หน้าหลัก » Blogs » เตรียมความพร้อม ฝึกซ้อมรับ AEC (ตอนที่ 2)

สารบัญ

บทความที่เกี่ยวข้อง


การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรอื่นๆ ที่รองรับสนันสนุนการทำงานของรัฐบาลในเรื่องประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community : AEC) ให้เป็นไปตามโครงสร้างพื้นฐานที่วางแผนไว้ ได้ดำเนินงานไปด้วยความเชื่องช้าในทางปฏิบัติ ตัวอย่างเช่น ปัญหาการเชื่อมโยงด้วยระบบ ICT (= Information and Communication Technology) เพื่อให้ทุกโรงเรียนได้เข้าถึงอินเทอร์เน็ตความเร็วสูง

ปรากฏว่า ในโครงการดังกล่าว ประเทศไทยด้อยกว่าประเทศสิงคโปร์และมาเลเซีย ซึ่งสำเร็จไปนานแล้ว และยังล่าช้ากว่าอินโดนีเชียที่เพิ่งเสร็จไปเมื่อปีเศษที่แล้ว ประเทศไทยยังเพียงแค่ทดลองใช้คอมพิวเตอร์แผ่นกระดาน (Tablet) ที่มีคุณภาพต่ำกับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 1 ในขณะที่ 2 ประเทศแรกดังกล่าว ได้มีการแจกคอมพิวเตอร์คุณภาพสูงฟรีทุกโรงเรียน และเด็กทุกคนมีใช้กันหมดแล้ว

การปรับหลักสูตรอาเซียนศึกษาของประเทศลาวทำเสร็จไป ประมาณ 3 ปีกว่า ในขณะประเทศไทยยังไม่มีแม้แต่เนื้อหาพื้นฐานที่ประชาคมอาเซียนกำหนด อย่าว่าแต่เป็นหลักสูตรเลย เพราะฉะนั้นจึงล้าหลังกว่าเพื่อนบ้าน งบประมาณกระทรวงศึกษาธิการก็มีจำกัด สนับสนุนได้เพียงโรงเรียนนำร่องประมาณ 50 กว่าแห่งเท่านั้น

ส่วนการตื่นตัวในสถาบันการศึกษาอื่นๆ นั้นล้วนทำกันเอง และส่วนใหญ่ทำได้แค่การประชุม บรรยาย และสัมมนาให้ความรู้ แก่ผู้เข้าประชุม แม้ว่าโดยหลักการแล้ว สถาบันการศึกษาต่างๆ จึงต้องเร่งส่งเสริมพัฒนาหลักสูตรวิชาชีพ (รวมทั้งภาษาอังกฤษ) ให้ได้มาตรฐานประชาคมอาเซียน

กลุ่มคนทำงานในบริษัทหรือองค์กร มักได้รับฝึกอบรมภาษาอังกฤษเป็นโปรแกรม เพื่อสร้างโอกาสที่ดีต่อการแข่งขัน อย่างไรก็ตาม การเรียนภาษอังกฤษอย่างเดียวคงไม่เพียงพอ พนักงานแต่ละคนต้องรู้จักฝึกฝนตนเองอยู่เสมอ ระหว่างเรียนหรือเรียนจบแล้วก็ต้องฝึกใช้ (Practice) เช่น การชมภาพยนตร์เป็นภาษาอังกฤษ โดยไม่มีคำบรรยายเป็นภาษาไทย และการพยายามอ่านหนังสือพิมพ์ที่เป็นภาษาอังกฤษ เป็นประจำอย่างต่อเนื่อง

นอกจากนี้ ไทยยังต้องปรับปรุงรูปแบบวิธีการเรียนการสอน ตลอดจนเทคโนโลยีทางการศึกษา เพื่อกระตุ้นการเรียนรู้ให้มีประสิทธิผลและประสิทธิภาพมากขึ้น แรงงานไทยจึงจะก้าวสู่ตลาดแรงงานฝีมือเพื่อการแข่งขันระดับสากลได้ กลุ่มนักเรียนนักศึกษา ไม่ว่าวิชาชีพไหน ไม่ว่าจะเรียนสายไหน ต้องตระหนักว่า ภาษาอังกฤษเป็นภาษากลางที่ต้องใช้

ตัวอย่างเช่น ในอาชีพวิศวกร ในไม่ช้าจะต้องมีวิศวกรจากต่างประเทศเข้ามาสมัครงานแข่งขันกับเรา ซึ่งต้องยอมรับว่าคนไทยมีความรู้ความสามารถในเชิงวิชาชีพไม่ด้อยเลย แต่สิ่งที่ทำให้เราด้อยโอกาสคือความสามารถทางภาษาอังกฤษ และถ้าเป็นไปได้ให้รู้ภาษาที่ 3 อีกภาษาหนึ่ง ตัวอย่างเช่น กัมพูชา ซึ่งตั้งเป้าหมายหลังจาก 5 ปีข้างหน้า จะดึงนักท่องเที่ยวจากจีนเข้าสู่ประเทศให้ได้ปีละ 1 ล้านคน ขณะนี้มีการเตรียมตัววางบุคลากรให้เรียนภาษาจีน เพื่อรองรับตลาดการท่องเที่ยวจากจีน ซึ่งมีแนวโน้มเข้ามาประเทศกัมพูชาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ขณะนี้คนหนุ่มสาวสมัยใหม่ในเวียดนามทั้ง 58 จังหวัด และอีก 5 เทศบาลนคร โดยเฉพาะในนครฮานอยและนครโฮจิมินห์ มีทัศนคติค่อนข้างดีและมีการปรับตัวทางการศึกษาอย่างคึกคัก เพราะเขาค่อนข้างมั่นใจว่าการศึกษา และทักษะการใช้ภาษาอังกฤษได้ดี จะเป็นตัวแปรสำคัญที่มีผลต่อชีวิตและสถานะของครอบครัว ตลอดจนโอกาสสู่ความสำเร็จทางสังคมและยกระดับเศรษฐานะ แล้วหนุ่มสาวไทยล่ะ มัวทำอะไรกันอยู่?

แหล่งข้อมูล

  1. AEC คืออะไร - http://www.thai-aec.com/41 [2013, January 26].
  2. ASEAN Economic Community - http://www.asean.org/communities/asean-economic-community [2013, January 26].

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ คน