หน้าหลัก » Blogs » เด็กอ่านไม่ออก-เขียนไม่ได้ (ตอนที่ 2 และตอนจบ)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


ปัญหาคุณภาพการศึกษาของไทย คือ นักเรียนมีปัญหาอ่านไม่ออก-เขียนไม่ได้เป็นจำนวนมาก ทั้งระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องพื้นฐานและหัวใจหลักของการศึกษาในทุกวิชา ปัจจุบันครูส่วนใหญ่จะสอนให้นักเรียนจำเป็นคำๆ ทำให้นักเรียนไม่เข้าใจในการผสมคำ

ดังนั้นครูควรเปลี่ยนวิธีการสอนจากให้เด็กจำเป็นคำๆ มาสอนเป็นวิธีแจกลูกผสมคำ เช่น ป้า ต้องสอนให้อ่านว่า ปอ – อา – ปา ไม้โท – ป้า ปัญหาที่นักเรียนไม่รู้จักวิธีแจกลูกผสมคำ ส่งผลไปถึงปัญหาที่นักเรียนอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ เมื่อนักเรียนได้เลื่อนไปเรียนในชั้นที่สูงขึ้น ปัญหาเหล่านี้ยังสะสมในตัวนักเรียนไปเรื่อย ๆ

ดังนั้นการที่นักเรียนอ่านไม่ออก-เขียนไม่ได้ จึงเป็นปัญหาต่อการพัฒนาคุณภาพการศึกษา ก่อนที่นักเรียนจะอ่านไม่ออก-เขียนไม่ได้เพิ่มมากขึ้น บุคคลที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการการศึกษา ไม่ว่าจะเป็นผู้บริหาร ครู หรือผู้ปกครอง ควรหาทางช่วยเหลือแก้ไข ซึ่งสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2 ได้มีการทดลองวิธีการแก้ไข ดังนี้

  • สร้างเป้าหมายร่วมกันในการกำหนดให้นักเรียนทุกคนอ่านออก-เขียนได้ และสร้างความตระหนักให้ครูและผู้บริหาร เห็นถึงความสำคัญของการอ่าน-การเขียน ว่าเป็นหัวใจสำคัญของการเรียน โดยเชิญชวนผู้บริหารและครูกำหนดเป้าหมายนโยบายหลักให้นักเรียนวสามารถอ่านออก-เขียนได้
  • จัดทำบัญชีคำพื้นฐานที่นักเรียนต้องอ่านออก-เขียนได้ในแต่ละชั้นเรียน โดยแต่งตั้งคณะทำงานจัดทำบัญชีคำพื้นฐาน เพื่อเป็นเครื่องมือให้ครูสำหรับการจัดเรียนการสอน และประเมินผลต่อการอ่านออก-เขียนได้ของนักเรียน
  • ให้โรงเรียนปรับการสอนอ่าน-การเขียนเป็นแบบแจกลูกผสมคำ และปรับชั่วโมงเรียนวิชาภาษาไทยในชั้น ป.1- ป.3 ใหม่ โดยให้อิสระโรงเรียนในการคิดวิธีสอน หรือนวัตกรรมอื่นๆ เพื่อให้นักเรียนอ่าน-ออกเขียนได้
  • ส่งเสริมให้โรงเรียนจัดกิจกรรมสร้างนิสัยรักการอ่านแก่นักเรียน และจัดสภาพแวดล้อมในโรงเรียนให้เป็นสถานที่ที่เหมาะสมแก่การอ่าน เช่น การจัดมุมหนังสือ หรือ การจัดห้องสมุดแบบสามมิติ
  • ประเมินการอ่านออก-เขียนได้ของนักเรียนทุกชั้นปี ทั้งภาคเรียนที่ 1 และ ภาคเรียนที่ 2 ซึ่งผู้ประเมินจะมาจากคณะกรรมการต่างโรงเรียน แล้วนำผลประเมินที่ได้ไปปรับปรุงแก้ไข เพื่อให้นักเรียนอ่านออกเขียนได้ทุกคน
  • ประเมินการอ่านของนักเรียนในโรงเรียนด้วยตนเอง โดยทางโรงเรียนไม่ต้องแจ้งให้นักเรียนทราบ เพื่อประเมินข้อมูลเชิงประจักษ์ และเก็บรวบรวมข้อมูลเพื่อวางแผนดำเนินการในปีการศึกษาต่อไป
  • มอบรางวัลให้แก่โรงเรียนที่มีนักเรียนอ่านออก-เขียนได้ 100% ในทุกชั้นเรียน ซึ่งองค์ประกอบหลักในการพิจารณา คือ ผลการอ่านออก-เขียนได้ของนักเรียนในโรงเรียน ซึ่งจะส่งผลต่อการพิจารณาความดีความชอบของครูและผู้บริหารโรงเรียน

หลังจากสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2 ได้ใช้วิธีการนี้ ทำให้นักเรียนในเขตสังกัดมีความสามารถอ่านออกเขียนได้ถึง 100% จึงสรุปได้ว่า ปัจจัยสำคัญที่ทำให้นักเรียนอ่านออก-เขียนได้ คือ เป้าหมายที่ชัดเจน และ โรงเรียนมีความตั้งใจและมุ่งมั่นในการปฏิบัติงานให้เกิดเป็นรูปธรรม เพื่อพัฒนาให้ทักษะด้านการอ่าน-การเขียนของนักเรียนอยู่ในระดับที่น่าพึงพอใจ รวมไปถึงการพัฒนาด้านความคิดวิเคราะห์ด้วย

แหล่งข้อมูล:

  1. ปัญหาคุณภาพการศึกษาของไทย -http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1377422331&grpid=&catid=19&subcatid=1903 [2013, September 22]

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน