หน้าหลัก » Blogs » นิทาน: หนูน้อยหมวกแดง

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


สวัสดีจ้ะพ่อแม่ที่แสนดีและลูก ๆ ที่แสนน่ารักทุกคน

วันนี้ลุงตุ๊บปองจะมาเล่านิทานเอกของโลกเรื่องหนึ่งให้ฟัง เรื่องนี้มีชื่อเรื่องว่า หนูน้อยหมวกแดง

เรื่องมีอยู่ว่า

ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว..

มีเด็กหญิงตัวเล็กๆ น่ารักๆ คนหนึ่งชอบใส่หมวกไหมพรมถักสีแดง พ่อแม่ พี่ป้า น้าอา ปู่ย่า ยายตา และทุกคนในหมู่บ้านจึงพากันเรียกว่าหนูน้อยหมวกแดง

วันหนึ่ง แม่เตรียมขนมนมเนย ผลไม้ และไข่ใส่ตะกร้าให้หนูน้อยหมวกแดงหิ้วไปฝากยายที่ท้ายป่า


ก่อนไป..
แม่เตือน อย่าเชือน อย่าแช
ให้ไป ถึงแต่ ฟ้าแจ่ม แจ้งแจ้ง
รับคำ รีบไป หายาย
หิ้วตะกร้าหวาย กระต่อง กระแต่ง

หนูน้อยหมวกแดงเดินผ่านทุ่งหญ้าใหญ่ๆ เดินชมนกชมไม้ข้างทางไปอย่างสบายใจ สบายอารมณ์


ฉับพลัน หมาป่า จังก้า
มายืน ตรงหน้า หนูน้อยหมวกแดง
หนูน้อย ตกอก ตกใจ
จะทำ อย่างไร เหตุการณ์ ร้ายแรง

หมาป่าทำเป็นใจดี ชวนคุยแล้วหลอกให้เก็บดอกไม้มากมายหลายหลากสี หนูน้อยหมวกแดงหลงกลหมาป่า มัวแต่เพลินเพลินเดินเก็บดอกไม้เพลินจนลืมเวลา นึกขึ้นได้ก็ใกล้ตะวันจะลับฟ้าแล้ว


หนูน้อย หมวกแดง ตกใจ
วิ่งตื๋อ เร่งไป ก่อนฟ้า สิ้นแสง
ถึงบ้านยาย เลียบเลียบ เคียงเคียง
เดินไป ข้างเตียง ยายนอน ตะแคง

หนูน้อยหมวกแดงเข้าไปหายาย เห็นหน้าตาท่าทางของยายแปลกไป


เห็นยาย แปลกใจ น่าดู
หน้าตา หัวหู ทะแม่ง ทะแม่ง
กลิ่นยาย ทำไม เม้น เหม็น
ผมแข็ง เหมือนเม่น เม้น เหม็น แข็ง แข็ง

หนูน้อยหมวกแดงเดินเข้าไปหา แล้วค่อย ๆ เขย่าตัว พอจับตัวยายหนูน้อยหมวกแดงต้องแปลกใจมาก เพราะเห็นยายมีขนแขน ที่ทั้งยาว หยาบ และ แข็ง จึงถามยายว่า..


“ยายจ๋า ทำไม หูใหญ่”“
“ไว้ฟัง เจ้าไง หนูน้อยหมวกแดง”
“ยายจ๋า ทำไม ตาใหญ่”
“ไว้ดู เจ้าไง หนูน้อยหมวกแดง”
“ยายจ๋า ทำไม จมูกใหญ่”
“ไว้หอม เจ้าไง หนูน้อยหมวกแดง”
“ยายจ๋า ทำไม ฟันใหญ่”“
“ไว้กิน เจ้าไง หนูน้อยหมวกแดง”

ฉับพลับหมาป่าที่แอบกลืนยายไว้ในท้องก็กระโดดไล่จับจะงาบจะงับหนูน้อยหมวกแดง หนูน้อยหมวกแดงวิ่งอย่างสุดกำลัง พร้อมตะโกนดังสุดเสียง

นายพรานอยู่แถวนั้นได้ยินเสียงร้อง จึงรีบวิ่งมาดูจึงเห็นหนูน้อยหมวกแดงถูกหมาป่าวิ่งไล่

นายพรานเล็งธนูแล้วยิงตรงเผงเข้าที่อกหมาป่า ลูกธนูปักจึ๊กอย่างแรง จนหมาป่าถึงกับล้มพับลงกับพื้น

นายพรานรีบวิ่งเข้ามาปลอบหนูน้อยหมวกแดง

หนูน้อยหมวกแดงละล่ำละลักบอกนายพรานว่า..


“พรานจ๋า ช่วยยาย ด้วยจ้ะ
อยู่ในพุงหมาป่า ตัวเหม็น ขนแข็ง”

นายพรานจึงง้างปากหมาป่าให้กว้างที่สุด ทันใดนั้น ยายยักแย่ยักยันกระย่องกระแย่งออกมาจากท้องหมาป่า

ยายและหนูน้อยหมวกแดงขอบคุณนายพรานที่ช่วยชีวิตตนไว้ นายพรานชื่นใจเดินยิ้มแฉ่งเข้าป่าไป

ยายและหนูน้อยหมวกแดงเดินกอดกัน กลับบ้านอย่างมีความสุข

และนิทานเรื่องนี้สอนอะไร..ใครตอบได้บ้างเอ่ย คิดได้บอกลุงตุ๊บปองด้วยนะจ๊ะ

พบกันใหม่ ในวันพุธหน้า สำหรับวันนี้สวัสดีจ้ะ


สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน