หน้าหลัก » Blogs » นิทาน: ลูกโคพูดเพราะ

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


สวัสดีจ้ะพ่อแม่ที่แสนดีและลูก ๆ ที่แสนน่ารักทุกคน

วันนี้ลุงตุ๊บปองจะเล่านิทานชาดกที่ดีมากเรื่องหนึ่งให้ฟัง ลุงตุ๊บปองขอตั้งชื่อเรื่องว่า ลูกโคพูดเพราะ เค้าโครงเรื่องจาก นันทิวิสาลชาดก เป็นตอนที่พระโพธิสัตว์เกิดเป็นโคที่มีรูปร่างสวยงาม มีพละกำลังมาก นามว่า นันทิวิสาล

เรื่องมีอยู่ว่า

กาลครั้งหนึ่งที่ชายป่าเชิงเขา พราหมณ์เฒ่าเลี้ยงโคหนุ่มรูปร่างสวยงาม มีพละกำลังมหาศาลตั้งนามให้ว่า โคนันทิวิสาล

พราหมณ์เฒ่าให้ความรักโคตัวนี้เสมือนลูกชาย จึงเลี้ยงดูโคตัวนี้เป็นอย่างดี

กระทั่ง ลูกโค โตใหญ่
ตัวล่ำ กว่าใคร ไม่มี ใดเท่า
พละ กำลัง มากมี
ในพารานี้ ไม่อาย ใครเขา

เมื่อเติบใหญ่ โคนันทิวิสาลจึงคิดจะตอบแทนบุญคุณที่พราหมณ์ได้เลี้ยงดูตนเป็นอย่างดี

วันหนึ่ง ลูกวัว เดินมา
บอกพราหมณ์เฒ่าว่า "พ่อพราหมณ์ ผู้เฒ่า
ข้าจะ ช่วยหา สินทรัพย์
ให้ไหลเทกลับ มาเต็มกระเป๋า"

โคนันทิวิสาลบอกให้พราหมณ์ไปท้าพนันกับเศรษฐีว่าถ้าโคของใครสามารถลากเกวียนร้อยเล่มที่มีของบรรทุกอยู่เต็มเกวียน แล้วผูกติดกัน ไปถึงเชิงเขาก่อน คนนั้นเป็นฝ่ายชนะ

พราหมณ์จึง

พาโค เข้าเมือง ทันใด
ท้าเศรษฐีใหญ่ "พนันกัน ไหมเล่า"
วัวใคร ลากเกวียน ร้อยเล่ม
จุของ จนเต็ม ลากถึง เชิงเขา
วัวใคร ชนะ พนัน
เงินทอง ร้อย พัน เทหมด กระเป๋า
เศรษฐี ทันที ทันควัน
ตกลง เดี๋ยวนั้น "วันนี้ เลยเอ้า"

เมื่อตกลงกันแล้ว จึงเอาเกวียนบรรทุกทราย กรวดและก้อนหินเต็มทั้งร้อยเล่ม แล้วตั้งเป็นแถวผูกเชือกขันชะเนาะติดกันเป็นแถวยาว เป็นขบวน

พราหมณ์เฒ่าอาบน้ำ ประพรมโคนันทิวิสาลด้วยกระแจะจันทร์ แล้วคล้องพวงมาลัยที่คอ พร้อมเทียมแอก

เมื่อเริ่มการแข่งขัน

พราหมณ์เฒ่าที่นั่งบนแอกเกวียน เกิดความกลัวว่าโคนันทิวิสาลจะแพ้ แล้วต้องเสียเงินที่วางเดิมพัน จึงยกปฏักเหวี่ยงปักไปที่หลังโคนันทิวิสาล พร้อมกับด่าทอ และตวาดด้วยคำหยาบไปตลอดทาง

โคนันทิวิสาลได้ยินเช่นนั้น ก็เกิดความเสียใจและน้อยใจ จึงหยุด แล้วยืนเฉยไม่ลากเกวียนต่อไป ทำให้พราหมณ์แพ้พนัน เสียทรัพย์ให้เศรษฐีไป

เมื่อกลับถึงบ้านพราหมณ์เฒ่าเศร้าโศก กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ผ่ายผอมตรมตรอมอยู่นาน ด้วยเสียทรัพย์ไปจนแทบหมดตัว

โคนันทิวิสาลเกิดความสงสารจึงเข้าไปหาแล้วบอกว่า ตลอดเวลาที่พราหมณ์ให้ได้การเลี้ยงดูอย่างดี โคหนุ่มไม่เคยกระทำความเดือดร้อนรำคาญใดๆ ให้ แต่เหตุไฉนตอนที่แข่งขันลากเกวียน พราหมณ์ต้อง เฆี่ยนตี และดุด่าด้วยคำที่หยาบคายเช่นนั้น

โคนันทิวิสาลขอแก้ตัว โดยให้พราหมณ์เฒ่าไปท้าพนันกับเศรษฐีอีกครั้งหนึ่ง โดยวางเดิมพันด้วยทรัพย์เป็นทวีคูณ

เมื่อถึงวันแข่งขัน

พราหมณ์เฒ่า เอาอก เอาใจ
พูดหวาน จับใจ ไพเราะ เบา เบา
"เดินเถิด พ่อจะ เดินตาม
ลูกน้ำใจงาม ลากไปเถิดเจ้า"

ลูกวัว พึงใจ ในคำ
หมั่นลาก จนนำ ไปถึง เชิงเขา
เศรษฐี ต้องพ่าย ต้องแพ้
เสียเงิน หน้าแหย หมดเกลี้ยง กระเป๋า
พราหมณ์เฒ่า กอดโค ดีใจ
กอบเงิน เก็บใส่ให้ตุง เต็มกระเป๋า

และนิทานเรื่องนี้สอนอะไร..ใครตอบได้บ้างเอ่ย คิดได้บอกลุงตุ๊บปองด้วยนะจ๊ะ

พบกันใหม่ ในวันพุธหน้า สำหรับวันนี้สวัสดีจ้ะ


สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน