หน้าหลัก » Blogs » นิทาน: จิ้งจอกตาลาย กับ กระต่ายเจ้าปัญญา

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


สวัสดีจ้ะพ่อแม่ที่แสนดีและลูก ๆ ที่แสนน่ารักทุกคน

วันนี้ลุงตุ๊บปองจะมาเล่านิทานอาเซียนสนุกๆ เรื่องหนึ่งให้อ่าน เรื่องนี้เป็นนิทานพื้นบ้านประเทศกัมพูชา ลุงตุ๊บปองตั้งชื่อเรื่องว่า จิ้งจอกตาลาย กับ กระต่ายเจ้าปัญญาสนุกแค่ไหนลองอ่านดูนะจ๊ะ

เรื่องมีอยู่ว่า..

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในป่าอันร่มรื่น มีหมู่มวลสัตว์น้อยใหญ่ออกมาเล่นกันอย่างสนุกสนาน

วันหนึ่ง เกิดเหตุร้าย บึงใหญ่ในป่า น้ำแห้งหายไปเกือบหมดบึง สัตว์ต่างๆ พากันเดือดร้อนหมู หมา กา ไก่ ไม่ได้ลอยคอเล่นน้ำ แต่ที่ลำบากที่สุดคือ เต่า กุ้ง หอย ปู ปลาที่อาศัยอยู่ในบึงไม่มีน้ำให้อยู่

ขณะนั้น มีหมาจิ้งจอกหิวโซตัวหนึ่งเดินโต๋เต๋โซซัดโซเซมา พอเห็นเต่า กุ้ง หอย ปู ปลา ก็น้ำลายสอ ตั้งท่าจะกินให้หายหิว

สัตว์ในน้ำทุกตัวกลัวหัวหด แต่เจ้ากุ้งฝอยตัวน้อยนิดคิดออก จึงรีบดีดตัวมาประชิด ทำกะหลีกะหลอหมาจิ้งจอกทันที


“ช้าก่อนพวกเรา เลอะเทอะ
ไม่อร่อย เลยเนอะ ฝืดค้อ ฝืดคอ
พาเรา ไปบึงใหญ่ซี
ล้างตัว ให้ดีได้แอ้ม หวานคอ”
ตอนนั้นเจ้าหมาจิ้งจอกหิวจนตาลาย พอได้ฟังก็หลงเชื่อ ถามกลับไปว่า “จะให้ข้าทำยังไงก็บอกมาเร็วๆ เถอะ ข้าหิวจนตาลายแล้ว”

กุ้งฝอยตอบกลับไปว่า


“เจ้าจง คลุกโคลน ติดขน
เราจะ กระโจน เกาะ ขา หน้า คอ”
จิ้งจอก หลงกล จนได้
สัตว์ทุกตัว ดีใจ ไม่รั้ง ไม่รอ

หมาจิ้งจอกกระโดดลงไปคลุกจนเนื้อตัวเต็มไปด้วยโคลน เต่า กุ้ง หอย ปู ปลาจึงพากันเกาะจนขนที่ติดโคลนของหมาจิ้งจอกจนหนักแอ้ แล้วให้พาไปจนถึงบึงใหญ่

พอถึงบึงใหญ่ดั่งใจหวัง เต่า กุ้ง หอย ปู ปลาทุกตัว พากันดีใจกระโดดลิ่วตัวปลิวลงไปในบึงอย่างพร้อมเพรียง หมาป่ารู้ว่าตนนั้นเสียรู้ซะแล้ว จึงโกรธจัด รีบวิ่งจู้ดไปหาเพื่อนๆ


ขอร้อง งูเหลือม เพื่อนรัก
มาล้อม มากัก เพื่อนรัก เออออ
ช้าง ม้า วัว ควาย ไก่ กา
เฮโลสาระพา มาตาม คำขอ
ช่วยกัน วิดน้ำ ขอดบึง
ปู ปลา ตะลึง “ทำไง ดีหนอ”

ปลาหมอหัวดีคิดได้จึงรีบว่ายน้ำไปหาเจ้ากระต่ายเจ้าปัญญา แล้วขอร้องให้มาช่วย


กระต่ายน้อยเจ้าปัญญา
รู้ปั๊บ รีบมา ไม่รี ไม่รอ
กระต่าย ขึงขัง วางมาด
“ประก๊าศ ประกาศ” เชิดหน้า ชูคอ
“พระอินทร์ ท่านทรง สั่งข้า
ให้บอกหมู หมา จิ้งจอก ลิงจ๋อ
ช้าง ม้า วัว ควาย ไก่ งู
พวกเจ้า ต้องรู้พวกเจ้า ต้องรอ
พระอินทร์ อยากกิน กรุบกริบ
อุ๊บอิ๊บอุ๊บอิ๊บ รู้แล้ว ต้องรอ”
ทุกตัว ได้ฟัง ดังนั้น
หัวหด ตัวสั่น “ถ้างั้น ไม่รอ”

ทุกตัวได้ฟังดังนั้นก็ตกใจ กลัวว่าจะต้องตกเป็นอาหารของพระอินทร์ จึงพากันย้ายแยกแตกวงเตลิดเปิดเปิงไปคนละทิศละทาง ส่วนหมาจิ้งจอกนั้น วิ่งโซซัด โซเซ ตุปัด ตุเป๋หายเข้าป่าไป


กุ้ง หอย ปู ปลา ดีใจ
ขอบอก ขอบใจ กระต่าย กอดคอ
ทุกตัว เฮฮา ร่าเริง
เถิดเทิง เถิดเทิง เอิ๊กอ๊าก หัวร่อ

นิทานเรื่องนี้สอนอะไร..ใครตอบได้บ้างเอ่ย คิดได้บอกลุงตุ๊บปองด้วยนะจ๊ะ พบกันใหม่ ในวันพุธหน้า สำหรับวันนี้สวัสดีจ้ะ


สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน