หน้าหลัก » Blogs » วัยก่อนเข้าเรียน - ดูแลอย่างไร ไปสู่ความเป็นเลิศ ตอนที่ 68 : ปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนฝูง

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


ปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนฝูง

ผลการวิจัยเรื่องปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนฝูงที่มีต่อพัฒนาการด้านภาษา สามารถสรุปได้ดังต่อไปนี้

  • เพื่อนร่วมชั้นของเด็กเป็นทรัพยากรสำคัญสำหรับพัฒนาการด้านภาษาของเด็กเล็กทุกคน โดยเฉพาะเด็กที่ต้องเรียนภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่ 2 และผู้ที่มีระดับความสามารถทางภาษาค่อนข้างต่ำ นักจิตวิทยา เล็ฟ ไวก๊อตสกี้ (Lev Vygotsky) เคยพูดไว้ว่า การสนับสนุน (Scaffold) เกิดขึ้นได้ดีที่สุดเมื่อเด็กมีปฏิสัมพันธ์กับ “ผู้อื่นที่มี ‘สมรรถนะ’ (Competency) เหนือกว่า” ซึ่งในกรณีนี้ หมายถึง เพื่อนร่วมชั้นที่มีทักษะภาษาที่ดีกว่า
  • การจัดให้เด็กเล็กเข้ากลุ่มที่มีระดับความสามารถไล่เลี่ยกัน โดยที่เด็กที่ด้อยความสามารถ จะต้องมีโอกาสปฏิสัมพันธ์กับเด็กที่มีทักษะภาษาที่เหนือกว่า
  • การบริหารชั้นเรียน และกลุ่มการเรียนรู้ ต้องเป็นไปในลักษณะซึ่งสร้างสภาพแวดล้อม ที่เด็กมีโอกาสเข้าร่วมสนทนา และไม่รู้สึกอึดอัดใจในการสนทนากับเพื่อนร่วมชั้น โดยไม่คำนึงถึงระดับความสามารถทางภาษา

นอกจากเรื่องพัฒนาการด้านภาษา ผู้ดูแลพึงเพิ่มพูนโอกาสให้เด็กเล็กมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนฝูงในชั้นเรียน โดย . . .

  • จัดให้เด็กมีโอกาสเล่นกับเพื่อนฝูง – ไม่มีประสบการณ์ใดที่สามารถทดแทนสิ่งเด็กได้รับจากปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนฝูง ผู้ดูแลเด็กสามารถจัดให้มีโอกาสเล่นกับเพื่อนฝูงโดยผ่านโปรแกรม “เพื่อนคู่หู” (Peer buddy) ซึ่งผู้ดูแลจะประกบ “คู่เล่น” (Play partner) เป็นรายคนให้ นอกจากนี้ ยังให้ “คู่หู” (Dyad) เล่นด้วยกัน อย่างน้อยในช่วงหนึ่งของเวลา ตัวอย่างเช่น 15 นาทีแรกของ “เวลาศูนย์กลาง” (Center time) หรือเวลาเล่นในสนาม (Playground time) ควรอุทิศให้กับ “คู่เล่น” ที่ได้รับมอบหมาย แต่เมื่อหมดเวลาที่กำหนดแล้ว ต่างคนต่างมีอิสระที่จะเล่นกับใครก็ได้
  • พูดสนับสนุนการมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนฝูง – ผู้ดูแลพูดสนับสนุนการที่เด็กให้ความช่วยเหลือเพื่อนฝูงที่เป็น “คู่หู” ผ่านนานารูปแบบ (Format) ดังนี้
    • เปลี่ยนคำใหม่ (Recasting) – เมื่อผู้ดูแลเปลี่ยนคำพูดเด็ก ไปเป็นคำพูดที่เพื่อนคู่หูคุ้นเคยมากกว่า
    • พูดซ้ำ (Repeating) – เมื่อผู้ดูแลพูดซ้ำเพื่อให้เพื่อนคู่หูเข้าใจ
    • ตั้งคำถาม (Questioning) – เมื่อผู้ดูแลตั้งคำถาม เพื่อส่งผลให้เกิดการโต้ตอบระหว่างเพื่อนคู่หู
    • กระตุ้น (Prompting) – เมื่อผู้ดูแลกระตุ้นให้เกิดปฏิสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนคู่หู
  • สร้างโอกาสสอนที่เกิดขึ้นระหว่างกิจวัตรในชั้นเรียน – หากสังเกตเห็นเด็กแสดงความสนใจ อยากเข้าร่วมกลุ่มที่กำลังเล่นบล็อก (Block) กันอยู่ ผู้ดูแลก็จะช่วยแนะนำให้เด็กดังกล่าวให้เข้ากลุ่ม
  • จัดให้เด็กมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างการสอน – ผู้ดูแลรอคอยจังหวะที่เด็กสนใจวัตถุหนึ่ง แล้วให้เพื่อนคู่หูช่วยส่งวัตถุดังกล่าว ก่อนเริ่มการสอนตามปรกติ
  • เข้าแทรกแซง (Intervene) เมื่อจำเป็น แต่พยายามปล่อยให้เด็กมีปฏิสัมพันธ์กันเอง – ผู้ดูแลค่อยๆ ถอนตัว หลังจากริเริ่มให้จนถึงจุดที่เด็กสามารถ “ต่อยอด” จนเกิดปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนฝูงในชั้นเรียนได้ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาทักษะทางสังคมของเด็กเอง

แหล่งข้อมูล:

  1. Morrison, George S. (2014). Fundamentals of Early Childhood Education (7th Ed). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc.
  2. Promoting Positive Peer Social Interactions - http://csefel.vanderbilt.edu/briefs/wwb8.pdf [2015, April 2].

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ 1 คน
supawan