หน้าหลัก » Blogs » เด็กปฐมวัย - ดูแลอย่างไร ไปสู่ความเป็นเลิศ ตอนที่ 222 : การแนะแนวพฤติกรรมเด็กเจ้าปัญหา (2)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


การแนะแนวพฤติกรรมเด็กเจ้าปัญหา

ต่อไปนี้ เป็นขั้นตอนของการแนะแนวพฤติกรรมที่มีผลร้าย (Destructive behavior) ให้กลายเป็นผลดี

  1. วางแผน – ก่อนเริ่มวันเปิดเทอม ฉันจะวางแผน ตัวอย่างเช่น กิจกรรมอะไรที่ฉันจะนำเสนอเด็ก? ช่วงไหนของวันที่ฉันจะใช้ศูนย์การเรียนรู้? ฉันจะแสดงให้เด็กเห็นหนทางที่ดีที่สุดในการใช้วัสดุอย่างไร? ฉันต้องการให้เขาเก็บข้าวของ (Belonging) ที่ไหน? ฉันจะอธิบายความคาดหวังในการรับมือกับความขัดแย้งได้อย่างไร? ฉันจะรับมือกับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมอย่างไร? และฉันจะพูดอะไรเกี่ยวกับระเบียบในชั้นเรียน?
  2. เปิดเผย (Be explicit) – ฉันชี้แจงอย่างชัดเจนสิ่งที่ฉันต้องการให้เด็กทำในชั้นเรียน ในโรงอาหาร (Cafeteria) ในสนามเด็กเล่น (Play-ground) และในห้องโถง (Hall-way) หากเขาไม่ปฏิบัติตาม ฉันก็จะให้เขาลองฝึกปรือ พฤติกรรมหลายอย่างที่เป็นอุปสรรค (Inhibit) ต่อความสำเร็จในโรงเรียนเป็นเพราะเด็กไม่ทราบระเบียบปฏิบัติ (Procedure) ในที่เหมาะสมและไม่เหมาะสม ครูบางคนสูญเสียอำนาจ (Authority) ไป เพราะไม่ทราบว่า ในทุกสถานการณ์จะต้องมีผู้นำกลุ่ม (In charge) อำนาจดังกล่าวสามารถแสดงออกด้วยความสงบ โดยรับรู้ว่าครูจะได้ผลลัพธ์ที่พึงปรารถนาหากรู้จักยืนกรานและรอคอยที่ยาวนาน (Great patience) ซึ่งเป็นการวางรากฐาน (Foundation) การช่วยเหลือเด็กเจ้าปัญหา (Troubled student)
  3. จำลองตัวอย่าง (Model) – ฉันแสดงตัวอย่างหรือให้เด็กแสดงพฤติกรรมคาดหวังในปฏิกิริยาระหว่างบุคคล (Interpersonal) เด็กที่หยิบฉวยข้าวของของผู้อื่น ตบตีผู้อื่น หรือผลักดันผู้อื่น จะได้รับการสอนให้จัดการกับประเด็นเหล่านี้ผ่านวิธีการแก้ไขความขัดแย้ง (Conflict resolution) อย่างไรก็ตาม ปรกติจะต้องใช้เวลาหลายรอบในการจำลองตัวอย่างและแสดงบทบาท (Role-play) ก่อนผลกระทบต่อพฤติกรรมที่ปลูกฝัง (Ingrained) ในชั้นเรียน จะไปปรากฏเป็นแนวทางปรกติ (Norm) ที่บ้านด้วย
  4. แสดงบทบาท – ฉันใช้เวลาในแต่ละวันให้เด็กแสดงบทบาทในนานาสภาวะ (Scenario) ที่มีพฤติกรรมไม่ถูกต้อง เราระดมพลังสมอง (Brain-storming) ว่าอะไรคือพฤติกรรมที่ถูกต้อง? ตัวอย่างปัญหาที่พบเห็นทั่วไปได้แก่การล้อชื่อ การชกต่อย การผลักไส และการทำลายทรัพย์สมบัติ ฉันถามเด็กว่า เขารู้สึกอย่างไร หากถูกล้อชื่อหรือการแสดงออกซึ่งพฤติกรรมในเชิงลบ?
  5. พัฒนากฎเกณฑ์ชั้นเรียน – ฉันมีกฎเกณฑ์ในชั้นเรียน 5 ข้อ กล่าวคือ (1) เราจะฟังซึ่งกันและกัน (2) เราจะใช้มือเพื่อช่วยเหลือ (Help) ไม่ทำร้าย (Hurt) ความรู้สึกกัน (3) เราจะใช้ภาษาเอื้ออาทร (Caring) กัน (4) เราจะคำนึงถึงความรู้สึกซึ่งกันและกัน และ (5) เราจะรับผิดชอบต่อสิ่งที่เราพูดและทำ
  6. ตอกย้ำ (Reinforce) – ในการช่วยเด็กเจ้าปัญหา (Hard-to-manage) ให้เรียนรู้การแนะแนวพฤติกรรมของตนเอง ฉันต้องสอนซ้ำ (Re-teaching) และตอกย้ำอย่างสม่ำเสมอ (Consistent) ฉันจะแก้ไขพฤติกรรมที่ไม่ถูกต้อง (Misbehavior) ที่ฉันพบเห็น โดยแจ้งกฎเกณฑ์ที่ถูกละเมิดให้ทราบ ฉันจะใช้เสียงสงบ (Calm voice) เมื่อฉันพูดกับเด็ก ปรกติเมื่อสิ้นสุด 9 สัปดาห์แรกของเทอม เด็กจะมีพฤติกรรมและใช้คำพูดที่เราได้เรียนกันในชั้นเรียน และน้ำเสียงของฉันจะเปลี่ยนจากน้ำเสียงที่ปะทุง่าย (Volatile) เป็นน้ำเสียงที่เอื้ออาทร การใช้เวลาช่วงต้นของปีการศึกษาเปลี่ยนพฤติกรรมผ่านการเปิดเผยถึงความคาดหวัง ทำให้เด็กได้รับการแนะแนวพฤติกรรมที่เขาจำเป็นในการเริ่มต้นและดำเนินต่อเนื่องไปตลอดชีวิต

แหล่งข้อมูล:

  1. Morrison, George S. (2014). Fundamentals of Early Childhood Education (7th Ed). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc.
  2. Caribbean Elementary School - http://caribbean.dadeschools.net/ [2016, March 27].

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน