลูกท้อ
พอทำอย่างนี้บ่อย ๆ เพื่อนเก่า เพื่อนใหม่ ไม่รัก
ไม่ทาย ไม่ทัก ไม่มอง เจี๊ยกจ๋อ
มีขนม เขาก็แบ่งกัน
ไม่ให้ ไม่ปัน ไม่เล่น กับจ๋อ

สุดท้ายไม่มี เพื่อนเหลือสักตัว เจี๊ยกจ๋อจึงเริ่มกลัว เลยเกิดสำนึกดี ก็เลยไปง้อขอคืนดีกับเพื่อนๆ โชคดีที่เพื่อนๆ ยอมให้อภัย จึงอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขตลอกมา

นิทานเรื่องนี้สอนอะไร..ใครตอบได้บ้างเอ่ย คิดได้บอกลุงตุ๊บปองด้วยนะจ๊ะ


สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน