หน้าหลัก » Blogs » เด็กปฐมวัย - ดูแลอย่างไร ไปสู่ความเป็นเลิศ ตอนที่ 259 : บทสรุปสุดท้าย (1)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


บทสรุปสุดท้าย (1)

จากวันที่ 19 สิงหาคม 2013 จนถึงวันที่ 24 มิถุนายน 2016 รวมเวลาเกือบ 3 ปี ที่ผมได้นำเสนอเรื่องราวของเด็กปฐมวัยและครูปฐมวัย รวมทั้งสิ้น (นับ 2 ตอนสรุปนี้ด้วย) 444 ตอน เป็นความพยายามที่จะหาทางตอบโจทย์ที่ว่า เราควรปฏิรูประบบการศึกษาของไทยอย่างไร จึงจะสัมฤทธิ์ผล?

อันที่จริง ผมมิได้มีหน้าที่โดยตรงในเรื่องการศึกษาของประเทศ แต่ก็อดกังวลมาตรฐานคุณภาพการศึกษาของประเทศไม่ได้ โดยเฉพาะเมื่อ “เวทีเศรษฐกิจโลก” (World Economic Forum) ได้รายงานความสามารถในการแข่งขันระดับโลก ฉบับปี ค.ศ. 2013 – 2014 โดยระบุว่า ในบรรดาสมาชิกของอาเซียน (Association of Southeast Asia Nations) . . .

คุณภาพการศึกษาของประเทศไทยจัดอยู่ในอันดับท้ายสุด จากผลการสำรวจวิจัยในช่วงเวลาดังกล่าว อีก 7 ประเทศ [ตามลำดับความสามารถในการแข่งขันจากหัวถึงท้าย] ได้แก่ สิงคโปร์ มาเลเชีย บรูไน ฟิลิปปินส์ อินโดนีเชีย กัมพูชา และเวียดนาม อีก 2 ประเทศที่เป็นสมาชิกของอาเซียน คือเมียนมาร์ [พม่า] กับลาว มิได้อยู่ในการสำรวจวิจัยครั้งนั้น

แม้จะเป็นที่ถกเถียงกันในบรรดานักวิชาการ ว่าผลการสำรวจวิจัยนั้น เชื่อถือได้หรือไม่? หรือสะท้อนความเป็นจริงมากน้อยเพียงใด? แต่ก็ไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า ความพยายามปฏิรูปการศึกษาของไทยในอดีต ครั้งแล้วครั้งเล่า ยังไม่ประสบผลสำเร็จเลย ความคิดเห็นนี้เกิดจากประสบการณ์ส่วนตัวที่ต้องว่าจ้างบุคลากรเข้ามาทำงาน ครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นกัน

ผมได้พยายามศึกษาค้นคว้าแนวทางการศึกษาในสหรัฐอเมริกา (ประเทศที่มีขีดความสามารถในการแข่งขันสูง) ซึ่งได้มีการลงมือปฏิบัติแล้ว (Practical) บนพื้นฐานการวิจัยเชิงวิทยาศาสตร์ และแนวความคิดการเรียนรู้ของเด็กเล็ก เพื่อประยุกต์ใช้กับการสอนตั้งแต่แรกเกิดจนถึงอายุประมาณ 8 ขวบ พร้อมด้วยตัวอย่างที่จับต้องได้ (Concrete) ในชั้นเรียน

ในการสนองตอบต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องและตลอดเวลา (Ever-changing) ในโลกของการศึกษาปฐมวัย นักการศึกษาวิชาชีพ (Professional educator) ได้พบเห็นโอกาสที่เกิดขึ้นมากมายสำหรับโปรแกรม หลักสูตร และปฏิบัติการสอนใหม่ๆ ที่เหมาะสมกับความจำเป็นหลากหลาย (Diversity) ของเด็กและครอบครัวของเขา

ผมหวังว่า ผู้อ่านที่เป็นครู จะสามารถนำเนื้อหาใน 444 ตอนที่ผมได้นำเสนอ (แม้ในบริบทของประเทศที่พัฒนาแล้ว) ไปประยุกต์ใช้กับสถานการณ์ที่ท่านประสบในบริบทที่โรงเรียน ชุมชน และสังคมไทย เพื่อพัฒนาขีดความสามารถ “ครูพันธุ์ใหม่” ให้ได้รับการฝึกอบรมอย่างดี ด้วยมาตรฐานของความรู้และความสามารถในยุคใหม่ที่บูรณาการด้วยเทคโนโลยี

นอกจากนี้ ผมยังหวังว่า ผู้อ่านที่เป็นพ่อแม่ ก็สามารถนำเนื้อหาใน 444 ตอนที่ผมได้นำเสนอ ไปประยุกต์ใช้กับบทบาทและความรับผิดชอบใหม่ในบริบทที่บ้าน ที่ทันสมัยด้วยเทคโนโลยีเช่นกัน เพื่อให้การส่งเสริมและสนับสนุนครูและโรงเรียน ในการพัฒนาคุณภาพของ “พ่อพิมพ์-แม่พิมพ์” พันธุ์ใหม่ให้เป็นมืออาชีพ

เศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community : AEC) ที่เพิ่งเปิดตัวมาได้ครึ่งปี ได้สะท้อนให้เห็นความจำเป็นที่จะต้องเตรียมความพร้อมให้เด็กไทยมี “สมรรถนะ” (Competency) ในการแข่งขันระดับภูมิภาค อย่างไม่ต้องสงสัย

แหล่งข้อมูล:

  1. Morrison, George S. (2014). Fundamentals of Early Childhood Education (7th Ed). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc.
  2. Global Competitiveness Report 2012 - 2013 - http://www3.weforum.org/docs/WEF_GlobalCompetitivenessReport_2012-13.pdf [2016, June 20].

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ 1 คน
sirikul