หน้าหลัก » Blogs » เด็กปฐมวัย - ดูแลอย่างไร ไปสู่ความเป็นเลิศ ตอนที่ 221 : การแนะแนวพฤติกรรมเด็กเจ้าปัญหา (1)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


การแนะแนวพฤติกรรมเด็กเจ้าปัญหา

เชอริล โดล (Cheryl Dole) ครูเด็กที่มีความสามารถพิเศษ (Gifted) โรงเรียนประถมศึกษาแคริบเบี้ยน (Caribbean Elementary School) ณ เมือง Miami รัฐฟลอริดา ได้เขียนเรื่องราวของวิธีการช่วยแนะแนวพฤติกรรมของเด็กเจ้าปัญหา (Hard-to-manage) เพื่อช่วยให้เด็กเหล่านี้ประสบความสำเร็จในโรงเรียน เธอเล่าว่า . . .

โรงเรียนของฉันอยู่ในอาณาบริเวณที่ประกอบด้วยครอบครัวที่มีฐานะยากจน (Low socio-economic households) โรงเรียนของเราจัดอยู่ในประเภทที่ 1 (Title I) โดยที่ 95% ของเด็กนักเรียนจะได้รับอาหารกลางวันฟรี หรือในราคาประหยัด (Reduced fee) ในแต่ละปี ประมาณครึ่งหนึ่ง ถึง 2 ใน 3 ของเด็กที่เข้าชั้นอนุบาลของเราไม่เคยมีประสบการณ์วัยก่อนเข้าเรียน (Pre-school) ที่ไหนมาก่อน

อย่างไรก็ตาม ในฐานะผู้ให้การศึกษาเด็กปฐมวัย เป็นงานของฉันที่จะช่วยเด็กเหล่านี้พัฒนาพฤติกรรมที่เอื้ออำนวยให้เขาประสบความสำเร็จในการศึกษา ฉันไม่เพียงแต่ต้องสอนเขาให้รู้จักเขียนชื่อ-สกุล จำตัวอักษร [ภาษาอังกฤษ] และตัวเลขได้ นั่งเงียบที่เก้าอี้ และยกมือขึ้นเมื่อต้องการพูด งานเหล่านี้มิได้สิ้นสุดด้วยตัวมันเอง แต่เป็นขั้นตอนสำคัญในการสนับสนุนให้เด็กรักการเรียนรู้ และเริ่มการควบคุมตนเอง (Self-regulation)

ในบริบทเปิด (Open scenario) เด็กบางคนมีปัญหาพฤติกรรมที่ต้องอาศัยการปรับตัวจึงจะประสบความสำเร็จในโรงเรียนได้ แต่เด็กบางคนก็ไม่ทราบความคาดหวังที่เป็นต้นแบบ (Protocol) เมื่อเข้าสู่ชั้นเรียน ดังนั้น จึงต้องแสวงหาผู้ใหญ่ที่รับผิดชอบ (In charge) ในการให้ทิศทาง (Direction) แก่เขา พ่อแม่อาจไม่ทราบว่า ความสนใจ (หรือปราศจากความสนใจ) ของเด็กในกิจกรรมรอบตัว จะเป็นดัชนีชี้วัด (Indicator) ว่า เด็กมิได้คาดหวังให้ผู้ใหญ่อยู่ใกล้ชิดเสมอไป

เด็กอาจเคยอยู่ในบรรยากาศ (Atmosphere) ที่อาศัยความพยายามเพียงเล็กน้อยในการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ โดยดูจากความไม่เป็นมิตร (Hostility) ของเด็กอื่น ซึ่งอาจมองการแทรกแซงเพื่อแก้ไข (Intervention) ของผู้ใหญ่ เป็นเพียงข้อจำกัด (Restrictive) แทนที่จะเป็นการสนับสนุนและหล่อหลอม (Nurture) พฤติกรรม

เด็กบางคน อาจมีปัญหาการพูดที่ยังมิได้รับการวินิจฉัย (Undiagnostic speech) ว่าเป็นอุปสรรคมิให้ผู้ใหญ่และเด็กอื่นๆ เข้าใจความต้องการของเขา หากในโลกของผู้ใหญ่ปราศจากการสังเกตและปฏิสัมพันธ์กับเด็ก ในขณะเดียวกันเด็กก็ขาดทักษะภาษาขั้นพื้นฐาน รวมทั้งศัพทานุกรม (Vocabulary) ที่จำกัดความเข้าใจในโลกทัศน์ของตัวเด็กเช่นกัน ต่อไปนี้เป็นพฤติกรรมที่จำเป็นเพื่อความสำเร็จของเด็ก . . .

  • รับรู้อำนาจ (Authority) – เด็กบางคนอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่า มีผู้ใหญ่ที่รับผิดชอบในชั้นเรียน [กล่าวคือ ครูประจำชั้น]
  • ไว้ใจผู้ใหญ่ (Trust)– กระบวนการสร้างความไว้วางใจนั้นยาวนาน แต่เด็กจำเป็นต้องเรียนรู้ว่า มีผู้ใหญ่ที่คอยทะนุถนอม (Nurture) และสนับสนุน (Supportive)
  • ใช้ทักษะวาจา (Verbal skill) แทนปฏิกิริยาตอบโต้ทางกายภาพ – หากเด็กขาดทักษะทางภาษา ครูสามารถช่วยให้เขาผ่านประสบการณ์ภาษา (Language experience) นิยามคำ การอธิบายรายละเอียด การแสดงและสาธยายภาพ การอ่านหนังสือดังๆ ตามด้วยกิจกรรม แล้วก็พูด พูด และพูด

แหล่งข้อมูล:

  1. Morrison, George S. (2014). Fundamentals of Early Childhood Education (7th Ed). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc.
  2. Caribbean Elementary School - http://caribbean.dadeschools.net/ [2016, March 24].

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน